Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De Sex Tribulatiōibus Ser. I

qꝛ nō illi denuo crucifigit̉ chriſtꝰ: Nec cōplātatur iterū ſimilitudini mortis eiꝰ per baptiſmum: ꝓpriā iā ab eo lachrymaꝝ vnda exigitur: ꝓpria baiulare crucē: ꝓpria mortificaremēbra: ⁊ ꝓpriā īmolare hoſtiā neceſſe ē. Sne cauſa alit̓ diceret credo: ꝓprijs labijs expiet̉ oportet ꝓprioꝝ maledictio labioꝝ: per.multas em̄ tribulatiōes in regnū dei intrareneceſſe eſt: ⁊ nemo niſi ꝑ tribulatiōes ingreditur: aut ꝓprias aūt alienas. Sola nimiruꝫſecūdi ade tribulatio purgat: qͦs cōtamīauitoffenſio ſola pͥoris: nō ꝙ ꝓpria cuiqꝫ ſufficere poſſit ſatiſfactio. Quid em̄ eſt vniu̓ſa penitētia nr̄a: niſi ꝙ ſi nō ꝯpatiamur: oīno n̄ poſſumꝰ regnare? Qd̓ em̄ in nobis minꝰ eſt ipſeſupplet: modicū tn̄ illud qd̓cūqꝫ eſt nō patireſeruare. Qd̓ ſi fidei coherētia ſine moꝝ cōformitate neqͣqͣꝫ ſaluat adultos: longe minꝰſaluari poterūt oꝑa ſine fide. Faciliꝰ em̄ mēbrum inherēs capiti ſi deforme eſt reformat̉qͣꝫ diuulſuꝫ quālibet ſimile copulat̉: ſinautēcerte tādē auelli ab eo neceſſe eſt eſſe anathema a chriſto: ne in illa plenitudīe corꝑis eiiueniat̉ qͥppiā iudeoꝝ. Vbi ergo macula ꝓpria: ꝓpria qͦꝫ purgatio iure reqͥrit̉: ⁊ ſi ꝯtaminatio multiplex: opus eſt etiā tribulatiōeml̓tiplici. Vnde em̄ turbatio: niſi dū reſiſtit̉cōtamīationi: ꝯcupiſcētie repugnat̉: Quidꝟo in hoīe purū ab hac macula: īmune ab hͦcōtagio poterit inueniri? Ab intꝰ manat: decorde exit peſtifeꝝ virꝰ: ac deinceps corpusoccupat vniu̓ſū: mentē deſiderijs afficit: mēbra illecebris inficit. Inde pruritꝰ auriū oculorum petulantia: inde olfaciendi voluptasinde in faucibꝰ tā inordinata delectatio: indein vniuerſo corꝑe molliciei ſenſus ⁊ libido ꝑnicioſa tangēdi: inde intꝰ in anima ebrietasilla deſiderioꝝ ⁊ fornax q̄dā ambitiōis: auaricie: īuidie: ꝯtumacie: neqͥcie: ⁊ oīm deniqꝫvitioꝝ affectibꝰ accēſa. Quot em̄ corpꝰ illecebras: quot oblectamēta mundus haberevidet̉: tot patit̉ tribulatiōes: tot ſuſtinet tēptationes vir iuſtus. Et quēadmodū ambulans qͥs in carnę: ſenſuū volūptate delectat̉⁊ delitias cōputat eſſe ſub ſentibꝰ: ſic ⁊ oīs qͥin ſpū ſeminare deſiderat ſpinas ⁊ tribulosquos ꝓpria terra ex maledicto vtiqꝫ germinat potiꝰ eradicare qͣꝫ ꝓpagare cōtēdit: qͥppe qui cōuertit̉ in eruna ſua quotiēs cōfigit̉ſpina. Huic ergo tā ml̓tipharie peſti per ſingula reſiſtere qͣꝫ multiplex tribulatio. Aplāta pedis vſqꝫ ad verticē nō eſt ſanitas in metotū infecit concupiſcentia: lex peccati in mēbris om̄ibꝰ īuenit̉: vndiqꝫ ꝑ feneſtras morsintrare contēdit: ⁊ intꝰ fomēs neqͥcie pericu-

