Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Seati BernardiSer. XCVII

rabiliter parere. Traditio hebreorū viſionēin humili arbuſculo aſſerit traditā: ne populus occaſione aliqua laberet̉ ad idolatriam.In humili virgūcula mirabilis nobis exhibita eſt viſio: in qua nullimode fornicatiōisvel minima fuit occaſio. Fornicatio ſiqͥdemtriplex eſt. Alia eſt hūana: q̄dā eſt mūdana:nōnulla eſt diuina. Humana fit illicito actumūdana ꝑuerſo affectu: diuīa ſcelerato cultu. Prima peccat̉ in ꝓximū: ſcd̓a in ſeipſuꝫ:tertia in deū. Prima facit carnis īmūdiciaꝫſcd̓a mūdi concupiſcētiā: tertia idolatriam.Maria contra hec tria ſingula adhibuit remedia. Cōtra carnis īmūdiciā ꝟ̓ginitatē: cōtra mūdi cōcupiſcētiā ꝑfectā humilitatē: cōtra idolatriā ꝑfectam charitatē. Fuit em̄ maria mūdiſſima carne: humilima corde: deuotiſſima mentē. Archas duas fuiſſe legimꝰ inveteri teſtamēto: vnā archā diluuij: aliaꝫ teſtamēti. In nouo aūt teſtamēto tres fuerūtalie. Prima archa ē eccleſie: ſecūda gr̄e: tertia ſapiētie. Licet em̄ pͥma veteris teſtamētiin typo fieret prime noui: et ſecunda in typopreceſſerit ſecunde noui: tertia ꝟo ſicut excellent̓ omnibꝰ eſt diſſimilis: ita nulli penitꝰeſt cōparabilis. Siqͥdē archa noe ſignificauit archam eccleſie: archa federis archā gr̄eſanctitatē ſcꝫ marie. Per ſapiētie archā ītelligimꝰ hūanitatē ieſu xp̄i ſctīſſimā. Hāc em̄merito archā ſapiētie decet nūcupari: ī quaoēs theſauri ſapiētie ⁊ ſciētie ſūt abſcōditi:ſapiētie inqͣꝫ excellent̓ in qͣ habitauit oīs plenitudo diuinitatis corꝑalit̓. Archa em̄ noeſignificauit archā gr̄e: excellentiā ſcꝫ marie.Sicut em̄ ꝑ illā oēs euaſerūt diluuiū: ſic periſtā peccati naufragiū. Illā noe vt diluuiuꝫeuaderet fabricauit: iſta xp̄s qui eſt pax noſtra ⁊ requies: vt humanu genꝰ redimeret ſibi p̄parauit: ꝑ illā octo anime tm̄ ſaluant̉: ꝑiſtā oēs ad eternā vitā q̄ ꝑ octenariū numerum ſignificata eſt vocant̉: ꝑ illā paucoꝝ facta ē liberatio: ꝑ iſtā humani generis ſaluatio. Illa cētū annorū fabricata eſt ſpatio: iniſta oīm ꝟtutū fuit ꝑfectio. Illa facta eſt d̓ lignis leuigatis: iſta de ꝟtutibꝰ edificata ē cōſummatis. Illa ſuperferebat̉ aquis diluuij:iſta non ſenſit naufragia vlliꝰ vitij. Triplexqͥdē diluuiū eſt. Primū fecit aquaꝝ inundatio: ſecundū vitiorū incurſio: tertiū tribulationū oppreſſio. Primū igit̉ eſt aquarū: ſecundū culparū: tertiū oppreſſionū. In pͥmoꝑiclitati ſunt hoīes: in ſecūdo ꝟtutes: in tertio voluptates. Primū qͥs naufragiū patit̉deinde ī penarum diluuiū pctōr inducit̉: intertium deinceps penarum infernaliū retru

