In Aſſumptionē marieSer. I
arieSer. I
bręuiter annotaui paruuli ⁊ pauꝑes chriſtiQuos quia dn̄s amat: ip̄o teſte qͥ ait: Vos.i.amici mei eſtis: ab his nos faciamꝰ amari d̓eo ꝙ idē dn̄s nos docuit dicēs de māmonāiniqͥtatis. Uile eſt p̄ciuꝫ: ſed emptio multa.Māmona nāqꝫ diuitie nūcupant̉ q̄ dicunt̉iniq̄ nō ꝓpter ſe ſꝫ ꝓpt̓ iniqͥtatis effectū qͥ euenit ex ſe ſicut arbor illa q̄ appellata eſt ſcientie boni ⁊ mali: non ꝙ vllā haberet ſcientiaꝫſed ꝙ tangētes eam contra preceptū boni: ⁊mali cōtingeret eſſe ſcientes parit̓. Hic ſatisoſtēdit̉ ꝙ ex facili poſſunt amici ſuꝑni ciueshaberi: ex quoꝝ amicitijs qͥs fructꝰ nobis ꝓueniat: ꝟitas ſb̓ſequent̓ oſtēdit cū dixit: Utrecipiāt vos in eterna tabernacula. Uidet̉hic oriri q̄ſtio in eo ꝙ pauꝑibꝰ attribuit̉: ſuſcęptio ⁊ retributio bn̄faciētiū ſibi: cū donūſoliꝰ dei ſit veniēs ex eiꝰ multa miſeratione ⁊gr̄a. Que multum facile ſoluit̉: ſi attēdat̉ ꝙdei filiꝰ noſtrā carnē ſuſcipiēs factꝰ eſt pauꝑꝓnobis: id qd̓ pauꝑibꝰ erogat̉ ſibi factumfuiſſe dicat: ⁊ ſe retribuere benefacientibus:quod ibi teſtat̉ vbi de paruulis loquens ait25. Quecunqꝫ feciſtis vni ex minimis meis: etmihi feciſtis. Eſuriui ⁊ dediſtis mihi manducare: ſitiui ⁊ dediſtis mihi bibere ⁊cͣ: Uenite ergo ⁊ ꝑcipite regnū qd̓ vobis paratuꝫeſt ab origine mūdi. Sollicitemur ergo fratres mei: ſollicitemur pauperibus erogareconſilio dn̄i. Sed qꝛ intereſt pauꝑis ⁊ pauperis: qd̓ dn̄s ibi viſus eſt annotaſſe: cū diceret: beati pauꝑes ſpū: de paupertate talis facienda eſt diſtinctio: que deſignet quibꝰ p̄cipue debeamus largiri. Paupertas igituralia naturalis: alia locuples: alia ſpiritalis.Et huius diuiſionis vnūquodqꝫ membruꝫbifarie ſuppartit̉ quod his ꝑtractandū relīquimꝰ qui magna de minimis ſciūt extrahere: pręter qd̓ hoc ſolū dicimꝰ: qꝛ naturalibꝰegenis ⁊ ſpiritualibꝰ precipue magnū miſericordie porrigere monemur vbis apl̓i pau5. li dicētis: Qui ſuis nō ꝓuidet ⁊ maxime domeſticis: fidē abnegat: ⁊ eſt infideli deteriorSed qꝛ neſcimꝰ hodie quis ante dei oculosdignꝰ ſit odio vel amore: demus his ⁊ demꝰ.s. illis iuxta eiuſdē apl̓i vocē dicētis: Bonuminquit operemur ad omnes: maxime aūt addomeſticos fidei. Et quia ſūt qui petūt: ſūt⁊ qui verecūdant̉: cū ſuꝑeſt vnde poſſit haberi demꝰ vtriſqꝫ. De petentibꝰ em̄ dn̄s ait:o. Omni petēti te tribue. De ꝟecūdis btūs auguſtinꝰ ſuꝑ hūc verſum: Qui ꝓducit fenuꝫiumētis: ⁊ herbā ſeruituti hoīm: hͦ mō. Beatus inqͥt qͥ p̄occupat vocē petituri. De oībindifferent dn̄s ait: Date ⁊ dabit̉ vob̓. Etiā
