Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De quinqꝫ negociationibus Se. I

Tua ſunt hec xp̄e oꝑa: qui de lumīe celi adtenebras inferni: a dextra maieſtatis ad miſer humanitatis: a gl̓ia pr̄is ad morteꝫ crucis deſcēdiſti: infernū illuſtrādo hoīem redimēdo: ſuꝑando mortē ⁊ mortis autorē Unꝰes ⁊ ſecundū nō habes: quē ad nos redimēdū ꝓpria henignitas īuitantt: miſcd̓ia traxitꝟitas qua te venturū ꝓmiſeras cōpulit: puritas vteri ꝟginalis ſuſcepit: ſalua ꝟ̓ginitatis integritate potētia eduxit: obedientia inomnibus deduxit patētia armauit: charitaſverbis ⁊ miracul̓is manifeſtauit. Abſint ꝓcul negociatores terre themā: recedant filijagar: qui exquiſierūt prudentiā: elongent̉ ame gygantes: a ſeculi nomīati: qui ab initiofuerūt ſtatura magna: ſcientes bellū. Nonhos elegit dn̄s: neqꝫ viā diſcipline inuener̄tꝓterea ꝑierūt ſed dedit eā iacob puero ſuo ⁊iſrael dilecto ſuo. Abſcondiſti em̄ hec dn̄e?ſapientibꝰ ⁊ prudentibꝰ: gygantibꝰ ⁊ nomīatis: qui magni facti ſunt videlicꝫ in oculis ſuis: ⁊ reuelaſti ea ꝑuulis ⁊ hūilibus tuis Libenter amplector negociatōeꝫ tuā: qꝛ negociū meū eſt. Hec mercimonia cū ſūma ſuauitate ruminat aīa mea. Nō ſolū antē rumīatſed ⁊ reuocat ruminatiōem tuā: quia intelligit que diligit: ⁊ cōmendat memorie q̄ elegitIn his negociationibꝰ p̄cipis eſſe aīaꝫ meāvt fiat nauis inſtitoris: de longe portans panem ſuū. Negociabor donec venias: veniē.25. ti letus occurrā: ⁊ vtinam audiā: euge ſeruebone: Tui ſunt celi ⁊ tua eſt terra: in regionibus tuis: negociabor ſecurus te ſolū habenſin itinere ducē: in ꝑiculis ꝓtectorē: ꝯſortemin tribulatiōe. Regiōes tue qͥnqꝫ ſunt qͣs ꝑābulāt ad negociādū īſtitores tui vbi te q̄rūtelecti tui ⁊ īueniūt dilecti tui. Prīa regio ē regio diſſil̓itudīs. Nobil̓ illa creatura in regione ſil̓ tudinis fabricata: qꝛ ad imaginē dei facta: cū in bonore eſſet nō intellexit: ⁊ de ſil̓itudine ad diſſil̓itudinem deſcēdit. Magnaꝓrſus diſſil̓itudo de ꝑadyſo ad infernū d̓ angelo ad iumentū: d̓ deo ad diabolū. Execrāda ꝯuerſio: gl̓iam in miſeriā: vitā in pugnaꝫꝑpetua captiuitate ꝯuertere Maled cta deſcēſio de diuitijs ad pauꝑtatē: de libertatead ẜuitutē deſcēdere: de requie ad laborēMiſeri nos ⁊ miſerabilit̓ nati: qͥbꝰ datum ēnaſci in merore: viuere in labore: in doloremori: de pctōre pctōres: de debitore debito/res: de corrupto corrupti: d̓ ſubacto ſubactigeniti ⁊ generātes: ſumꝰ gens peccatrix: populꝰ gͣuis iniqͥtate: ſem̄ peſſimū filij ſceleratiaddētes p̄uaricatōꝫ. Ecce qͣſi nō ſimꝰ ſic ſumus cora eo: qͣſi nihilū ⁊ inane reputati: pu

