Pctanliori phyſicorūſic ſe habēte nō ē niſi motꝰ ꝯtinuꝰ. Si aūt qͥeſcat a motu illo aliqn̄ tūc aliqͥd mouet ad hoc p̄ter motorē. ⁊ tūc pͥmus motor erit aliꝰ. ⁊ iō opꝫ acci-pere ꝙ ꝑ hunc motū qͥ eſt poſt qͥetē nō mouet ꝓprie ꝑ ſe motor ille qͥ d̓r primus in aīalibꝰ qͥ ē aīa. eo ꝙ ip̄e nō eſt cā huiꝰ motꝰ ꝑ ſe ipſuꝫ. ſꝫ potius illemotꝰ cauſat̉ in hoc ꝙ multi alij motꝰ naturales inſunt aīalibꝰ. qͦs motusnō mouēt aīata ꝑ ſe ita ꝙ ſint a motore aīaliū eſſential̓r. ⁊ tales motꝰ ſtꝭaugmētū ⁊ decremētū ẜm quātitatē qd̓ ē potētia quātū augēs ⁊ trāſmutans corpꝰ. ⁊ reſpiratio q̄ in oībꝰ aīalibꝰ reſpirātibꝰ ē ad mitigatōem caloris natural̓ Et ẜm hos motꝰ mouet ſe vnūqd̓qꝫ aīaliū. tūc qn̄ qͥeſcit a motu locali. hoc ē qn̄ nō mouet̉ illo qͥ pure cauſat̉ ab ip̄o. Hoꝝ aūt motuuꝫcā pͥma nō ē aīa aīaliū. ſꝫ potiꝰ ꝯtinēs aliqn̄ ſicut aer variatꝰ ẜm celeſtesꝟtutes ⁊ qͣlitates q̄ ſunt calidū frigidū hūidū ⁊ ſiccū. Aliqn̄ aūt pͥma cāē multa q̄ inſunt cor ꝑibꝰ ſicut alimētū qͦrundā aīaliū q̄ dormiūt ⁊ qͥeſcūtqn̄ coquit̉ cibꝰ eoꝝ. eo ꝙ reſoluit̉ vapor ab alimēto ⁊ humeſcit cerebrū vl̓cor ⁊ īfrigidat inſtrumēta motꝰ local̓ ⁊ iō nutrimēto diſgregato ꝑ mēbraſurgūt ⁊ mouent ſeip̄a. vn̄ q̄dā ſpiſſe pellis ⁊ viſcoſe multe hūiditatꝭ multum dormiūt tꝑe flegmatico vt in hyeme ſicut niſus glires vrſi ⁊ qdamques Ex qͥbꝰ oībꝰ ptꝫ ꝙ pͥma cā mouens in talibꝰ extra aīam ⁊ extra aīaleſt. ⁊ cū talia mouet corꝑa redūdāt motus corꝑis ad aīam. ⁊ ſic aīa ꝑ ac-cidēs in corꝑe mota ab alio motore pͥore ſe. eſt cauſa varioꝝ motuū. ⁊ motus aliqn̄ et qͥetis aliqn̄. Quia īpoſſibile eſt ꝙ ab aīa vt a pͥmo motore eēthec diuerſitas. cū ab vno motore ſimplici nō p̄t eſſe niſi vnus motꝰ. vnomodo ſe hn̄s. hec eſt ergo cā ꝙ nō ſꝑ ꝯtinue ſe mouēt aīalia. Aliud em̄ etextrinſecū eſt id qd̓ eſt mouēs. ⁊ aliud id qd̓ moueturꝫ. ⁊ aliud eſt mutāspͥmū. id eſt ꝓximū in talibꝰ motibꝰ ad vnumquodqꝫ quod mouet ſeip̄m.In omnibus enim iſtis motibus pͥmum moēus quod eſt anima. ip̄a anima q̄ eſt pͥmum mouēs totum aīal mouet̉. ſed ꝑ accn̄s. qꝛ aliqͣ extrinſe-ca mouēt corpus. ⁊ quia ip̄a eſt in corꝑe. gͦ ꝑ accn̄s mouet̉ ad motū eiusEt iſte modus eſt alius ab eo qͦ dicimꝰ moueri ꝑ accn̄s ꝑtē moto ip̄o to-to. ⁊ ꝑ accn̄s moueri albedinē. qn̄ mouet̉ ſubiectū albedinis. Quia dici-mus ꝙ ꝑ accn̄s mouet̉ aīa. qꝛ motus corꝑis redūdātes ad aīam. faciuntip̄m eſſe cām diuerſoꝝ motuū. Anima em̄ eſt cā augmēti ⁊ decremēri etreſpiratōis ⁊ ſomni et vigilie. ſꝫ nō eſt cā pͥma. vt tactū fuit. Et qꝛ ſic eſtin corꝑe vt actus totius ẜm ſe. ⁊ ꝑtiū ꝑ ꝑtes eius. iō corꝑe mutāte locuꝫneceſſe eſt ip̄am ꝑ accn̄s locū mutare. motus em̄ corꝑis ꝑueniūt ad ipſaꝫaīam et tali motu aīa mouens corpꝰ. mouet ſeip̄am. ſꝫ ab alio motore priore ſe mota. Ex his colligit̉ ꝙ omnis motor qͥ mouet̉ ꝑ accn̄s eius quodip̄e mouet neceſſario etiā mouet̉ ẜm locū. qn̄ ſuū motū qd̓ ip̄e mouet mutat locū. Sed vtrū ſic ſit ecōuerſo ſcꝫ ꝙ oīs motor qͥ mouet̉ ẜm locū mo-ueat̉ etiam ab accn̄tibꝰ eius qd̓ ip̄e mouet. nōdū eſt ꝓbatuꝫ. ſed de hoc inferius erit conſideratio.Que eſt ꝯcluſio que trahit̉ ex dictis de motu aīaOlLILLlium. Solutio ſi alidͥd eſt de numero mouentiū ⁊per ſe immobiliū. quod tn̄ mutat̉ ꝑ accidens eſt impoſſibile ab illo moueri motu continuo. ⁊ ergo ſi eſt neceſſe eē aliquē ꝯtinuū motū. ſicut in pͥnci-v iiij
Druckschrift
Epitomata seu reparationes totius philosophiae naturalis Aristotelis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten