Druckschrift 
Epitomata seu reparationes totius philosophiae naturalis Aristotelis
Einzelbild herunterladen
 

Qeptimi itoꝝ pmylicorūbat qꝛ nihil mouet̉ a ſeip̄o ꝑ ſe pͥmo. qꝛ om̄e qd̓ mouet̉ a ſeip̄o ꝑ ſe pͥmo itaꝙ ip̄m eſt cā ſui motꝰ. nō pauſabit ſiue qͥeſcet ad quietē alteriꝰ a ſe. gͦ qd̓ qeſcit ad qͥetē alteriꝰ nō mouet̉ a ſeip̄o. ſꝫ om̄e qd̓ mouet̉ qͥeſcit quieſcēte ſuāꝑte. gͦ non mouet̉ a ſeip̄o ꝑ ſe pͥmo. Maior ꝓbat̉ qꝛ poſita cā ponit̉ ⁊ effectus. ⁊ deſtructa deſtruitur effectus. gͦ ſi eſt ip̄m ſibi cā motus ſꝑ mouet̉qͣꝫ diu eſt Minor ꝓbat̉. qꝛ ſi tota magnitudo mouet̉ tūc q̄libet eiꝰ ꝑs mouet̉. gͦ ſi aliqua ꝑs qͥeſcit tūc nō mouet̉ tota magnitudo. qꝛ totꝰ motꝰ de-pendet a motu ꝑtiū. gͦ nihil mouetur a ſeip̄o ꝑ ſe p̄mo. ⁊ iſtud ſatis patꝫ.Utrū om̄e qd̓ mouet̉ ab alio mouet̉ ſicut probatQQIITILAL ph̓us in textu. Solutio ſic qꝛ ſi aliqͥd mouereta ſeip̄o tūc idē eſſet in actu ⁊ in potētia. Quia om̄e mouēs ẜm ꝙ huiuſmodi eſt in actu. ⁊ om̄e mobile ē in potētia gͦ nō p̄t idem moueri a ſeip̄oAnimalia mouent̉ a ſeipſis. gͦ aliquid p̄t moueri a ſeip̄o. An̄s eſtNL ph̓i n octauo huiꝰ diſtingue tꝭ ꝑ hoc motū aīliū a motu grauiūet leuiū. Solutio aīalia mouent̉ bn̄a ſeipſis. ſꝫ nō ꝑ ſe pͥmo. ſꝫ ꝑ ſe ſcd̓oqꝛ aīal hꝫ in ſe duas ꝑtes ſcꝫ ꝑtem ꝑ ſe mouentem. ⁊ ꝑtem ꝑ ſe motam. ⁊ſic totū aīal mouet ſꝫ nō ratōe totiꝰ ſed ratōe ꝑtis mouentis q̄ eſt aīa ⁊ totum mouet̉ nō ꝑ ſe pͥmo. ſed ratōe ꝑtis ꝑ ſe mobilis. ſcꝫ ratōe corꝑis. Eeergo galienꝰ ꝯtradicēs areſtoteli volēs ꝙ aliqͥd mouet̉ a ſeip̄o falſum di-xit deceptus ꝑ hoc. Quia nō dixit aliquem motū eſſe ꝑ accn̄s niſi eū qui ēgratia accidētis vt inquit albertꝰ ſicut muſicus ambulat. illū aūt qͥ ē gratia ꝑtis vocauit ꝑ ſe. eo ꝙ ꝑs ſubſtātialiter ineſt toti ſꝫ hoc nō eſt ſufficien-ter dictū. Quia in ꝓpoſito loqͥmur de motu ẜm ꝙ eſt paſſio mobilis per ſeꝯueniens ſibi ẜm ꝙ ip̄m ⁊ nō ẜm alterum. ꝙ aūt ꝯuenit toti ẜm ꝙ ip̄mnō p̄t ꝯuenire ẜm ꝑtem. qꝛ alia eſt ratio ꝑtis ⁊ alia ratio totius.Dicit ph̓us quinto phyſicoꝝ in fronte ꝙ aliqͥd tranſmutat̉ ꝑ ſe pͥmo. gͦ demōſtratio areſtotelis eſt inualida. Solutio aliquidbn̄ tranſmutat̉ ꝑ ſe pͥmo. qꝛ eſt aliqd̓ totū cui formal̓r ꝯuenit motꝰ. ⁊ hoceſt moueri ꝑ ſe pͥmo ſꝫ nō mouet̉ a ſeip̄o ꝑ ſe pͥmo. id eſt qd̓ eſt cauſa effe-ctiua motꝰ ſꝫ tm̄ ip̄m totū mouet ⁊ mouet̉ ratōe alteriꝰ ⁊ alteriꝰ ꝑtis.Demōſtratio ph̓i innitit̉ impoſſibili igit̉ nō videt̉ ꝯcludere Pro bat̉ qꝛ impoſſibile eſt ꝙ totū moueat̉ ꝑ ſe pͥmo ⁊ tn̄ ꝑs totiꝰ qͥeſ-cat. Solutio demōſtratio ph̓i eſt ꝯditionalis. ⁊ ergo pōt eē vera vtraqꝫ ꝑte exiſtēte falſa ſicut ptꝫ de iſta. ſi aſinus volaret aſinꝰ haberet pennaset ſic in ꝓpoſito dicit ph̓us ſi aliqua pars mouentis ſeip̄m quieſcat tunc totum nō mouet̉ a ſe pͥmo ⁊ ſic vult ph̓s hic ꝙ motus totiꝰ depēdet a mo-tu partium. quia ad quietem ꝑtiū ſequitur qͥes totius in vera ꝯditōnaliQuomodo oſtendit ph̓us ꝙ nō eſt ꝓceſſus in inULITII A Initum in mouentibus ⁊ motis. Solutio ph̓sduo ſupponit ad ꝓbandā illam ꝯcluſionem. Primū eſt ꝙ mouens ⁊ mo-tum ſunt ſimul. Scd̓m ꝙ motus infinitoꝝ mobilium ẜm numerū eſt finitus. ita ꝙ quodlibet mobilium moueat̉ in tēpore finito ſicut ſi infiniti ho-mines mouerentur ſimul ſeq̄retur ꝙ motus. cuiuſlibet hoīs eſſet finitus.Iſtis ſic ſuppoſitꝭ format̉ hͦ mō rō ſi in mouētibꝰ ⁊ motꝭ eſſꝫ ꝓceſſus ī infip iij