e Sancto Benedicto Abbate Se.

velle preſumūt: contra legis decreta ararein primogenito bouis ⁊ ouis primogenitatangere feſtinantes. Uultis noſſe qͣꝫ ſollicite id vitauerit ſanctus iſte magiſter noſter.Et hunc ramum vobis appono: quoniamtribus annis ſoli deo notus: hominibꝰ māſit incognitus. Fructum quidem multū tulit ip̄i cernitis: ſed in tempore ſuo. Neqꝫ em̄credebat tempus eſſe fructificandi: quandotanta carnis temptatiōe grauatus eſt vt pene cederet: pene diſcēderet. Ego ⁊ iſtum ramum quidē non preteribo: quando ⁊ ſi hirſutus quodāmodo ſpinarum aculeis quibꝰſeipſum domini benedictus iniecit: tamenvtilis eſt omnino: vtilis iumento domini ꝓpter foueas temptationuꝫ ne in eas incidatconſentiendo: ſed magis reſiſtat ⁊ viriliteragat: ſuſtineatqꝫ dominuꝫ ne deſperet. Hicergo fige pedem chriſti iumentum: et diſcequantūcunqꝫ acerba temptatio ſeuiat noncedere: nec credere ꝓpterea derelictum eſſe.8o. a domino ſed memineris ſcriptum eſſe. Inuoca me in die tribulationis: eruam te ⁊ honorificabis me. Ergo vt dicere ceperaꝫ: nōcredebat benedictꝰ tunc eſſe fructificandi tēpus: quando adhuc tantis temptationibusvrgebat̉. Sed venit tempus: ⁊ in temporeſuo fructum dedit. De fructu eius ſunt illatria que ſuperius tetigi: ſanctitas eius: iuſticia eius: pietas eius. Sanctitatem miracula ꝓbant: doctrina pietatē: vita iuſticiā. Uides o iumentū chriſti ramos folijs virētes:vernantes floribus onuſtos. Super iſtosinnitere vt greſſus rectos facias pedibꝰ tuisSed quō tibi apponā eius miracula? Nunquid vt mira cula facere velis? Neqͣqͣꝫ: ſꝫ vtmiraculis eiꝰ innitaris: videlicet vt ꝯfidas⁊ gaudeas ꝙ ſub tali poſitꝰ es paſtore: ꝙ tātum meruiſti habere pr̄onū. Om̄ino em̄ valde potēs ē in celis qͥ tā magnꝰ extitit interisſecundū magnitudinē gratie: magnitudineglorie exaltatus. Nam ⁊ iuxta radicū quantitatē rami prodire noſcunt̉: et quot ra dicibus arbor īnitit̉: tot ramis ſicut aiunt decoratur. Sic licet non habęamꝰ nr̄a: cōſolatiomagna nobis eſſe debent patroni noſtri miracula. Doctrina vero inſtruit nos: et dirigit greſſus noſtros in viā pacis. Porro vite iuſticia omnino roborat ⁊ animat nos: vttato magis accēdamur ad agēda que docuit: quanto certi ſumꝰ eū non alia docuiſſe qͣꝫfecerit. Sermo qͥdem viuꝰ ⁊ efficax exēpluꝫoꝑis eſt plurimū faciens ſuadibile quod dicit̉: demonſtrat factibile qd̓ ſuadet̉. In hūcergo modum ⁊ ſanctitas cōfortat: pietas in-

format: iuſticia conformat. Quāte enim pietatis fuit ꝙ non ſolū preſentibꝰ ꝓfuit: ſed ⁊pro futuris ſollicitus fuit? Nō ſoluꝫ his quitunc erant fructum tulit hec arbor: ſed vtiqꝫhodie fructus eius et creſcit et manet. Dilectus plane deo ⁊ hominibus: cuius non ſola preſentia in benedictione fuit: ſicut ſuntmulti dilecti deo ſoli: quia ſoli deo iam cogniti: ſed ⁊ memoria eius etiam nunc in benedictione eſt. Nam ⁊ vſqꝫ hodie in triplicēamoris dominici confeſſionē triplici hoc fructu paſcit domini gregem. Paſcit vita paſcit doctrina: paſcit interceſſione. Per queminceſſant̓ adiuti fructificate ⁊ vos chariſſimiquoniam in hoc poſiti eſtis: vt eatis et fructum afferatis. Unde eatis: Utiqꝫ a vobiſipſis: ſicus ſcriptum eſt. A voluptatibus tuis auertere. Nam et de domino legimus:Quia exijt ſeminare ſemē ſuum. Ecce et hic⁊habemꝰ ſemē ſuū ſicut ⁊ prius fructū ſuum.Imit emur ⁊ hūc frēs qͦniam aduenit vt formam nobis traderet: ⁊ viaꝫ demonſtraret.Fortaſſis ⁊ ip̄e dn̄s arbor eſt: ⁊ debemꝰ abeo qͦꝫ ramos acciꝑe: quos veſtris pedibꝰ apponamꝰ: īmo nō fortaſſe: ſꝫ magis ꝟe arboreſt ip̄e ⁊ planta celeſtis: ſed in terris plantata ſicut ſcriptum eſt: Ueritas de terra orta ē ꝑ⁊ iuſticia de celo ꝓſpexit. Ab eo igit̉ hūc ramū vobis appono: vt ſicut ſeipſum exinaniuit hoc ip̄m ſentiatis in vobis: niſi ꝙ nō taꝫego appono qͣꝫ apl̓s apud quē legiſtis: Hocſentite in vobis qd̓ ⁊ in xp̄o ieſu: qͥ cū in forma dei eſſet nō rapinā arbitratꝰ eſt eſſe ſe eqͣlem deo: ſed ſemetipſum exinaniuit formamſerui accipiens: in ſimilitudinē hoīm factus⁊ habitu inuentus vt homo. Et vos fratreſchariſſimi exinanite vos: humiliate vos: ſeminate vos: ꝑdite vos. Seminate corpusaīale: ⁊ reſurget corpꝰ ſpūale. Perdite aīasvr̄as: ⁊ ī vitā et̓nā ẜuabitis eas. Uultis noſſe quō id fecerit apl̓s ip̄e qͥ docuit? Sine in­ 2quit mēte excedimus deo. Quid ergo tibi:Ego inqͥt factꝰ ſum tāqͣꝫ vas ꝑditū. Bene ſeipſum ꝑdit qͥ nihil vnqꝫ ꝓ ſe facit: ſed om̄iseius intentio et om̄e deſideriū tendit ad deplacitū ⁊ vtilitatē fratrū ſuorū. Infelix em̄qui ſeminat in carne: qͥa de carne metet corruptionē. Alibi ꝟo ſcriptū eſt: Btī qui ſemi 3nāt ſuꝑ oēs aqͣs. Sꝫ quomō ſuꝑ oēs aquasEt ſuꝑ aquas de quibꝰ legit̉: Et aque que p̄ſuper celos ſunt laudēt nomē dn̄i: que ſuntvirtutes angelice ⁊ celeſtes populi. Ita plane: qm̄ ſpectaculū facti ſumus et angelis ethoībus. Seminemꝰ igit̉ hoībꝰ exēplū bonūper aꝑta opera: ſeminemꝰ angelis gaudiuꝫ

h iiij

xi ip.

Mat. 13

pͣs. 84

F 33

.118.

Iſa. 32.

2. Coꝝ. 5.

Phll̓ .2.