Ser. LVIIOcali De. x.
Roati. Sern̄ qrdieſt. Nō mō voluit et oblatus eſt ſꝫ qꝛ voluit. Solus nimiꝝ poteſtatem habuit ponēdi.animā ſuā: nemo eā abſtulit vltro. Cū accepiſſet acetum dixit: Conſummatū eſt. Nihilreſtat implendū: iam nō eſt qd̓ expectē. Etinclinato capite factꝰ obediēs vſqꝫ ad mortem tradidit ſpm̄. Quis tam facile qn̄ vuldormit? Magna quidē infirmitas mori: ſꝫplane ſic mori virtꝰ īmenſa. Nempe qd̓ infirmū eſt dei fortius ē homībꝰ. Poteſt humana veſania ſibi ip̄i morteꝫ ſceleratas iniceremanꝰ ẜꝫ nō hoc eſt ponere aīam ſuaꝫ: vrgereeā magis ⁊ violenter abrumꝑe qͣꝫ ad nutuꝫponere eſt. Tibi impie iuda miſera plane facultas fuit nō ponendi aīam ſꝫ pendēdi: nectradēte te ſꝫ trahente laqueo nequiſſimus ille ſpūs tuꝰ exiuit: nō emiſſus a te ſꝫ amiſſusSolꝰ in mortem tradidit animā ſuā: qui ſolus virtute ꝓpria regreſſus eſt ad vitā. Solus poteſtatem habuit ponendi: qͥ ſolus facultatē eque habuit liberā reſumendi: imperiū habens vite ⁊ mortis. Digna ergo charitas tam ineſtimabilis: humilitas tam āmirabilis: pariētia taꝫ inſuꝑabilis. Digna plane tam ſancta: tā īmaculata hoſtia: tam acceptabilis: dignus eſt agnꝰ qͥ occiſus ē accipere fortitudinē: facere ad qd̓ venit: tollerepeccata mūdi. Ego aūt dico peccatū triplexqd̓ inualuit ſuꝑ terrā Putatis qd̓ dicere velim ꝯcupīaꝫ carnis ⁊ ꝯcupīaꝫ oculoꝝ ⁊ ſuꝑbiam vite. Funiculꝰ triplex eſt qui difficilerumpit̉: ꝓpterea multi trahunt īmo trahūtur hoc funiculo vanitatis: ſꝫ prior ille ternarius nō īmerito p̄ualet in electis. Quō enimnō illiꝰ patiētie recordatio oēm arceat voluptātem. quō non illiꝰ humilitatis cōſideratio: ſuꝑbiam vite ꝓrſus extundat? Nam caritas illa plane digna cuiꝰ mēditatio ſic mētem occupet: ſic totam ſibi vēdicet aīaꝫ: vtomnino vicium curioſitatis exuflet. Fortisigit̉ cōtra hec paſſio ſaluatoris: ſꝫ aliud egotriplex eque pctm̄ quēadmodū virtus crucis expugnat dicere cogitaui: ⁊ id forte vtilius audiat̉. Primū quidem originale: ẜm ꝑſonale dixerim: tertiū ſingulare. Et o: iginale qͥdem maximū illud delictū vocat̉: quoda pͥmo adam ꝯtrahimꝰ in quo peccauimusomnes: ꝓ quo morimur vniuerſi. Maximum plane: qd̓ ſic totū non modo genꝰ humanū: ſed ⁊ quemlibet ip̄ius generis occupat̓: vt nō ſit qui euadat nō ſit vſqꝫ ad vnū.A primo hoīe vſqꝫ ad nouiſſimū ꝓtendituret in ſingulis quoqꝫ a planta pedis vſqꝫ adverticem diffundit̉ hoc venenū. Sed ⁊ alit̓nihilominus in vniuerſam dilatat̉ etatē ab
