Rebarationesctum ꝓprium ⁊ ſic videt̉ deſtrui forma que eſt in ſubiecto. Si vero ē regio-ne dicat̉ ꝙ forma in tali ſubiecto variato remanet eadem. ⁊ ꝙ eſt eadē ſani-tas cōtinue que fuit heri ⁊ hodie nō eſſet rō quare nō ſil̓r diceret̉ vna nūeroſanitas quā qͥs hꝫ ante egritudinē ⁊ quā recuꝑat poſt egritudinē cum vtraqꝫ ſanitas redeat poſtqͣꝫ fuit corrupta.Quomodo debet ſolui illa q̄ſtio qua queſitū eſt an ſit idēQVII motus alteratōnis nūero quo ſortes alterat̉ diueſſis te-poribus Sol̓o Alberti ꝙ motus cōtinuus eſt ⁊ vnꝰ nūero qn̄ nō inter-rumpit̉ quiete. ſiue per aliā formā ⁊ aliā que fit in ip̄o. ⁊ hoc ex eo quia priusnō diſtinguit̉ in ipſo actualiter a poſteriori nihil aūt diſcontinuat niſi quodactualiter diſtinguit ip̄m. Ex quo em̄ motus eſt potentia ⁊ nō actus niſi ī-perfectus remanet totus motus vnus numero ⁊ continuus. ſed qn̄ motꝰtermīatur ad duas ſanitates ille due actualiter a ſe inuicē diſtinguūtur ꝑquietem interpoſitā vel cōtrariū actu interueniens. iō illi motus non ſuntvnus motus nūero nec ad vnū nūero ſicut in ſil̓i cū quis pauſat poſtqͣꝫ am-bulauit tunc ceſſat actus vel motus ambulatōnis eius. Cū aūt iterū am-bulat tūc ē alius motus ambulatōnis eius ⁊ tn̄ habitus a quo eſt ambulatio quiſ ē virtus ambulantiū eſt vnus ⁊ idē ⁊ ſic nō ſufficit vnitas termini ẜꝫſpeciem ad vnitatē numeralem.Quō dꝫ ſolui ſcd̓a q̄ſtio de formis quaꝝ eſſe videt̉ ſicutQVVE quoddā ꝯtinuū fieri Sol̓o alberti tales forme hn̄t duplex ſubiectū ſcꝫ cōe ⁊ ꝓprium. Subiectū cōe eſt materia corpoꝝ ⁊ ꝑtes ẜmmateriā dicte. Subiectū aūt ꝓpriū ē corpus idem ẜm forma ⁊ ꝑtes eiꝰ ẜmformā. Si ergo iſte forme referant̉ ad ſubiectū cōe quod eſt corpꝰ ẜm par-tes materiales acceptū. tunc nō manent ille forme eedē ẜm numerū. ſꝫ ẜmſpeciem. Si vero referant̉ ad ſubiectū ꝓpriū qd̓ eſt corpꝰ ẜm cōpoſitionemſuā quā habet in ꝑtibꝰ ẜm formā acceptis tūc forme ſunt eedē numero. quianō ſunt interrupte ꝑ ꝯtrariū. Et hanc putat Albertus eſſe verā ſolutōneꝫp̄dicte dubitatōnis ſubdens ꝙ falſum eſt. E ꝙ eſſe taliū formaꝝ ſit qd̓-dam fieri continuū. ſed ſunt forme quieſcentes ⁊ fluxus cōtinuus fit tm̄ inpartibꝰ materialibꝰ. q̄ nō ſunt ſubiecta īmediata eaꝝ ſed potius ſubijciūtureis ꝑ partes formaliter acceptas. Et ſic talia ſūt ſubiecta cōmunia ad quo-rum variatōnem nullo modo ſequit̉ variatio ip̄oꝝ q̄ ſunt in ip̄is.Quomodo ph̓us oſtendit ꝙ ad vnitatem numeralemQVLIt motus requirunt̉ tria Solutio ſic. Quia motum eſſevnū eſt motū eſſe cōtinuū. quia motus nō dicit̉ vnus indiuiſibilitate. nec rone. ergo continuitate ſed ad continuitatē motus iſta tria requirūtur. igit̉ ⁊c̄Minor ꝓbatur. Quia primo requirit̉ ꝙ forma ẜm quā fit motus ſit eiuſ-dem ſpeciei. quia contraria ſiue diuerſa ẜm ſpeciem cōtinuari non poſſunt.Quia ꝯtinua ſūt quoꝝ vltima ſunt vnū. motꝰ vero diuerſi habiti eſſe poſ-ſunt. qꝛ ſunt ſibi ſuccedētes. Quia currens aliqͥs p̄t febricitaſſe cum curſuvel ſtatim poſt curſum ita ꝙ vltimū inſtans deſitionis curſus ſit pͥmū in-ſtans febricitatōnis. ſic ꝙ nullū intercidat tempus. ⁊ ſic illi motus ſūt noninterrupti tꝑe ⁊ tn̄ nō ſūt cōtinui nec vnꝰ motꝰ nume̓b Scd̓o reqͥrit̉ vnitas