Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Guper Salue reginaGEF. x

⁊ nemo aperit. aꝑiūt ⁊ nemo claudit. Apudpat ē eſt viſibilis: ſed hic manus veſtre tractauerunt de verbo vite: ⁊ qd̓ erat ab initiovidimus oculis nr̄is. Hoc aūt verbuꝫ quiacarnē puriſſimā ⁊ aīaꝫ ſanctiſſimā vnierat ſibi libere moderat̉ actiōes corporis ſui: tū qꝛſapīa ⁊ iuſticia erat: tū qꝛ nullā ꝓrſus habehat legē ī mēbris ſuis repugnāteꝫ legi mētisſue. Meum v̓bū nō ſapīa vel iuſticia ē: ſꝫ tn̄vtriuſqꝫ capax: ⁊ poſſunt ei hec abeſſe ⁊ adeſſe: abeſſe aūt faciliꝰ. Familiare iā em̄ nobiſeſt carnis noſtre ſeruie vitijs qͣꝫ actiones etpaſſiōes eiꝰ ordinare ꝓ eo ꝙ oīs etas ab adoleſcētia ꝓna eſt in malū: int̓ flagella qͦꝫ ⁊ gladios etiā ſub diſcrimīę mortis ad ſuas ambiens voluptates. Felix cuiꝰ cogitatio: hͦ eniꝫꝟbū eſt nr̄m: oēs actiōes ſuas ad iuſticiā dirigit: vt ⁊ intētio ſana ſit: ⁊ oꝑatio recta. Felix qͥ paſſiōes corꝑis ſui ꝓpter iuſticiā ordinat: vt qͥcqͥd patit̉ ꝓpter dei filiū patiat̉: qͣtenꝰ ⁊ corde tollat̉ murmuratio: ⁊ in ore verſetur gr̄arūactio: ⁊ vox laudis. Qui ſic extulit ſe: iſte tollit grabatū ſuū ⁊ vadit in domūſuā. Grabatū corpꝰ nr̄m eſt: in quo pͥus languidi iacebamꝰ: ẜuiētes deſiderijs ⁊ ꝯcupiſcētijs nr̄is. Tūc ꝟo portamꝰ illd̓ cū ſpm̄ cogimꝰ ſeruire: obedire: ⁊ mortuuꝫ nr̄m portamus: qꝛ corpꝰ mortuū eſt ꝓpter pctm̄. Ambulamꝰ tm̄ nō currimꝰ: qꝛ corpus qͥdem qd̓corrūpit̉ aggrauat aīaꝫ: ⁊ depͥmit terrena inhabitatio ſenſum multa cogitantē. Qui ſubhoc onere ambulamꝰ: poſito eo qͥd putatis?Quomō curremꝰ? Quomō volabimꝰ? Plane ſuꝑ pēnas vētoꝝ. Amplexatꝰ ē nos dn̄sieſus ꝑ laborē ⁊ dolorē nr̄m. Amplectamureū vicarijs qͥbuſdā amplexibꝰ: ꝑ patientiaꝫ⁊ iuſticiā ſuā: actiōes ad iuſticiā dirigendo:paſſiōes ꝓpter iuſticiā ſuſtinēdo. Dicamuscū ſponſa. Tenui eū: nec dimittā. Dicamuscuꝫ pr̄iarcha. Nō dimittā te donec bn̄dicasmihi. Quid em̄ iam ſuꝑeſt niſi benedictioQuid poſt amplexū niſi oſculum reſtat? Siſic adhererē deo: quomodo iam exclamaręliberet: oſculet̉ me oſculo oris ſui? Ciba nosdn̄e interim pane lachrymaꝝ: potuꝫ dabisnobis in lachrymis ī meſura: donec ꝑducasad mēſurā bonā ⁊ ꝯfertā et coagitata: quaꝫdabis nr̄os in ſinus: qui es in ſinu patris ſuper oīa deus bn̄dictꝰ in ſecula. Amen.Suꝑ Salue regina Sermo pͥmꝰ.Alue regina miſericordie: vita dulcēdo et ſpes nr̄aſalue. Domine labia mea aperies.Dominus tecum ⁊ tu mecum. Dignare me

