infeſto Omniū ſanctorū Ser. I
5omni ſcandalo vel contradictiōe deo ſubiecta ſit anima noſtra: nec iam abijcere neceſſeſit oculū noſtrū: nēpe qui ſimplici adherēsoculo factus eſt ⁊ ipſe ſimplex: aut certe iaꝫnon alter eſt oculus ſed vnus cum eo: apoxe ſtolo teſteˡ: qm̄ qui adheret dn̄o vnus ſpūseſt cū eo. Qd̓ aūt de oculo dictuꝫ eſt: de manū quoqꝫ ⁊ pede eodem modo eſt intelligēdum. Cuius em̄ volūtas ex affectione ⁊ cuꝫdeſiderio gratię coheret: vt nec concupiſcatmala agere nec bona minora: nec minꝰ beneqͣꝫ gratia ſuggerit: hic planę ꝑfectus eſt vir:ſed pax iſto potius ē felicitatis. Abſciſio ꝟoſcandalorū ⁊ tēptationū victoria fortitudīsilla inqͣꝫ glorie hec virtutis.In ſolennitate omniū ſanctorū¶ Sermo primus.Eſtiuitas ſanctorū oīm hodie celebrat̉: ⁊ dignumeſt vt cum omni deuotiōe celebret̉:Etem̄ ſi magna videt̉: ⁊ eſt beati petri ſolennitas: ſeu beati ſtephani aut cuiuſlibet ceterorū: qͣꝫta iſta eſt: q̄ nō vniꝰ tm̄ eſt ſꝫ vniuerſorum. Uerū nō ignoratis frēs ſecularibus idmoris eſſe: vt diebꝰ feſtis: feſtiua ſibi ꝯuiuiaparēt: ⁊ quanto fuerit ſolēnitas clarior: tātoſplēdidiꝰ epulent̉. Quid ergo? Nōne ⁊ hisqͥ cōuertunt̉ ad cor cordis: delitie ſunt querende: ⁊ ſpiritalibꝰ ſpiritalia comparanda?Propterea iā paratū eſt ꝯuiuiū nr̄m frēs: iācocta ſunt oīa: ⁊ epulādi tēpus aduenit. Dignū eſt em̄ vt pͥus aīa ſatiet̉: ꝙ hec portio ſine dubitatiōe ⁊ ſine comꝑatiōe ſit potior: p̄ſertim cū ſanctorū ſolēnitates manifeſtū ſitad aīas magis qͣꝫ ad corꝑa ꝑtinere: ⁊ q̄ aīarum ſunt aīe plus acceptent: qͥppe naturaliqͣdā eis ꝯgnatiōe ꝯiūcte. Quibꝰ ꝓpterea qͦꝫſancti iſti cōpatiunt̉ āpliꝰ: propterea magisdeſiderāt aīaꝝ bona: ⁊ plus earū refectionibus delectant̉: qm̄ ⁊ ip̄i ſil̓es nob̓ fuere paſſibiles: ⁊ ip̄i ꝑegrinatiōis huiꝰ ⁊ exilij miſerabilis deplorauere moleſtias: ⁊ ipſi grauehuiꝰ corꝑis onus ⁊ tumultꝰ ſeculi ⁊ tēptationes exꝑti ſunt inimici. Nihil itaqꝫ dubiuꝫqͥn gratior eis ſit et multo acceptabilior illafeſtiuitas qua ītēdit̉ epulis aīaꝝ: qͣꝫ ſit ea q̄celebrat̉ a ſecularibꝰ curā carnis ꝑficiētibꝰ īdeſiderijs. Uerūtn̄ vnde nobis animaꝝ panis in terra deſerta: in loco horroris ⁊ vaſteſolitudīs: Unde nobis ſub ſole ſpiritaʸ. ꝯcibus: vbi nihil eſt niſi labor et dolor et afflil. ctio ſp̄s: Sed ſcio qͥs dixerit petite et accipil.s. etis. Et illud. Si vos cum ſitis nali noſtisbona data dare filijs vr̄is: qͣꝫtꝭ nagis pater