tātes nos aliqͥd eē cū uihil ſimꝰ. Uulneratiſumꝰ ingrediētes mundū: ꝯuerſādo ī mūdoexeūdo de mūdo: a plāta pedis vſqꝫ ad ꝟticē nō ē ſanitas in nob̓. Nouerat hec ille ſublimis ꝓpheta: qͥ ſtatū hūane miſerie deplorās in hec ꝟ̓ba ꝓrupit. Graue iugū ē ſuꝑ filios ade: a die exitus d̓ vētre mr̄is eoꝝ vſqꝫin diē ſepulture in matrē oīum. In hac diſſimilitudinis regiōe qͥd negociabimur dn̄e deus. Aſpicio genꝰ hūanū ab ortu ſolis vſqꝫad occaſū huiꝰ mūdi nūdinas ꝑambulare:alios diuitias q̄rere: alios honoribꝰ inhiarealios fauoralis aure ſuauitate raptari. Sedqͥd de diuitijs? Nōne cū labore acqͥrūt̉: cuꝫtimore poſſident̉: cū dolore amittunt̉? Theſaurizas ⁊ ignoras cui ꝯgregabis ea. Uideqͣꝫtū laborē ꝑituris diuitijs aſſūpſiſti. Tranſis maria ⁊ aliū tibi orbē aꝑis nauigādo: ẜmſapiētē tribꝰ digitis diſtās a morte: pr̄iaꝫ fugis: relinqͥs ꝑentes: diuelleris ab vxore: filios neſcis ⁊ oīm neceſſitudinū oblitꝰ q̄ris vtacqͥras: acqͥris vt ꝑdas vt doleas. Filij hominū vſqꝫ qͦ gͣui corde: vt qͥd diligitis vanitatē ⁊ q̄ritis mendaciū? Que ē iſta demētiafilij adā: circuire maria: ꝑambulare terras:rapi extra mundū: in laboribꝰ pl̓imis: in vigilijs multis: in ieiunijs crebris: ī mortibusfrequēter? Ecce qͣles diuitie. Sꝫ qͥd de honoribꝰ: In ſublimi loco poſitꝰ es: ducē te cōſtituerūt. Uide ſi non a deo iudicandus es:ab hominibus ſpectandus: ab omnibus lacerandus. Similis es: excubas ante limi napͥncipis vt pͥncipatū acqͥras ⁊ ferrato veſtitꝰamictu ꝓpior es vulneri qͣꝫ honori: morti qͣꝫvite: ꝑiculo qͣꝫ p̄mio. Si de ſorte dn̄i: nonneep̄s romanū pōrificē: archidiaconꝰ vl̓ diaconꝰ ep̄m ꝑtimeſcit. Uide etiā vtrū excuſſerismanꝰ tuas ab oī mūere: ne cū ſimōe audiasnō ē tibi ꝑs neqꝫ ſors in ẜmōe iſto: qꝛ voluiſti donū ſpūſſaucti cū pecunia poſſidere Nihil ad nos de rectoribꝰ eccl̓ie iudicare: videant ip̄i amici ſpōſi: cū de ſpōſa cepit exigererōꝫ qͥ iudicat orbē t̓re in eqͥtate. Nūqͥd ī honore ſine dolore in p̄latiōe ſine tribulatiōe:in ſublimitate ſine vanitate eē qͥs pōt: Ecceqͣles honores. Quid autē de gl̓ia? Gl̓ia tibivn̄ fetide puluis: limꝰ terre: vas ī ꝯtumeliā?Nō tibi nō tibi: ſꝫ noī dn̄i gl̓iaꝫ cede. Illi pem ttte gl̓taꝫ ſuā: qͥ gl̓ioſꝰ eſt in ſctīs ſuis. Illūlauda quē laudant angeli in celis Nunqͥd ⁊ipſa inanis gloria: q̄ nihil aliud eſt qͣꝫ auriuꝫinflatio vana: q̄ haberi vix pōt ſine iuuidia:Reſpice quos an̄cedis ⁊ cogita: quia oībusinuidie ſemina p̄buiſti. Oēs ergo aduerſuꝫtetoriꝰ flumībꝰ inflāmant̉: tua felicitatę tor-

Har. 27