Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

In natiuitate. S. Iohannis bapti. Ser.

Ilem. Nonne illiꝰ qui in heremo fuit hi. ſutꝰveſte: cōfectꝰ media. Quid exiſtis in deſerto videre filij babylonis arundinē vēto agitatā: Quid igit̉: hominē mollibꝰ veſtitue̓Nutritū mollibꝰ. In his nēpe tota verſat̉hec veſtra cęlebritas: in popularis fauorisaura ſectāda: in gloria veſtiū ⁊ voluptate ciborū. Sꝫ qͥd hec ad iohānē? Neqꝫ em̄ iohānes fecit ſic: aut talibꝰ vnqͣꝫ potuit delectariMulti inqͥt angelus in natiuitate eius gaudebūt: ⁊ paganis ip̄is vt audimus leta eſt ⁊ſolēnis. Illi celebrāt qd̓ ignorāt: ſed non itadebuerat xp̄iani. Nūc vero ⁊ ip̄i in hac btīiohānis baptiſte natītate gaudēt: ſꝫ vtinā d̓natiuitate: nō d̓ vanitate: Quid ē em̄ niſi vanitas vanitatū qͥcqͥd ſb̓ ſole ē: aut qͥd amplihabet hō de vniu̓ſo labore ſuo: qͦ laborat.Fratres: ſubſole eſt quicqu d oculis cernit̉qͦcquid huic corporee luc ſubiacere videt̉.Quid vero illud niſi vrpͥor ad modicuꝫ paro. rens. Quid illud: niſi fenū ⁊ flos feni: Omnis caro fenū ait deꝰ: et omnis gloria eiꝰ qͣſiflos feni. Fenū aruit ⁊ flos decidit: verbuꝫaūt dn̄i manet ineternū. In hoc verbo laboremus fratres: in quo et viuere et gauderepoſſimus in eternū. Oꝑemur nō cibū q̄ pe.4. rit ſꝫ qͥ ꝑmanet in vitā eternā. Quis ille? Nōin ſolo pane viuit hō: ſꝫ in om̄i verbo qd̓ ꝓcedit de ore dei. Seminemꝰ in hoc verbo cariſſimi: ſem nemꝰ in ſpiritu: qm̄ qͥ in carne ſeminant: ſolā habent metere corruptionem.Gaudeamꝰ intus ⁊ nō ſub ſole: ſꝫ iuxta apoſtolū tāqͣꝫ triſtes ꝓpter hūilitatē et grauitatem: ſꝑ aūt gaudētes ꝓpter internā ꝯſolationē. Gaudeamꝰ dilectiſſimi in natali btī iohānis: ⁊ gaudeamꝰ de ip̄a natiuitate. Copioſa qͥdē nobis in eiꝰ recordatiōe cauſa: multiplex eſt ⁊ materia gaudioruꝫ. Ille erat lucerna ardēs ⁊ lucēs: ⁊ iudei voluerūt exultare in luce eiꝰ: ip̄e ꝟo potiꝰ gaudebat ī feruore deuotiōis: gaudebat ad vocē ſpōſi tāqͣꝫ amicꝰ ſpōſi. Nobis in vtroqꝫ gaudēduꝫeſt: in altero qͥdē ei: nobis in altero ꝯgaudēdum. Ardebat em̄ ſibi: nobis autē lucebat.Gaudemꝰ in feruore eiꝰ ad imitationē: gaudeamꝰ in lumīe nō tn̄ ibi manētes: ſꝫ vt in lumine eiꝰ videamꝰ lumē. Lumē vtiqꝫ veruꝫ.n. qd̓ nō ē ip̄e. ſꝫ cui teſtimoniū ꝑhibet ip̄e. Uenit ohānes ait dn̄s: nec māducās nec bibeIncētiuū feruoris id mihi eſt: ⁊ materia humilitatis. Quis em̄ in nobis ē frēs: qͥ iohannis penitētiā intuēs ſuā nō dico magnificare: ſꝫ alicuiꝰ ſaltē momēti reputare p̄ſumat:Quis audeat murmurare in laboribꝰ ſuis:et dicere ſatis eſt qd̓ patior nedum nimis?