Ser. Iarieilld̓: Date elemoſynas: ⁊ ecce oīa mūda ſūt/vobis. Et iteꝝ illud: Ignē ardentē extīguitꝰaqͣ: ⁊ elemoſyna reſiſtit pctīs Et hinc eſt il 7lud: Cōclude elemoſynā ī ſinu pauꝑis: ⁊ hͨ ꝓorabit ꝓ te. Et bonꝰ pr̄ filio ait: Si multū tibi fuerit abūdant̓ tribue: ſi exiguū: ⁊ illud libēter imꝑtire. Qd̓ tā ſollert̓ oēs agere ſtudeamꝰ: qͣtenꝰ ī eterna tabernacula recipi mereamur: Per dn̄m ieſum xp̄m ſaluatorē noſtrū: qͥ cū pr̄e ⁊ ſpūſancto viuit ⁊ regnat deꝰꝑ oīa ſecula ſeculorū. Amen.¶ In aſſūptiōe btē marie ſermo .I.Irgo hodieg lorioſa celos aſcēdēs: ſuꝑnorū gaudiaciuium: copioſis ſine dubio cumulauit augmentis. Hec em̄ eſt cuiꝰ ſalutationisvox ⁊ ipſos exultare fecit in gaudio: qͦs mat̉na adhuc viſcera claudūt. Qd̓ ſi ꝑuuli necidum nati anima liquefacta eſt vt maria locūta eſt: qͥd putamꝰ que nam illa fuerit celeſtium exultatio: cū ⁊ vocē audire ⁊ videre faciem ⁊ beata eiꝰ frui p̄ſentia meruerūt? Nob̓vero chariſſimi: q̄ in eiꝰ aſſumptione ſolennitatis occaſio: q̄ cauſa leticie: q̄ materia gaudiorū? Marie p̄ſentia totus illuſtrat̉ orbisadeo vt ⁊ ip̄a iam celeſtis patria clarius rutilet ꝟgīe e lāpadis irradiata fulgore. Merito ꝓinde reſonat in excelſis gr̄arūactio etvox laudis. Nunqͥd nō ergo plāgendū nobis potiꝰ qͣꝫ plaudēdū eſſe videt̉: Quantuꝫem̄ de eiꝰ p̄ſentia celū exultat: nunqͥd nō ꝯſequēs eſt vt tm̄ lugeat hic noſter inferior mūdus eiꝰ abſentiaꝫ: Ceſſet tn̄ querela noſtra:qꝛ nec nobis hic eſt manēs ciuitas: ſed eā inquirimꝰ ad quam hodie maria benedicta ꝑuenit: In qua ſi conſcripti ciues ſumus: dignum ꝓfecto eſt etiā ſuꝑ flumina babyloniseius nos recordari: eius cōmunicare gaudiis: eius participare leticiā: maximeqꝫ eam q̄tam copioſo impetu letificat hodie ciuitateꝫdei: vt ſentiamꝰ ⁊ ipſi ſtillicidia ſtillantia ſuper terram. Preceſſit nos regina noſtra preceſſit ⁊ tam glorioſe ſuſcepta eſt: vt fiducialiter ſequant̉ dn̄am ſeruuli clamantes: trahenos poſt te: in odore vnguentorum tuorumcurremꝰ. Aduocataꝫ p̄miſit ꝑegrinatio nr̄aq̄ tanqͣꝫ iudicis mat̓: ⁊ mat̓ miſericordie ſupplicit̓ ⁊ efficaciter ſalutis nr̄e negocia pertractabit. Precioſum hodie munꝰ terra nr̄a direxit in celū: vt dādo ⁊ accipiendo felici amicitiarū federe copulēt̉ humana diuinis: terrena celeſtibꝰ: ima ſummis. Illo enim aſcendit fructꝰ terre ſb̓limis. vn̄ data optima ⁊ dona ꝑfecta deſcēdūt: aſcēdēs in altū ꝟ̓go btāp iiij
p iiij
1. dl.j.
Luc̄. 6.
Mat. 15.
pal̓. 6.
Io. 1º.
Luc̄. 6.Lucͣ .11.Ecc̄i.3.
Ecc. .19.