Super Salue regina Ser. ¶II
I I E
dauid in ablutioneꝫ peccatoris ⁊ menſtrua-te. Hic eſt fons que foderunt principes multitudinis quos commemorauimus: iuſticiaſcilicet prudētia fortitudo ⁊ tꝑantia in datore legis: id ē cōpunctione: ⁊ in baculis ſuis:id eſt in vigore ſolido perfecte integritatis.Mens itaqꝫ a vitijs purgata: deū ſitiēs iugiter ⁊ ipſiꝰ aduentū in ſe ſuſcipiens: frequēter delectata tāte ſuauitatis īenarrabili dulcedine: qꝛ pro velle ſuo ſemꝑ eaꝫ habere minime valet miro dolore afficit̉: ⁊ hec ei cōſolatio vt ꝓ eiꝰ deſiderio iugi lachrymarū pane paſcat̉. Fit itaqꝫ vallis lachrymaꝝ dumde ſe humilit̓ ſentiēs affatim abundat vbertate fletuuꝫ. Et habet hoc irriguū ſuꝑius qͦmortua mūdo ſuauit̉ ⁊ dulcit̉ paſcit̉: qꝛ perirriguū inferiꝰ emēdata iam celeſtiū contemplatione ineffabiliter delectat̉. Hec duo irrigua: due oliue ſunt ⁊ duo cādelebra lucētiaante deū. Sunt hec duo luminaria: duo altaria: duo exploratores: duo cherubin: duooſtiola: duo vbera: teſtamenta duo: hirciduo: leones duo: minuta duo: tabule due:colūne due: ſorores duę: manꝰ due: ⁊ ſi quaſint binaria que his conſonantia opinioalit̓queant inueniri. In talibus ſuſpirijs: gemitu ac fletu ac ꝯualle lachrymaꝝ ad te clamamus exules filij eue: dn̄a rerū: ſancta ſanctorum: virtus nr̄a ⁊ refugiū: decus mūdi: gloria celi: p̄electa vt ſol: pulchra lunaris vt fulgor: agnoſce omnes te diligētes. Audi nos:nam te filiꝰ nihil negans honorat. Et tu ſalua nos dn̄e ieſu: ꝓ qͥbꝰ virgo mater te orat:cuius regnū ⁊ imperiū ſine fine permanet inſecula ſeculorum. Amen.Sermo quartus vnde ſupraIN te pererratiſamboruꝫ finibus exul: Aut ararimparthus: bibit aut germania tigrimqͣꝫ tuus ē noſtro labat̉ pectore vultꝰ. Uirgodei genitrix: quē totꝰ nō capit orbis. Omnino neceſſarie vultū quidē deprecabunt̉ oēsdiuites plebis: quāto magis pauꝑes plebisEt ſi pauꝑes plebis multomagis egenus etpauper: obprobriū hoīm ⁊ abiectio plebis.Tibi dixit cor meū: q̄ſiui vultū tuū. Vultuꝫtuū dn̄a reqͥram: ne auertas faciē tuā a me:ne declines in ira a ſeruo tuo. Oſtēde facieꝫtuā: ſonet vox tua in auribꝰ nr̄is: qꝛ vox tuadulcis ⁊ facies tua decora. Vocē tuaꝫ audiuimus quater tm̄ in euāgelio dn̄a rerū. Primo ad angelū: ſecundo ad elizabeth: tertioad filiū: fili quid feciſti nobis ſic: qͣrto iteꝫ adfiliū: vinū nō habēt. Quā haꝝ inqͥrimꝰ. Il-
lam vtiqꝫ: vinū nō habēt. Neceſſaria nobishec ē. Defecit vinū in cadis nr̄is: vinū ſcꝫ letificās cor hoīs. Nō cauſamur de vino in qͦeſt luxuria: illud q̄rimꝰ de qͦ ꝓpheta: Ꝙ germinat virgines harū pͥmiceria tu: vex illifera tu. Uexilla regis ꝓdeūt in nob̓: tē agentepro nobis. Calix in manu tua vini meri. Inmanu tua: in ptāte tua: vini meri: amoris diuini. Dic dn̄a rerū: dic ꝓ nobis filio tuo: vinū nō habēt. Calix huiꝰ vini inebriās: qͣꝫ p̄clarꝰ eſt. Inebriat: calefacit: acuit: audacesfacit ⁊ fortes: obliuioſos: diſcretos: ſomnolentos. Inebriat amor dei ad cōtēptū mūdiCalefacit qꝛ feruētes facit. Acuit qꝛ erudit.Facit audaces ꝯtra aduerſa: qꝛ fortes a carne: mūdo ⁊ demonibꝰ: īuincibiles: obliuioſos eoꝝ ſcꝫ q̄ retro ſunt ⁊ in futura extentosdiſcretos erudiēſ ad iuſticiā: ſomnolētos adtꝑalia ⁊ tedioſos ⁊ ad inuiſibilia cōtēplādaꝓnos ⁊ ꝓmptos. Hoc vinū letificat cor hominis Hoca te ⁊ ꝑ te ſꝑamꝰ nō ſolū vinuꝫ ſꝫ⁊ panē. Panis em̄ cor hoīs ꝯfirmat. Paniſille de qͦ ſcriptura: Panē angeloꝝ māducauit hō. Panis iſte filij tui dulcis memoria: p̄ſentia ip̄iꝰ plena tu. Et mēſa ꝓpoſitiōis duodecim panū: numero duodenarij dedicāsduodecim paneſ: duodecim ſunt p̄rogatiuegr̄arū in qͥbus gr̄a repleta es: ⁊ dn̄s tecum.Porro ne de corde meo videar ꝓphetare:tuas has p̄rogatiuas paulus apl̓us ⁊ noīatparit̓ ⁊ enumerat dicēs: Fructꝰ aūt ſpūs eſtcharitas: gaudiū: pax: patiētia: longanitasbenignitas: bonitas: māſuetudo: fortitudomiſcd̓ia: ꝯtinētia: caſtitas. Panes certe admodū ſplēdidi ſapidiqꝫ. Splēdidi in ſua natura: ſapidi animorū exꝑiētia. Deniqꝫ ſūmeſpiritales delitie he ſunt. Plus quippe hiscōfirmat̉ ⁊ delectat̉ animus: qͣꝫ vllis carnalibus delitijs corpꝰ. Neqꝫ ꝟo ꝓueniūt hoīa ſeip̄o: īmo fructꝰ ſūt ſpūſſctī. Proinde virigo btā poſtqͣꝫ nūciꝰ celeſtis te p̄dicta gr̄arūprogatiua ꝑhibuit plenā: mox gr̄aꝝ cauſaꝫſubiungēs inqͥt: Dn̄s tecum. Dn̄s aūt ſpūseſt. Spūs ergo ſanctꝰ magnificauit facere tecum. Magnificauit inquaꝫ facere in te duooꝑa ſua. Unū erat dū dignā te fecit q̄ dei filiuꝫ cōciꝑe poſſes ⁊ parere: alterū qn̄ ex tuacarne ſancta ac digna carnem filij dei formauit. Fecit ꝓinde te magnā ⁊ caſtā. Magnāplane fecit vt īmenſum caperes: caſtam quatenꝰ digne cōtineres. Magnā te fecit hūilitate: caſtam virginitate. Itaqꝫ tu ſancta: tues caſtellum in qd̓ ieſus intrauit habēs turirim humilitatis: qui em̄ ſe humiliat exaltatur: ⁊ murū ꝟginitatis. Murū certe fortiſſi-
hsͣ. 77.