laudare te. Sub tuā ꝓtectionē cōfugio vbivirtutē acceperūt infirmi. Eſto mihi turrisfortitudinis: a facie inimici. Te nr̄a vox primum ſonet: ⁊ ora ſoluamus tibi. Dulce canticū ac nobiliſſimū melos: qd̓ in honorē ſancte marie quater in anno ordo noſter deuotiſſime ꝯcinit: ad edificationē nr̄am: diſcutiēdum fratres aſſumpſimus: qꝛ ſpeciali du cedine multa refertū maſticatione cōtinua reperimꝰ. Nam a ſummis labijs canticū iſtudeffuſum venit. Habet enim fundamētū: Fūdamentum eius in montibus ſanctis. Fundamentuꝫ eiꝰ ſi interne dulcedinis ſuauitaseſt. Et vbi hec niſi in montibꝰ ſanctis? hoceſt in mētibus nr̄is. Aſanctis compoſitū: aſanctis inſtitutū: digne frequētabit̉ etiam aſanctis. Et vere niſi a religioſis ⁊ affectioneſancta feruētibꝰ. Nec ſubtiliter intelligi necefficaciter poterit decātari. Eſt em̄ ſuaue adgratiā: tam fecundū ad ſenſum: tam etiam ꝓfunduꝫ ad myſteria. Tale em̄ eſt quod a nobis ꝯſiderari ⁊ diſcuti (ꝓut dignū eſt) nō valeas. Ex eo aūt ꝙ ſuauiter ſonat mulcet affectuꝫ: ⁊ de ſenſuū vbertate mentē impinguat⁊ in ſancta ſanctorū aduocatā ſcilicet nr̄amdum eam quaſi p̄ſentē ſalutat omnia interi.ora noſtra medullitꝰ inflāmat. Oportet em̄vt nob̓ p̄ſenteꝫ eſſe dicamꝰ quā quaſi p̄ſentēſalutamꝰ: ⁊ totam anime noſtre trinitateꝫ ineam dirigamꝰ: quā tā deuotiſſimis p̄cibꝰ exoramus. Agnoſcit certe ⁊ diligit diligentesſe: ⁊ prope eſt in veritate inuocantibus ſe: p̄ſerttm his quos videt ſibi ꝯformes factos īcaſtitate ⁊ humilitatē: ſi tn̄ charitatē adiecerint: ⁊ totā ſpem ſuā poſt filliū ſuuꝫ in ea poſuerint ⁊ toto corde queſierint: ⁊ orantes etfrequēter dicentes: ſubueni dn̄a clamātibꝰad te iugiter. Nō a ſpernat̉ affectū p̄dulcemingens defideriū: inundationē lachrymaꝝaſſiduitatē precum quorūlibet peccatoruꝫ ſitn̄ lauerint a malicia cor: diſſoluerint colligationes impietatis: ſoluerint faſciculos deprimentes: dimiſerint qui fracti ſunt liberos: ⁊omne onus diruperint. Data eſt poteſtasin celo ⁊ in terra: q̄ poſſe poteſtas eſt: ⁊ ī manibus eiꝰ vita ⁊ ſpūs nr̄i: ⁊ oculi omniū chriſtianoꝝ in eam ſperant: ⁊ ipſa dat eis eſcamgr̄e qͣ plena eſt: in tꝑe oportuno. Leuemꝰ exgo frēs cor nr̄m cū manibꝰ ad eam ⁊ appropinquemꝰ ei paſſibꝰ amoris: īmolātes ei hoſtiam laudis: reddētes ei vota noſtra de diein diem: de hora in horaꝫ: dicentes aſſidue:Salue regina miẜicordie. Quis mihi dignehuiꝰ carminis reſerabit ſacramentū? Quismihi digne explicet tam inſolite ſalutatiōisK ii

R iiij