Druckschrift 
Epitomata seu reparationes totius philosophiae naturalis Aristotelis
Einzelbild herunterladen
 

Reparationesque nō ſunt vnus motus ſed duo ſuccedentes ſibi perpetue vt dicet̉ in ſe-cundo perigene ſeos.Si motus localis circularis eſſet cōtinuus ⁊ ꝑpetuus tunc eſſet inLeinitus ſed hoc ē falſum. Quia ph̓s in tercio phyſicoꝝ reprobat infinitū Solutio motū aliquē eſſe infinitū pōt intelligi tripl̓r. Uno mō exparte ſubiecti qͥa ſcꝫ eſt in ſubiecto finito ⁊ ſic omīs motus eſt finitus eo ꝙnulla eſt magnitudo infinita. Alio mō poteſt intelligi ex parte termini adquem qͥa ſcꝫ habet terminū ad quē determīate eſſentie ⁊ determīate ſpecieiet ſic omis motus eſt finitus ⁊ ſic etiā motus circularis habꝫ terminū qui ēvbi. Tercio intelligit̉ motū finitū duratōne. ⁊ ſic motus circularis nō eſt fi-nitus ſed eſt ꝑpetuus ẜm cōtinuatōem nulli tempori definieus.Si motus circularis eſſet infinitꝰ hoc eſſet per reiteratōneꝫ fed taV lis impedit perpetuitatem motus vt in textu dictū fuit. Solutōreiteratio in linea recta impedit ꝑpetuitatem qͥa eſt per eandē viam nō aūtin linea circulari eo ꝙ non eſt per eandem viam.Prima reiteratio differt a ſecūda numero ſicut vnus dies qͥ cauſa Ltur per vnam reiteratōnem differt numero ab alio die. igit̉ non eſtvnus motus numero continuus ⁊ perpetuus Solutio motus circula-ris accipit̉ dupliciter. Uno modo ẜm ſuam totalitatem. ⁊ ſic eſt vnus mo-tus numero ſicut qd̓ licet continuū dicit̉ vnū numero inqͣꝫtum eſt indiuiſūin forma continuitatis. Alio modo accipit̉ ẜm diuerſas ⁊ partiales reuolutiones ⁊ ſic differunt ille a ſe inuicē numero potentiali. Quia non habent diſtinctōnem actualem a ſe inuicem ſicut in ſimili dicimus ꝙ lignum bipedale eſt vnū numero actuali ſed non numero potentiali eo ꝙ in duas pedes ēdiuiſibile ⁊ prima pars eius non eſt ſecūda licet actu ſtant ſub forma vniꝰcontinuij.Quartus tractatus et ultimꝰDe qͦ determīat̉ in qͣrto tractatu Sol̓o de ꝯditōnibꝰVpͥmi motoris ꝙ ſit imꝑtibilis ⁊ nullā hn̄s magnitudinēet ad hoc on̄dendū p. pͥmo on̄dit ꝙ moues hn̄s ꝟtutē diuiſibilē ⁊ finitā nōmoueat ꝑ tp̄s infinitū. Dicit̉ āt ꝟtꝰ mouēs diuiſibilis grauitas ⁊ leuitas.vel aliqua alia forma que in maiori materia ē maior ⁊ in mīori minor. Querit̉. Quō p. on̄dit ītētā illā ꝯcluſionē. Sol̓o ſic tria ſūt ī oī motu ſcꝫip̄m ſubiectū qd̓ monet̉. mouēs qd̓ effectiue mouet ⁊ tp̄s in qͦ ē motꝰ. ſicutin mēſurāte. Sꝫ hec oīa qn̄ ꝟtutes corꝑales ſūt mouentes. aūt ſūt ſil̓ finita.aūt ſil̓ infinita. Aut q̄dā ſūt finita ⁊ q̄dā infinita ⁊ tūc aūt duo ſūt finita ⁊terciū infinitū. aut vnū ē finitū ⁊ duo ſūt infinita q̄cūqꝫ illa eſſe dicāt̉. Tuncſic ſi dicat̉ poſſibile ꝙ mouēs finitū moueat finitū mobile in tꝑe infinito ponat̉ hoc mathematice in termīs trāſcēdētibꝰ ſic ꝙ a ſignet moues corporeūꝑtibile ⁊ finitū. ⁊ b ſignet id qd̓ mouet̉ qd̓ ē corpꝰ finitū. ⁊c̄ ſignet tp̄s infi-nitū in qͦ ē motꝰ. Cū igit̉ corꝑea ꝟtꝰ ꝑtibilis diuiſiōe corꝑis nō ſit niſi ī corpore. mouēs tale neceſſario erit corpꝰ ſꝫ dcm̄ ē ſupra ꝙ corpꝰ nō mouet ni-