vr̄ e celo dabit ſpm̄ bonum petētibꝰ ſe. Necignoro qͣꝫ obnixe tota hac nocte et die petieritis mēdicātes dari vobis panē de celo viuum: nō eū qͥ corpꝰ corroborat: ſꝫ qͥ ꝯfirmatcor hoīs. Nā cōuiuas qͥdē nō auſus ſum dicere: ſꝫ mendici ſumus p̄benda dei viuētes.Mendici inqͣꝫ iacētes ante ianuā regis p̄diuitis vlceribꝰ pleni: ⁊ cupientes ſaturari: immo ⁊ ſuſtētari de micis q̄ cadūt de mēſa dominorū nr̄orū quoꝝ celebramꝰ hodie ſolennitatē: qm̄ delitijs affluūt ⁊ mēſurā accipiūtbonā ⁊ ꝯfertā et ſuꝑ effluentē. Cōfidimꝰ aūtqm̄ erit qͥ det nobis: chaos em̄ magnū et diſtantia eſt multa nimis int̓ liberalitatē et benignitatē dei: et auari diuitis crudelitatem:Propt̓ea dedit hodie pr̄ nr̄. Patrē em̄ miſericordiaꝝ: patrē eſſe neceſſe eſt etiā miſeroꝝdedit inqͣꝫ nobis panem de celo ⁊ cibaria inabūdātia: qͦꝝ ego qͥdē cocꝰ: aīa mea coqͥnaeſt. Unde ad p̄parāda fercula vr̄a: tota hacnocte concaluit cor meum intra me: ⁊ in meditatione mea exarſit ignis: ille ſineⁱ dubioquē dn̄s ieſus miſit in terram ⁊ voluit vehementer accēdi. Nam ſpiritualē cibū ⁊ coquinam et ignē habere neceſſe ē ſpūalē. Suꝑeſtiam vt diſtribuā que paraui: vos aūt ꝯſiderate potiꝰ dantē dn̄m qͣꝫ mīſtrū diſtribuēteꝫEgo em̄ qͣꝫtū in me eſt: nihil aliud ſum qͣꝫ cōſeruus veſter: qͥ vobiſcū parit̓ ⁊ mihi et vobis ſicut ip̄e dn̄s nouit mēdico panē de celoet alimoniaꝫ vite. Propterea nō ego vobisſed pater vr̄ ip̄e eſt qͥ dat vobis panē d̓ celoviuū: ip̄e vos paſcit ⁊ oꝑbꝰ et ſermonibus:etiā et carne filij ſui qͥ eſt vere cibꝰ. Naꝫ ⁊ deoꝑbꝰ lego: meꝰ cibus eſt vt faciā voluntatēpatris mei: ⁊ de verbis: Quoniā nō in ſolopane viuit homo: ſꝫ in in omni v̓bo qd̓ ꝓcedit de ore dei. Ergo nūc qͥdē cibari habemꝰfactis eiꝰ et ꝟbis: poſt hec etiā illibatū dn̄icicorꝑis ſacramētū in altaris menſa ſacroſancta ipſo ꝓpitio ꝑcepturi.Sermo de omnibus ſanctis delectione euangelica.Egimus in euagelio hodie: Quoniā vidēs turbas ⁊lieſus aſcendit in montem. Predicātem em̄ dn̄m de ciuitatibꝰ ⁊ caſtellis populiſequebant̉: quorum ſaluabat aīas: ſanabatcorpora: ⁊ adherebāt ei affatu pariter ⁊ aſpectu illius delectati: cuius nimiꝝ vox ſuauis⁊ facies eius decora: ſicut ſcriptū eſt: Speci ꝑoſus forma pre filijs hoīm: diffuſa eſt gratiain labijs tuis. Talis eſt queꝫ nos ſequimur:cui adhęremus: totus deſiderabilis: in quē
.55.ebi. .s.
rec
psͣ. .44.
Mat. 5