ReparationesQue eſt rō iſtius diuerſe expoſitōnis in ſucceſſiuis et in-QNVI LENantaneis Solutio qͥa in inſtantaneis ſimul ſunt feriet factum eſſe. ſic aūt non eſt in ſucceſſiuis. ergo dicit ph̓us in octauo huiusꝙ mutatio tenet ſe cū paſſione ſiue forma poſteriori que acqͥritur. ⁊ ergo abilla debet denominari. ſicut qn̄ embrio corrumpit̉ ⁊ homo generatur tūc de-bet fieri denomīatio ab homine. ⁊ ergo exponit̉ per pͥmū inſtans ip̄ius eſſe.Et iſtud ſatis patet. qͥa ex quo generatio vnius eſt corruptio alterius cumcōtrarie forme nō poſſunt ſil̓ materiam informare qn̄ aliqͥd generat̉ tunc ꝑtotum tempus quod p̄cedit vltimū inſtans eſt materia ſub forma prioreqꝫab ea abijcitur. ⁊ in vltimo inſtanti eſt ſub forma que per generatōnem acquiritur ⁊ ergo datur primū inſtans eſſe ſequentis forme quod eſt vltimuꝫinſtans prioris motus ⁊ illa forma que generatur non fuit ante hoc inſtāsin materia.Utrū in deſitione forme ſit vl̓iter idem expoſitōis mo-QV dus Solutō nō. qͥa qn̄qꝫ deſinente aliqua forma ꝑ corruptōnem ſeqͥtur noua forma in materia poſitiua ſicut qn̄ homo corrum-pitur generat̉ forma cadaueris que ē poſitiua. ⁊ tūc debet deſitio exponi negatiue per primū inſtans non eſſe. vt ſocrates deſinit eſſe id ē ſocrates nūcnon eſt ⁊ ſtatim ante hoc fuit. Quia generatio ⁊ corruptio ſunt in eodem ī-ſtanti. qͥa alias ſtaret materia nuda ſine forma ſaltē ſpecifica. Quia ſi in vnoinſtanti abijceretur forma. ⁊ in alio acqͥreretur forma tunc cum inter queli-bet duo inſtantia ſit tempus medium mater ia pro illo tempore ſtaret nu-da. cum nec haberet priorē formā nec poſteriorem. Quia ergo in illo inſtanti ineſt forma poſterior que per generatōnem acqͥritur. ⁊ due forme ſubſtā-tiales non poſſunt ſimul informare materiā oportet exponere deſitionē prioris forme per pͥmū inſtans non eſſe. Quando vero deſinente priori formanon generatur noua forma tūc deſitio debet exponi affirmatiue per vltimuꝫindiſtās eſſe vt lmē deſinit eſſe id ē lumē iā ē in aere. ⁊ ſtatī pꝰ hoc nō erit.Utrū iſtud quod dictum eſt de diuerſa expoſitōne ꝓQVV UEpoſitionū deincipit ⁊ deſinit in motibꝰ ⁊ in mutationibꝰdebeat intelligi de generatōne ⁊ corruptōne acceptis ẜm eſſentiam vel ẜmeſſe Solutio de eis ẜm eſſentiam acceptis. quia ſic ſolū appellantur mu-tatōnes. ſed ſi accipiantur ẜm eſſe vt īmixte preuijs alteratōnibus tunc ꝓ-poſitiones in eis de incipit ⁊ deſinit debēt eodem mō exponi ſicut in motibꝰſcꝫ per vltimum non eſſe quo ad inceptōnem. ⁊ per primū non eſſe ex partedeſitionis.¶ Quomodo ꝓbat ph̓s in textu. ꝙ nō requrit̉ tp̄s infinitūQVE ve mobile finitum pertranſeat magnitudinem finitam.Solutio duo ſupponit ad hoc ꝓbandū. Primū ē qd̓ oē qd̓ mouet̉ mouetur ī tꝑe. Scd̓m eſt ꝙ in maiori tꝑe pertrāſit̉ maior magnitudo ⁊ in mino-ri mīor. His duobꝰ ſuppoſitis ſicprobat prius queſitū. ſi motꝰ finite mag-gnitudinis eſt in tempore infinito. aut ergo eſt eque velox vel non eſt e-que velox. Si primū tunc manifeſtum eſt ꝙ motus talis mobilis nō fit ininfinito tꝑe. Quia tale mobile pertranſibit aliquā partem aliquotam talis
Druckschrift
Epitomata seu reparationes totius philosophiae naturalis Aristotelis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten