Septimi libri phyſicorumdd̓m ē ꝙ nō ē ī nūerꝭ ordo eſſent ial̓ cauſalitatꝭ. ſꝫ tm̄ ordo ītegralitatꝭ īqͣꝫ-tū vnꝰ nūerꝰ ītegral̓r ꝯſtituit̉ ex alio. ⁊ hͦ nō īpedit ꝓceſſum in īfinitū.De qͦ mouente pͥmo ph̓s loquit̉ h̓. Solutio de moQVV I Cuente effectiuo corporeo vt d̓t albertꝰ. ⁊ nō de mouēteqd̓ ē finis cuiꝰ cā fit totū qd̓ fit ab efficiēte. Efficiēs em̄ ē cā motꝰ ī eo qd̓mouet̉ dicēte ph̓o ꝙ ē pͥncipiū vn̄ motꝰ Finis em̄ mouꝫ ſolū metaphoriceMouēs corporeū hoc mouet̉. gͦ ſi eſt hic ſermo de mouēte corporeo tūc nō eſt deuenite ad vnū pͥmū mouēs immobile. Sol̓oqͣꝫuis mouēs corporeū moueat̉ tn̄ ip̄m nō mouet̉ ab aliqͦ corporeo. ſꝫ tm̄ab īcorporeo .ſ. ab aīa nobili ſiue a deo ꝓut de hͦ diſputabit̉ in fine octaui.Utrum mouens ſit ſil̓ cū moto. Sol̓o ſic. om̄e mo-QLuens effectiuū ꝓximū ē ſil̓ cū moto in oī gn̄e motuū Dicitur notant̓ mouēs effectiuū ꝓpter mouēs finale. qꝛ hoc nō opꝫ eē ſil̓ perīmediatōeꝫ cū moto ſꝫ tale mouet diſtans a moto. Exēplū ē vt appetibileqd̓ ē bonū diſtās ab ip̄o appetēte mouet appetitū. ſicut vinū electū in penore exn̄s mouet appetitū alicuiꝰ nō ꝯiūcti vino ⁊ trahit ad ſe ip̄m ita ꝙ appetēs mouet̉ ad appetibile Dicit̉ ꝓximū ꝓpter mouēs pͥmū qd̓ nō ē neceſſeſil̓ eē cū moto ſicut is qͥ ꝓijcit lapidē nō ē ſil̓ cū lapide ꝓiecto. ſꝫ lapis ꝓie-ctus multum diſtat a proijciente.Mouens ⁊ motū ſunt duo corꝑa. ſꝫ impoſſibile ē duo corꝑa eē īL eodē loco. gͦ nō ē poſſibile mouēs ⁊ motū eē ſil̓ Sol̓o ph̓i eſt ꝙſil̓ ī ꝓpoſito dicunt̉ īter q̄ nō ē mediū. ⁊ ſic mouēs ⁊ motū ſunt ſil̓. qꝛ īter eanō ē mediū nec plenum vt dicit albertus nec vacuum.Corꝑa dura nō pn̄t ſe tā gere ẜm ph̓m 2º de aīa niſi ꝑ mediū qd̓¶ ē aer vl̓ aqua. igit̉ mouēs ⁊ motū nullo mō pn̄t eē ſil̓ Sol̓o intmouēs ⁊ motū nō ē mediū cāle. ſꝫ qn̄qꝫ ē bn̄ mediū ſituale qd̓ ē aer vel aqͣꝓpter ꝓhibitatōeꝫ vacui adherēs ſuꝑficiebꝰ taliū corpoꝝ vt ibi diceturQuō ph̓s ꝓbat mouēs eē ſil̓ cū moto. Sol̓oAIVVIAE ꝓbat hͦ īduerīe. qꝛ tres ſunt ſpēs motꝰ. vt ī qͥntophyſicoꝝ dictū ē .ſ. motꝰ ẜm locū qͥ vocat̉ locimutaº ⁊ ẜm qͣlitatē qͥ vocat̉alteraº. ⁊ ẜm qͣꝫtitatē qͥ vocat̉ augmētatio ⁊ diminutio. ſꝫ in oībꝰ iſtis mo-uens eſt ſil̓ cū moto vt patebit inferiꝰ. igit̉ mouēs ē ſimul cū moto.Generatio ⁊ corruptio ſunt motꝰ vt pꝫ 3º phyſico. ⁊ tn̄ ph̓s nō ꝓ¶ bat ī eis. gͦ nō ē īductio ſua ſufficiēs. Sol̓o alberti ph̓s ꝓbatītentū ſuū in his motibꝰ ī qͥbꝰ ē occultū mouēs eē ſil̓ cū moto. ſꝫ ī gn̄atōeet corruptōe ē manifeſtū. ꝙ int̓ generās ⁊ ꝓximū generatū nihil ē mediuꝫqꝛ virtꝰ generatuia q̄ ē proximū generās q̄ appellat̉ a platōne paruꝰ pat̓ē in ſemine ⁊ iō nō oꝑꝫ ꝓbare ī gn̄atōe ⁊ corruptōne q̄ ē gn̄atōni ꝯtraria.Quō oſtēdit ph̓us ꝓpoſitū ſuū in motulocali quiLLIVVIIAemnaturā eſt pͥmus motuū. Solutio ꝑ diuiſionem eiꝰ qd̓ mouet̉ local̓r Quia om̄e tale aut mouet̉ a ſeip̄o. aut moueturab alio qd̓ ē ſibi extrinſecū. Si mouet̉ a ſeip̄o ſicut aīalia mouent̉ vl̓ vidēt̉p iiij
Druckschrift
Epitomata seu reparationes totius philosophiae naturalis Aristotelis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten