Druckschrift 
Epitomata seu reparationes totius philosophiae naturalis Aristotelis
Einzelbild herunterladen
 

Reparationesnō quieſcit in medio. qꝛ nō vtit̉ medio ẜm actum ſed ſolū ẜm potentiaꝫ. ſedſi illud mobile iterū a medio illo accederet ad principiū ſui ſpacij a quo motum eſt. tunc tardius veniret ad pͥncipiū ſui ſpacij qͣꝫ ſcd̓m mobile quod recedit a medio. ad finem ſui ſpacij. Quia tunc vteret̉ vno puncto medio vtduobꝰ ⁊ ſic eſſet motus reflexus. ⁊ neceſſario accideret quies.Que eſt ſcd̓a dubitatio quā ph̓s mouet Solutio ze-NV LECnonis ꝓbantis motuꝫ non eſſe ⁊ hoc ſic. Om̄e qd̓ mouet̉localiter pertranſit aliqd̓ ſpaciū. ſed om̄e qd̓ ꝑtranſit ſpaciū. prius pertran-ſit medietatē eius qͣꝫ totū ⁊ medietatē medietat is prius qͣꝫ totā medietatēet ſic in infinitū. cū tales medietates ſint infinite in quolibet continuo ſed infinitū nō cōtingit pertranſire igit̉ nō cōtingit motu localem eſſe. Et cōfir-matur ſcd̓o. Quēcūqꝫ contingit ſucceſſiue pertranſire vnā medietatē plusaliam illam cōtingit etiam numerare illas quas ſic pertranſit. ſed infinitanon poteſt aliquis intellectus numerare ergo nō cōtingit eum etiam infinitas medietates pertranſire ⁊ per ꝯn̄s nō eſt motus localis. Qaior ꝓbat̉.Quia intellectus accipiens id qd̓ mouet̉ accipiendo partes ſpacij numeratſpacium ⁊ reddit ſic numerando partes ſpacij. totam ſpacij quātitatē. ergonumerat medietates ⁊ medietatū medietates ⁊ ſic in infinitū.M yQuō ph̓s ſoluit iſtam rōnem zenonis Solutio dupliꝘ LCciter ſcꝫ ad hoīem ⁊ ad rem. Ad hoīem ſoluit eam ſic ſo-luta eſt ſuperius in ſexto dicens ꝙ tempus habet infinitas partes in ſeipſoſicut ip̄m ſpaciū ⁊ nō eſt incōueniens ſi in infinito tempore id qd̓ moueturlocaliter tranſeat infinita numerando in ſpacio. Quia vt in ſexto ꝓbatumeſt ẜm vnā ⁊ eandē ſimilitudinē eſt rō in tempore ⁊ longitudine. Hec autēſoluta eſt ſufficiens ad q̄rentē ſed non ad queſtioneꝫ. Primū patet. Quiaverū eſt ſi id quod fertur per infinita in ſpacio fertur tn̄ etiā pertranſit illāinfinita in infinitis temporibus. Sed tamen falſum eſt in ſe ꝙ id qd̓ ferturſiue mouetur pertranſit infinita. Et ideo ſi querens querendo mutat que-ſtionem ad tempus dimiſſa longitudine ſuper quā eſt motus tūc poteſt q̄-rere vtrū contingat vnū hoꝝ pertranſire. ⁊ arguere vt prius ꝙ nō. Quia infinitū non contingit pertranſire vel in partibꝰ ſuis numerare. ſed quodlibꝫtempus eſt infinitū. igit̉ ⁊ ergo ph̓s docet ſoluere q̄ſtionē iſtā ẜm veritateꝫQue eſt ſolutio vera ad rōnē p̄dictā zenonis SolutōQVt ꝙ nō cōtingit ꝑtrāſire infinita actu ⁊ numerare. ſꝫ bene mnfinita in potentia que actu ſūt finita. modo ſpaciū ſuper qd̓ fit motꝰ ē actufinitū. Et hoc ſic oſtendit̉. Quia ſi quis diuiſerit ꝯtinuū in duo media. tūcvtit̉ vno ſigno medio diuidente vt duobꝰ. Quia facit ip̄m pͥncipiū ⁊ finemfinem quidē vnius medietatis ⁊ pͥncipiū alterius ⁊ ſic diuidit cōtinuū ⁊ facit ip̄m qd̓ fuit vnū ⁊ ꝯtinuū duo. ⁊ ſic facit actu numerās medietates eiꝰet diuides ip̄m in medio ſigno. ⁊ hoc mō nō remanebit linea ſuꝑ quā ē motus ꝯtinua neqꝫ etiā motꝰ. Quia ꝯtinuitas motꝰ ē a ꝯtinuitate ſpacij. etſic in ꝯtinuo qd̓ accipit̉ in forma ꝯtinui ſūt infinita in potētia nūqͣꝫ ad actūreducibili? Et qn̄ id qd̓ fert̉ vtit̉ aliqͦ illoꝝ vt medio actu tūc nō d̓r ampliꝰꝯtinuū. ſꝫ ſtatꝰ erit in ip̄o. Sic gͦ ptꝫ ꝙ motꝰ nō ē niſi ſuꝑ magnitudine in-diuiſam actu ⁊ diuiſam potēt ia. Et iō aliquā ꝑtē magnitudinis oportꝫ eē