ditur: ſic infernus hic incipit: alibi ꝑficit̉: cūanima vitio: caro ſupplicio: vtrūqꝫ atterit̉Per archā vero eccleſie euadimꝰ a pͥmo: ꝑarchā gratie a ſecūdo: ꝑ archā ſapiētie a tertio. Siqͥdē ꝑ archā eccleſie vitioꝝ fit extinctio: ꝑ archa gr̄e virtutū reꝑatio: ꝑ archamſapiētie ſummi boni delectatio. Fit em̄ in eccleſia peccatoꝝ ꝯfeſſio: in ꝯfeſſione remiſſio⁊ vitioꝝ extinctio: ſic em̄ facta eſt int̓ deuꝫ ⁊hoīes recōciliatio. Deinde data venia ſubſecuta gratia: virtutū fit inſertio: hāc ſequit̉iuſticie ꝑfectio. Huic aūt ſuccedit archanorum celeſtiū cōtēplatio. In hac aūt inuenit̉q̄dā celeſtis ſuauitas ⁊ intima etiā dulcedo⁊ ꝑfecta boni ⁊ ꝑſeuerans dilectio. Triplexergo eſt diluuiū: vnū iniquitatuꝫ: aliud aduerſitatū: tertium calamitatū. De primo ꝑnaū dicit̉: In diluuio p̄tereunte cōſummationem faciet. Ac ſi diceret̉: Si diluuiū vitiorum ſuper hos ceperit abundare: nolite deillis deſperare: quia ſuꝑ quos inundare ꝑmitto iniuſticiaꝫ: ſuꝑ illos faciam abundaregratiā. Hinc dicit̉ per ꝓphetam: In chari­ hitate perpetua dilexi te: ideo attraxi te miſerans. Diluuiū ergo prius veniet: ⁊ dn̄s tūccōſummationeꝫ faciet: qͥa dn̄s electos ſuosinnumeris lapſibus ⁊ vitiorū incurſibꝰ permittit ad tp̄s affligi ⁊ humiliari: ⁊ oēꝫ remouens p̄ſumptiōis elationē: poſtea ab eo incipiūt ſublimari. Sic in eis nutriēs ꝑfectā dilectionē. Hinc eſt illud ꝓpheticū: Ueniens ꝓvſqꝫ ad babylonē ⁊ ibi liberaberis: ibi redimet te dn̄s de manibꝰ inimicoꝝ tuorum. Etillud eſaie: Ad punctum in modico dereliqͥte: ⁊ ī miſeratiōibꝰ magnis ꝯgregabo te. Cōſummationē ergo deus faciet p̄eūte diluuioqꝛ de ꝓfundo vitioꝝ ſuos deꝰ virilit̓ erigiquos ponit in ꝟtutū culmīe: ⁊ illuſtrat contemplationis radio. De ſcd̓o dicit̉ in cāticocanticoꝝ: Aque multe nō poterūt extingue (re charitatē: nec flumina obruēt illā: Hinc ꝑpſalmiſtā de his qui aduerſitatibꝰ frangunt̉⁊ tēptatiōibꝰ ſuccūbūt dicit̉. In dilluuio a­ vquaꝝ multaꝝ ad eū nō approximabūt. Dehoc qͦꝫ diluuīo deꝰ ſuos eripit: iuxta illd̓ apoſtoli: Per multas tribulatiōes oportet nos ⁊introire in regnū dei. Itē: Fidelis deꝰ qͥ non i.patiet̉ vos tēptari ſuꝑ id qd̓ poteſtis: ſꝫ faciet cū tēptatiōe exitū vt ſuſtinere poſſitis. Etin ozee: In tribulatione ſua mane cōſurget Oad me: Et pſalmographꝰ: Ml̓te tribulatio pᵍnes iuſtoꝝ ⁊ de oībꝰ his liberabit eos dn̄s.De tertio d̓r in iob: App̄hēdet qͣſi aqͣ eū mno Iopia: nocte eum opprimet tēpeſtas. Primuꝫigit̉ diluuiū eſt vitioꝝ: deinde diluuiū tribū

gix. ſips. vj

Iob .27.

psͣ. 31.

Act̉ .14.1. Coꝝ. 10

Can̓ .3.

Micb̓. 5

biere. 3

Eſa. 54.

Nal̓. i