Octaui libri phiſicoꝝfiniente ꝟ principio actu principiante. Huiuis eſt exemplum. ſit. a. ſignumeius quod mouetur reflexiue ⁊ linea ſuper quaꝫ mouetur ⁊ reflectitur ſit. b.c. et venit. a. ex. b. in. c. et reuertitur ex. c. in. b. tunc vtitur ipſo puncto. c. vt fine motus directi. et principio motus reflexi. ergo neceſſario erunt ibi due qͥetes ⁊ duo motus. vna quies ex qua eſt motus primus que vocatur quiesin termino a quo. et illa fuit in. b. antequam moueretur primo motu. et aliapars ad quam terminatur motus idem ex qua eſt motus reflexus. ⁊ illa qͥ-es eſt in. c. ergo neceſſe eſt eſſe quatuor tempora que menſurant dictas quietes ⁊ dictos motus ¶ Sed forte diceret aliquis. in. c. non quieuit. ſed hoceſt impoſſibile. quia cum feratur continue motu primo vſqꝫ ad. c. non potuit ſimul ⁊ ſemel in vno inſtanti factum eſſe in. c. vt in fine primi motus etabeſſe ab ipſo ẜm principium ſecūdi motus. quia aliter indiuiſibile eſſet di-uiſibile. quia manifeſtum eſt ꝙ non potuit in eodem indiuiſibili adeſſe ⁊ abeſſe. ergo oꝑtet ꝙ in parte eius adeſſet ⁊ in parte abeſſet. et ſic eſſꝫ diuiſibileConſtat autem ꝙ. a. aliquando eſt in ipſo ſigno. b. ſed cum. b. ſit indiuiſibile non poteſt in ipſo eſſe in tempore vel in aliqua parte temporis. ſed in in-diuiſibili nūc temporis. ergo nūc eſt diuiſio temporis ſicut pūctum linee. ip-ſum autem. b. eſt principium ex quo eſt motus. ⁊ motus nō eſt in ipſo. quiamotus vt in ſexto oſtenſum eſt non habet principium quod eſt motus. Eadem autem ratio eſt de. c. quod eſt indiuiſibile. quia terminus motus eſt indiuiſibilis. Si ergo aliquis concedat ꝙ. a. ſimul aſſit in. b. ⁊ abſit ab eo tunccum res ſtet quando eſt in eodem indiuiſibili eo ꝙ ſimiliter ſe habeat nūc ⁊prius. tunc ſemper ſtabit in toto motu ipſius. a. quod non cauſat ſuū motūniſi fluxū continuo ab ipſo indiuiſibi. a. quo fluit motus. Cum ergo ſit im-poſſibile non poteſt aliquo modo concedi ꝙ in vno indiuiſibili temporis af-fuerit. a. in. c. in fine precedentis motus. et aufuerit ab ipſo in motu conſe-quenti reflectionis. Idem autem eſt de ipſo. b. a quo incipit precedens. quēprecedit quies ex qua eſt motus. ergo in alio et alio ſigno ſiue vnum ſignificante tempore affuit ad. c. ẜm finem motus precedentis. et aufert ab ip̄o inmotu conſequenti. Sed inter quelibet duo ſigna temporis eſt tempus medium. vt in ſexto huius probatur. quia aliter nunc eſſet cōſequens ad nuncergo inter ſignum quo affuit in. c. et ſignum quo deſinit ab ipſo eſt tempusquod nec eſt motus precedentis nec motus ſequentis. ergo eſt menſura qͥ-etis inter duos motus. Et ſic generaliter verum eſt ꝙ motus reflexus ſi-ue ſit in loco ſiue ſit in formis quiete media interruptꝰ ē. et ideo talis motusnon eſt continuusFaba proiecta in occurſum lapidis molaris ca-Nl̓ III ¶VEEE den̄rīs refectitur. ⁊ tamen nō quieſcit. ergo nō eſtneceſſe omne mobile in puncto reflectionis quieſcere. Secunda pars antecedentis probatur. quia al̓s talis faba ſuſpenderet motum lapidis molarisdeorſum quod eſt impoſſibile Sol̓ o. duplex eſt reflexio alicuiꝰ corporisquedam eſt ꝑ ſe. ⁊ vocat̉ illa quādo corpus gratiā ſui hꝫ reflexionē ⁊ nō gratia alterius. ſicut pꝫ de lapide ſurſum proiecto. qͥ ceſſante virtute impellētismouetur reflexo motu deorſum. et in talimotū neceſſe eſt interuenire qͥeteuiAlia eſt reflexio que fit ꝓpter aliquod aliud mobile qd̓ facit alterum redirex. iiij
Druckschrift
Epitomata seu reparationes totius philosophiae naturalis Aristotelis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten