Beati BernardiSer. XXXI
A
Sit inquā in ꝓpoſito ꝑſeuerādi animꝰ virilis: ſit in ꝯtinētia caſtitas ꝟginalis: ſit in cōſcīa ſimplicitas ⁊ humilitas puerilis.Sermo Guerrici abbatis igniacenſis d̓ purificadis ⁊ adornadis cordium affectibus.Uorna thalamū tuū ſion: ⁊ ſuſcipe regē xp̄m:quē ꝟgo ꝯcepit ꝟgo peꝑit: ꝟgopoſt ꝑtū quē genuit adorauit. Ad nos fres:ad nos loquit̉ ſpūſſctūs: qͥ ſumꝰ ſion: qui ſumus ſpeculātes: qͥ die ac nocte eleuamꝰ oculos nr̄os ad dn̄m deū nr̄m: donec miſeraturnr̄i. Adornemꝰ igit̉ thalamū nr̄m: ⁊ ſuſcipiamus regē xp̄m. Ecce frēs xp̄s in ꝓpria veniēs: ⁊ a ſuis repulſus: nō hꝫ vbi caput reclinet. Pre foribꝰ nr̄is int̓ mat̓na brachia vagiēs: ꝑ ſpm̄ ſctm̄ q̄rit hoſpitiū dicens: Adorna thalamū tuū ſion. Emūdemꝰ igit̉ thalamū nr̄m pͥus expellēdo q̄ oculos xp̄i intrando offendere pn̄t: ⁊ ſic demū adornemꝰ ea inferēdo in qͥbus delectat̉ ⁊ gaudet. Que ſūtait forſitan aliqͥs vr̄m: q̄ oculos xp̄i offendere pn̄t: Cui dicimꝰ. Nihil ita oculos eiꝰ offēdit ſicut ſuꝑbia: q̄ angelū de celo ⁊ hoīeꝫ expulit de paradiſo: q̄ ē initium oīs pctī. Quālo. hortat̉ ſpūſſctūs vitare dicēs: Quid ſuꝑbiſ.1.terra ⁊ cinis? Et alibi. Oīs caro fenū. Exiccatū ē fenū: et flos ei eꝰ decidit. Uideamusnūc qͥd ſuꝑbia fecit. Angelū d̓ celo: et hoīeꝫexpulit de ꝑadiſo. Merito hec oculos xp̄ioffendit: q̄ pulcherrimū opus eiꝰ in celo ⁊ inꝑadiſo fedauit: q̄ fecit de angelo diabolū: etde hoīe nuꝑ creato ⁊ iuſto ꝑfidū. Que ſicut⁊ peccatoꝝ primū et maximū ſic eſt omniuꝫregina et mater vitioꝝ. Uidēdum eſt igit̉ etſollicite cōſiderādū: vt eā mēs nr̄a cum totaprole ſua excludat: vt thalamꝰ noſter emū/datus et ornatꝰ xp̄m regē qͥ fores pulſat ſuſcipiat. Cū totā inquā ꝓle ſua: ſeptē ſcꝫ pͥncipalibꝰ vitijs: q̄ ſunt hͨ Inanis gloria: īuidia:ira: triſticia: auaricia: vētris ingluuies: luxuria. Hec ſunt filie ſuꝑbie q̄ matrē ſuā ſequūt̉q̄ hoſpitiū qd̓cūqꝫ intrauerīt fetidū reddūt.Sed q̄ nobis cū iſtis cōmunio? Quis ꝯſenſenſus tēplo deciū idoliſ? Nulla nobis (deoagimꝰ gr̄as) cū eis ſocietas: qͣs exuētes veterem hoīeꝫ cū actibꝰ ſuis: gladio vere ꝯfeſſionis et pnīe enecauimꝰ: nihil igit̉ in nobis vltra poſſit ſuꝑbia: q̄ de archāgelo diabolumet de pͥmo hoīe fecit impiū et creatori ſuo rebellē. Nihil habeat ī nobis vana gloria: q̄ adie ꝯu̓ſiōis nr̄e ī cruce dn̄i nr̄i ieſu xp̄i cepi.s. mus gl̓iari cū apl̓o dicētes: Mihi aūt abſit
gl̓iari nſi ī cruce dn̄i nr̄i ieſu xp̄i: ꝑ ouē mihimūdus crucifixꝰ ē: ⁊ ego mundo. Gl̓ia itaqꝫnr̄a ſit crux xp̄i quā portamꝰ: et teſtimoniūꝯſcīe ꝑ crucē xp̄i purgate. De qͣ apl̓us ait:Gl̓ia nr̄a hͨ ē: teſtimōiū ꝯſcīe nr̄e. In qͣ ꝯſcientia gl̓iari: d̓ donis dei ē deo gr̄as age̓. Adqd̓ nos hortat̉ apl̓s dicēs: Qui gl̓iat̉ ī dn̄ogl̓iet̉: id ē in dn̄o de puritate ꝯſcīe ſue gl̓iet̉.Nō em̄ qͥ ſeip̄m cōmēdat. ⁊cͣ. Cęteꝝ qͥ in ſegl̓iat̉: ⁊ qͥ ſibi placet: ſtulto hoī placet. Quiin alio hoīe gl̓iat̉: aut laudē in mente ab orealterius expecrat: mercedē operū recipit: acoleo pctōris vngit caput ſuū: auditqꝫ ꝓphetam ſibi dicētē: Maledictꝰ hō: qͥ ponit ſpeꝫ ꝑſuā in hoīe. Et in die iudicij cū dixerint dn̄edn̄e aꝑi nobis ait: Amen dico vobis: neſciovos. Hec vana gl̓ia filia ē ſuꝑbie: q̄ in qͦcūqꝫfuerit inobedientē facit. Rurſum poſt ꝯuerſionē nihil vltra in nobis habeat īuidia: perquā mors intrauit in orbē terraꝝ. Diabolꝰem̄ īuidet hōi aſcēſum vnde corruerat: ⁊ ꝓpter hͦ tēptauit et in aīa occidit. Hec ē illanō magnos ſꝫ ꝑuos ſemꝑ torq̄t: dicente ſctōiob: Paruulum occidit iuidia. In eo em̄ ꝙaliqͥs alicui īuidet: minorē ſe oſtēdit ei cui inuidet. Sic diabolus īuidit pͥmo hoī: ſic ęſauiacob: et cayn abel. Hec inuidia ꝑuulū occidit: qꝛ niſi inferior eēt de bono alteriꝰ nō doleret. Hac peſtę nullus morit̉: niſi qͥ terrenahͨ appetit: qͥ tota nō veniūt pluribꝰ. Unde ſiqͣ deſiderat: illi īuidet qͥ penitꝰ ea accepit: vl̓illi ꝑtē habēdo quātitatē ei reſtringit. Huncꝑuulū occidit īuidia: qꝛ dū n̄ pōt adipiſci qd̓alij īuidet in odiū inuidie filiā cadit. Rurſuꝫfrēs poſt ꝯuerſionē nr̄aꝫ ira nō habeat ī noſbis locū: qꝛ dn̄s in euāgelio gradatim ducitad gehēne puteum dicēs: Qui iraſcit̉ fratriſuo: reꝰ erit iudicio. Qui dixerit racha: h̓ eſtˣvocē indignatiōis ꝑ iram emiſerit: reus eritꝯſilio: in quo tractat̉ qͣ pena ſit mulctādus.Qui dixerit fatue: hoc eſt tale qͥd fecerit autverbo aut verbere: vt int̓ frēs deſpiciat̉ reꝰerit gehēne ignis: niſi reſipuerit. Hec eſt iraq̄ ſtultorū oculos extinguit: ſapiētiū oculosnōnūqͣꝫ turbat: dicēte pſalmiſta. Turbatuseſt p̄ ira oculus meꝰ. Et de ira ſtulti iobait: ꝑUirū ſtultū interficit iracūdia. Ecce duasiras videmꝰ quaꝝ altera nunqͣꝫ turbat oculum: altera ſemꝑ extinguit. Altera venit eximpatiētia: altera ex zelo rectitudinis. Altera venit ex vitio: altera ex ꝟtute. De alteraq̄ venit ex ꝟtute pſalmiſta ait: Iraſcimini etnolite peccare. Quaſi dicat. Crudeles eſtote in vitiū: mites in frēm: ꝯſiderātes voſmetipſos: ne et vos tēptemī. De altera q̄ venit
Ecc̄i .10.j. Pet̓ .1.
Gal̓. 6.
pͣ. 44.
Iob .5.
psͣ. 30.
Mat .5.
Iob .5.
Hiere .17.
Mat. 15
2. Co. i.1. Coꝝ. i.