Que em̄ homicidia: q̄ ſacrilegia: aut flagitiaſic puniebat iohannnes in ſeipſo. Accendamur ad penitentiā fratres: interrogemꝰ conſciētias noſtras ⁊ animemur ad vltionē exigendā de nobis: vt horrendū poſſimꝰ euadere iudicium dei viuentis. Quicquid verominus eſt feruoris: humilitas ſuppleat pure cōfeſſionis. Fidelis eſt deꝰ ſi confiteamuriniqͥtates nr̄as: ſi miſerias nr̄as exponamꝰ:ſi nō excuſemus infirmitates nr̄as: dimitternob̓ pctā nr̄a. Ex hͦ ſane ⁊ erga ꝓxīorū delicta feruorē intuere iohānis. Hic nēpe dignꝰeſt rationi cōſentaneꝰ ordo: vt incipiēdū tibimemineris a te ipſo. Ab occultis inqͥt meis pꝫmūda me: et ab alienis parce ſeruo tuo. Ge Lnimina viperaꝝ ait iohānes: qͥs oſtēdit vobis fugere a vētura ira? De quāto mētis feruore ꝓcedere putas ſcintillas iſtas: īmo carbone deſolatorios? Sic neqꝫ phariſeis parcēs: Nolite inquit dicere qꝛ pr̄eꝫ habemusᵉabraam: potēs eſt em̄ deꝰ de lapidibꝰ iſtis ſuſcitare filios abrae. Sed minꝰ hͦ videat̉: ſi vl̓ip̄m veret̉ potētis vultū ⁊ nō tota libertateſpūs arguit peccātē regē crudelē atqꝫ ſuperbum: ſacra quadā vehementia ad hocipſuꝫꝓdiēs de deſerto: ſi vel blādicijs eiꝰ vel ip̄omortis terrore mouet̉. Metuebat inqͥt herodes iohānē: et audito eo multa faciebat: ⁊libēter eum audiebat. At ille nihil ob hͦ parcens: nō licet ait tibi habere eā. Ligatus qͦꝫet in carcerē truſus nihilominus ſtetit in veritate: ⁊ occubuit ꝓ veritate feliciter. Ferueat amor iuſticie: odium iniqͥtatis. Nemo fratris vitia palpet: peccata diſſimulet nemo:Nemo dicat nunquid cuſtos fratris mei ſuꝫego: nemo qd̓ in ſe eſt eqͣnimiter ferat cuꝫ viderit ordinē deꝑire: minui diſciplinā. Eſt eīcōſentire ſilere cuꝫ arguere poſſis: et ſcimusqꝛ ſil̓is pena faciētes maneat ⁊ cōſentientesIaꝫ ꝟo ſuꝑ humili ⁊ om̄ino feruēt ſſima deuotione iohānis erga dn̄m qͥd loq̄mur? Inde em̄ exultauit in vtero: inde expauit in iordane baptizaturꝰ eū: inde nō mō chriſtū quiputabat̉ ſꝫ vel ip̄am corrigiā calciamenti eiꝰſoluere dignum ſe eſſe negabat: inde gaudebat amicꝰ ſpōſi ad vocē ſponſi: inde gr̄am ſeaccepiſſe ꝓ gr̄a fatebat̉: illū aūt non ad menſurā habere ſpm̄: ſꝫ plenitudinē de qͣ omnesacciperēt clamitabat. Nonne deo ſubiectaeris aīa mea? Alioqͥn nō ero lucerna ardensniſi toto corde tota mēte et ex omnibꝰ viribꝰmeis diligā dn̄m deū meū. Sola em̄ eſt charitas q̄ accēdit ad ſalutē: ſola quā infundit ⁊inflāmat ſpūs: quem extinguere ꝓhibemurHabes quēadmodum iohanes arſerit: et inn

n ij

Pru. i1.

lii. j

ie. .

L. 1.

osͣ. 16.

Ubi. sͣ.

nsͣ. 18.Luc̄. 3