loſius ſeuit: crudeliꝰ malignat̉. Minime inhac ml̓tiplici lucta feriādū: aut deſperatiōecedendū eſt. Licet em̄ abūdant paſſiōes tribulationes pro chriſto: ſꝫ abūdāt conſolationes ꝑ chriſtū. Deniqꝫ audi ꝯſolationē. Peccatū in foribꝰ eſt: niſi ipſe aꝑias non intrabitAppetitꝰ in corde prurit ſꝫ ſub te eſt: niſi ſpōte ceſſeris nō nocebit. Audi cōſolationē. Cōſenſum cohibe ne p̄ualeant hec ⁊ īmaculatꝰeris: vt ſine macl̓a īgrediaris: ⁊ ip̄e ad habitādū in tabernaculo: ad reqͥeſcendū in mōteſancto dn̄i dei tui. Si em̄ nō fuerint domīatitūc īmaculatꝰ eris: ⁊ emundaberis a delictomaximo. Maximū plane delictū qd̓ interioreꝫ ⁊ exteriorē hoīeꝫ occupat. Audi adhuccōſolationē. In ſex inqͥt tribulationibꝰ liberabit te: in ſeptima nō tāgēt te malū. Si puer hebreꝰ es: ſex annis ſeruiens liber egredieris in ſeptīo. Sex tibi tribulatiōes ſunt: cōtra deſideria cordis: ⁊ qͥnqꝫ ꝑtitā ſenſualitatis corporee voluptatē: ſꝫ in his ſex liberaberis a ſeptīa non qͥdē ne veniat: ſꝫ ne ledat: nenoceat: ne tāgat te malū. Veniet qͥdeꝫ morsip̄a em̄ eſt ſeptīa tribulatio: ſꝫ ſomnꝰ erit dilectis dn̄i: ⁊ ecce hereditaſ eiꝰ. Erit ianua viteerit initiū refrigerij: erit ſancti illiꝰ mōtis ſcala ⁊ ingreſſus ī locū tabernaculi āmirabilis:qd̓ fixit deꝰ ⁊ nō hō. In ſeptima itaqꝫ nō tāget te malū. Malū vtiqꝫ triplex quod eosmonet: in ſeptīa qͥ in ſex tribulationibꝰ diſſimulāt ꝑfecte interī liberari: nec in ſex idrijspurificant̉ ad liqͥdū: vt exhibeant̉ in nuptijsſponſi nō habētis maculā neqꝫ rugā. Monet em̄ eos horror in exitu: dolor in tranſitupudor in conſpectu glorie magni dei. Vndenobis iſta diſſimulatio eſt fratres mei? Unde hec tam ꝑnicioſa tepiditas: vnde hec ſecuritas maledicta? Quid ſeducimus miſerinoſmetipſos? Forſitan iam diuites facti ſumus: forſitā iā regnamꝰ? Nōne oſtiū domꝰnoſtre: horribiles ſpūs illi obſident?: Nōneexitū noſtrū laruales preſtolant̉? Quis illepauor erit o aīa mea cū dimiſſis omnibꝰ quoruꝫ tibi eſt iocunda p̄ſentia: taꝫ gratus aſpectus: cohabitatio ipſa tā familiaris: ſola ingrediēs incognitā regionē penitꝰ: occurſantia tibi cateruatim ruere teterrima illa monſtra videbis? Quis tibi in die tante neceſitatis occurret? Quis tuebit̉ a rugiētibꝰ p̄paratis ad eſcam: quis cōſolabit̉: quis deducet?Filioli mei memoremur hec nouiſſima nr̄ane peccemꝰ. Nā ⁊ ꝑ ignē nobis tranſeundūeſt: ⁊ vniuſcuiuſqꝫ opus quale ſit: ignis ꝓbabit. Ibi em̄ auruꝫ noſtrū vertet̉ in ſcoriam:ibi reuelabit̉ vniu̓ſa impuritas: ibi veritas

Ad̓. 14.5