ea ſcꝫ die qua ſua quēqꝫ ꝯcipit: vſqꝫ ad eā qͣcōmunis eū recipit mater Alioqͥn vn̄ graueiugū ſuꝑ omēs ⁊ totos filios adā idqꝫ a dieexitꝰ de ventre mr̄is eoꝝ: vſqꝫ in diē ſepulture in matrē oīm. In ſordibꝰ generamur: ītenebris ꝯfouemur: in doloribꝰ ꝑturimur.Antē exitū miſeras oneramꝰ mr̄es: in exitumore vipereo laceramꝰ: miꝝ ꝙ nō ip̄i parit̓laceramur. Primā vocē ploratiōis edimusmerito qͥdē vtpote vallē ploratiōis ingreſſi:vt nobis illud ſctī iob ex omni ꝑte poſſit aptari. Hō natꝰ de muliere: breui viuēs tꝑe replet̉ multis miſerijs. Quā veꝝ verbū hͦ ſitnō nos docēt verba ſꝫ verbera. Hō inqͥt natus de mulieremihil abiectius. Et ne forteip̄a ſibi voluptatū corporeoꝝ ſenſuū quamde ſenſibilibꝰ hauriat blandiat̉: in ip̄o ſtatīintroitu de exitu qͦꝫ terribilit̓ ammonet̉ cuꝫdicit̉: breui viuēs tꝑę. At ne ſpacioſū illuoquod int̓ ingreſſū ⁊ egreſſū relinqͥtur: ſibi libeꝝ putet: replet̉ ait multis miſerijs. Multis ⁊ multiplicibꝰ inqͣꝫ: miſerijs corꝑis: miſerijs cordis: miſerijs cū dormit: miſerijs duꝫvigilat: miſerijs quaqꝫ verſū ſe ꝟtat. Nimirū ip̄e quoqꝫ natꝰ ex ꝟgine īmo factꝰ ex muliere: ſed benedicta ī mulieribꝰ: qͥ loquit̉ admatrem: Mulier ecce filiꝰ tuꝰ: etiā breui viꝰuens tꝑe ſuꝑ terrā ⁊ nihilomiuus multis eſtrepletꝰ miſerijs: in illa breuitate appetitꝰ inſidijs: interrogatꝰ ꝯtumelijs: pulſatus iniurijs: vexatꝰ ſupplicijs: cōuicijs laceſſitꝰ Tune hanc ſufficere dubites oblationē: que reatū omnē pͥme p̄uaricationis abſoluat. Imovero nō ſicut delictū: ita ⁊ donū. Nā pctm̄ex vno ī ꝯdēnationē: gr̄a aūt ex multis delictis in iuſtificationē. Et qͥdē gͣue qͥdeꝫ oīnodelictū illud origīale: qd̓ nō ſolū ꝑſonā infecit: ſed ⁊ naturā. Perſonale tamē cuiqꝫ grauiꝰ eſt cū iā laxatis habenis exhibemꝰ vndiqꝫ mēbra nr̄a arma iniqͥtatis pctō: nō mōiam alieno: ſꝫ ⁊ ꝓprio crimine cōpediti. Singula re vero eſt gͣuiſſimū qd̓ cōmiſſum eſt indn̄m maieſtatis: cū viri impij virū iuſtū iniuſte occiderunt ⁊ ſacrilegas manꝰ in ip̄mde filiū iniecerūt crudeliſſimi homicide: immo ſi fas ē dicere etiā deicide. Quid duo pcedētia ad tertiū? Ad hoc expalluit ⁊ expauit tota machina mundialis: ⁊ pene in antiquū chaos ſunt oīa reuoluta. Ponamꝰ alquē de regni pͥncipibꝰ terrā regīa populaſſein vaſtitate hoſtili: ponamꝰ aliū qͥ cū eēt decōuiuio et cōſilio regis vnicū eiꝰ filiū ꝓditōris manibꝰ ſuffocaſſe. Nunquid nō pͥmꝰ reſpectu ſecundi īnocēs videbitur ⁊ īmunis.Sic ē omne pctm̄ quantū ad hoc peccatulū
Io. 10.
Io. 19.
Iob 15