Seati BernardiSer. CLII

Beati Bernardiderant. Iam vero ſecundo ſtatu incipit eſſeſub domino: qui tanqͣꝫ ſeruus carcerē timetet metuit ne ſubigat̉ penis. In quo ſane ſtatu cōuerſio eſt exituſqꝫ a ſeculo ⁊ introitꝰ vi..tę: vnde et legis. Principiū ſapientie timordomini Et alius quidam propheta. Atimore inquit tuo concepimus ⁊ partur uimꝰ ſpiritum ſal utis. Huic gradui tertiꝰ ad moduꝫꝓximus ⁊ quaſi permixtus eſt: eoꝝ ſc licetqui ꝑuuli adhuc in chriſto lac concupiſcunttanqꝫ ſub magiſtro ⁊ pedagogo viuentes.Id nanqꝫ cōuenit maxime nouicijs: qui nimirū ſi forte in conſolationibꝰ meditationisſancte lachrymaꝝ pſalmodie ⁊ cetēroꝝ huiuſmodi ceperīt delectari: quia pueriliter timent ne magiſtrū offendant: ne vapulēt: nefraudent̉ munuſculis quibus ſolet eos eruditor ille allicere. Hi ſunt qui ꝓuident dominū in cōſpectu ſuo ſemꝑ: ⁊ cōmouent̉ ſi velad horā abeſſe ꝯtigerit: nec iā ſeruiliter timētſupplicia ſꝫ tanqͣꝫ ꝑuuli metuūt plagas ꝟgarū apprehēdētes diſciplinā magiſtri: ne quādo iraſcat̉ ⁊ pereāt de via iuſta: ne deuotionis gratia ſubtrahat̉ ⁊ moleſta eis omnia fiant: laborent tēdio quodā ⁊ quaſi vapulentintus in aīa in amaritudine ſcilicet cogitationū. Hec em̄ verbera quibꝰ caſtigat ſuos paruulos deus que melius experimēto didicimus qͣꝫ ſermone. Vnde ⁊ ip̄e dominꝰ loquitur per ꝓphetā. Si derelinquerint filij eiꝰlegeꝫ meam. ⁊cͣ. viſitabo in virga iniquitates eoꝝ: et ī verberibꝰ peccata eoꝝ. In hisitaqꝫ primordijs ⁊ quaſi infantili etate ſic viciſſim ſibi ſuccedunt timor domini ⁊ diſciplina magiſtri: vt nunc in iſto nunc in ſtatu illoſeſe inueniat quiſquis ſollicitus fuerit diligēter hoc obſeruare. Inde ē ꝙ nouelle adhuceccleſie loquens ſimul vtriuſqꝫ nominis me13. minit dicens. Vos vocatis me magiſter etdomine: et benedicitis. Sum etenim. Agnoſcunt hic locum ſuum nouicij noſtri: vt ſoliciti ſi vt de cetero ſedule magis circa iſta verſari: ante omnia ſiquidem timor eis neceſſarius eſt quo nimirū peccata poſſint preterita delere: cauere futura. Timor em̄ domini.i. vt ait ſcriptura expellit peccatū: ſiue qd̓ iamadmiſſum eſt: ſiue qd̓ tentat intrare. Expellit ſane illud quidē penitendo: hoc reſiſtēdoSed quoniā arta ⁊ ardua eſt via: que ducitad vitam: tanquā paruulis in chriſto pedagogus vobis o filij ac nutricius neceſſariuseſt: qui doceat deducat foueat vos: ⁊ tanqͣꝫalludat paruulis: ac blandicijs quibuſdamconſol et̉ ne pereat etas infirma. Proptereanon ego ſed magis eccleſie prīceps ⁊ paſtor

vos āmonet. Quaſi modo geniti infantes i.rōnabiles ſine dolo lac cōcupiſcite: ita ſanevt in eo nequaqͣꝫ ꝑmaneatis: ſed in eo creſcatis in ſalutē. Quod alia quedaꝫ ſcripturamanifeſtius exprimens loquitur ſic. Gaude Ete gaudio oēs qui lugebatis. ſuꝑ eā (hauddubiū quin hieruſale: de ea ſiquidem loquebat̉) Vt potemini ait a lacte ⁊ ſatiemini abvberibus cōſolationis eius: ⁊ cum auulſi fueritis a lacte epulemini ab introitu glorie eiꝰIpſe eſt em̄ ſtatus filij iam robuſte etatis qͥſub patre viuit nec lacte iā potat̉: ſed veſcit̉ſolido cibo: oblitus ſane q̄ retro ſunt ī qͥbusſeruilis oculus in amaritudīe morabat̉: ſedne ip̄a quidē preſētia cōſiderās: nec ꝑuas ꝑuuloꝝ cōſolatōes captās magis extendēs ſein anteriora ad palmā ſuꝑne vocatōis: ⁊ introitū future beatitudīs: expectās beatā ſpēet aduentum glorie magni dei. Euacuauitem̄ q̄ erant paruuli. nec circa eiuſmōi ſuauesqͥdē ſed non ꝑhēnes cōſolatōes hactenꝰ occupat̉ Sed quia iā ꝓfecit in viꝝ perfectumin his q̄ patris ſunt oportet eū eſſe: ſuſpiraread hereditatē: ſędulaqꝫ circa eā meditatōneverſari Nūqͥd enī mercennariū eū quis eſtimet: qͥ pat̓ne inhiat hereditati: eāqꝫ toto affectu expetit ⁊ expectat: Quā nimirum filijmercedē eē non mercēnarij: ꝓpheta teſtat̉.Cū dederit īquit dilectis ſuis ſomnū ecce he pireditas domini: filij merces fructus ventrisInuenit̉ tamē alter gradus ſublimior: et affectus dignior iſto: cū penitus caſtificato corde nihil aliud deſiderat aīa nihil aliud a deoq̄rit qͣꝫ ipſum deū. Crebro ſiqͥdem didicit exꝑimēto: quoniam bonꝰ dominus ſperātibꝰin ſe: anime querenti ipſū: ita vt iā ex affectucordis atqꝫ ſentētia clamet illud de pſalmo.Quid enim michi eſt in celo et a te quid vo­ ꝑlui ſuꝑ t̓rā. Defecit caro mea ⁊ cormeū: d̓scordis mei et pars mea deus in eternū. Neqꝫ enim ſuum aliquid: non felicitatem nongloriam non aliud quicqͣꝫ tanquā priuatoſuijpſius amore deſiderat anima que eiuſmodi eſt: ſed tota pergit in deum vnicuiqꝫei ac perfectum: deſiderium eſt: vt introducat eum rex in cubiculum ſuum vt ipſe adhereat: ipſo fruatur: vnde et iugiter reuelata facie quo ad poteſt celeſtis ſpōſi gloriam ſpeculando ineandem imaginem tranſformaturde claritate in claritatem: tanquaꝫ a domini ſpiritū: Ex hoc plane audire meretur:Tota pulchra es amica mēa. Audet et ipſa eloqui: dilectus meus mihi: et ego illi. Atqꝫin huiuſmodi feliciſſima ⁊ iocundiſſima confabulatione delectatur glorioſa cum ſpōſo.

Proueꝝ.

Ecc̄i. .1.

Io. 13.

psͣ. 88.

(an̄ 4.

pr̄. 15

p

Eſa. 66.

l. Pe. i.