Feparationesſumptis ꝯtingit potentiam eſſe finitaꝫ. hoc nullo mō eſſe poteſt. qꝛ definitioinfinite potentie eſt ꝙ ſit ſicut magnitudo ⁊ multitudo excedens om̄e fini-tum. Cum igit̉ hic ſermo ſit de potentia corporali que mouet corpus infinita potentia erit que erit ex infinitis partibꝰ ſubiecti ex quibꝰ infinitis ꝯſtituitur magnitudo infinita que omne finitum excellit ſicut partes numerate inipſa excellūt omnes numeros partiū in magnitudine finita. et ſic patet ꝙ ſimagnitudo eſt infinita potentia neceſſario erit infinita.¶ Secūda ratio eſt. ſi in magnitudine infinita eſt virtus ſiue potentia fini-ta. tūc potentie corporis infiniti ⁊ finiti erūt equales. ſed hoc eſt incōueniensexquo potentia ſequitur naturā ſui ſubiecti. Sequela ꝓbatur ſic. qꝛ ſi acci-piamus corpus eiuſdem generis cuius eſt infinitū ⁊ hoc ſit finitum. tunc ineo potentia eſſꝫ tanta ⁊ equalis potentia. ſicut in infinito. qꝛ omnis potentiafinita poteſt eſſe in corpore finito. illa ergo potentia finita que eſt in corporefinito menſurabit per equalitatem potentiam finitam corporis infiniti. hocaūt eſt impoſſibile vt dictū eſt. qꝛ et ſi in corpore minori poteſt eſſe maior po-tentia qͣꝫ in maiori tamen in corpore minori eiuſdem generis ſiue ſpēi nonpoteſt eſſe potentia maior vel equalis ei que eſt in maiori. ſicut in paruo aerenon poteſt eſſe tanta virtus ſicut in magno aere. ergo multo fortius in cor-pore finito nō poteſt eſſe potentia equalis ei que eſt in corpore infinito. ⁊ hocfuit probandum.¶ Capitulum Tercium.Quid intendit ph̓us in iſto capitulo determinare et inQVL Iequenti Sol̓o. vnitatem pͥmi motoris Et occaſioneillius querit a quo mouentur proiecta. dicens pͥmo ꝙ ipſa non mouent ſe-ipſa. qꝛ non ſunt animata. nec mouentur a motore extrinſeco. quia mouēsextrinſecum ⁊ effectiuū debet eſſe ſimul cum moto. vt dictum eſt in ſeptimohuius. proijciens aūt non eſt ſimul cum proiecto. ſed oīno ab eo ſeparatumQumodo ph̓us ſoluit illam queſtionē de motu ꝓiectoQV Lrum Sol̓o pͥmo excludit falſam opinionem ipſius ꝑlatonis que fuit ꝙ ꝓijciens proijciendo moueret aerem proximū. et ille aer ꝓ-ximus moueret proiectum vſqꝫ ad finem abſqꝫ motū aeris cōſequenter ſehabentis. ſed hoc falſum eſt. quia ſi aer proximus ipſi ꝓijcienti moueret ꝓ-iectum tm̄ tūc ꝓiectum moueretur tm̄ in aere proximo et non in aere conſe-quenter ſe habente ad ipſum quod apparet falſum.Utrū motus proiectiōis ſit ꝯtinuus Sol̓o ph̓i nōQLVLqꝛ motor pͥmus in illo motu nō ꝯtinue mouet. ſed mo-tus ꝓiectionis ẜm veritatem fit hoc modo ꝙ pͥmū mouens nō ꝯtinue vſqꝫad terminū motus mouet. ſed ſuam virtutem ⁊ robur motu ſuo agit in hͦqd̓ eſt poſſibile ſuſcipere vim ⁊ robur ſuuꝫ. et hoc in quod agit eā eſt aer velaqua aūt aliquid talium qd̓ aptuꝫ eſt de facili moueri ⁊ mouere. ſicut nubesvel nebula vel cetera corpora que media ſunt inter aerem ⁊ aquaꝫ. et ſic cōcedendum eſt ꝙ proiecta mouentur ab aliquo extrinſeco ſibi. ſed tamen noſimul pauſant ſecūdum ⁊ terciū mouente pͥmo pauſante Cuius exempluꝫ
Druckschrift
Epitomata seu reparationes totius philosophiae naturalis Aristotelis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten