Beati SernardiSer. XXIIII
bi reclinatoriū aureū: vt poſt tumultꝰ angelorū ⁊ hoīum: ⁊ reclinaret ⁊ requieꝫ inueniret.Hoc ē qd̓ natura mirat̉: reueret̉ angelus: veretur hō: ſtupet celū: extremit terra: infernusexhorret: in huiꝰ vtero maieſtas altiſſimi mirabilit̓ liq̄facta: ſic̄ adipe ⁊ pīguedīe repleuitterras: infudit celos: īferna reſpſit: Hic exinaniuit ſemetipſuꝫ excelſus: īmēſus: mēſurā bonam ⁊ ꝯfertā ⁊ coagitatā mittēs in ſinū vr̄mHic dīnis manibꝰ vnctꝰ oleo leticie: ſicut altare in ſignū pontifici ꝯſecratꝰ. De altari hͦ adarā crucis aſcēdens ꝓprio cruore tanqͣꝫ alterius generis oleo ꝑfuſus: iam nō ꝯſecratꝰ: ſꝫꝯſecrās totū corpꝰ machine mūdialis: largiore liqͣmine ꝯſecrauit. Fateſcat gͦ meror: triſtitia fugiat: elimīet̉ dolor: rācor abſcedat vt li. ceat vacare ⁊ videre cū moyſi viſionem hancgrandē: qualit̓ deꝰ in hͦ ventre ꝯcipiat̉: decipiatur diabolus: recipiat̉ perditū: indebituꝫaccipiat̉. Totū me trahit affectio: ſꝫ oratio deficit. Diues cogitatio vocis pauꝑtate ꝯfunditur. Feruēt interiora ⁊ inūdoſam ebulliūt altitudinē ſꝫ frigiditas lingue cumulos refugerat exūdantes. Ꝙ eſt btīſſima? Nunqͥd ita ſenſi taciturnus obdormiā: vt ibi motus ſim vbioīs loquit̉ creatura? Uerūtamē nō tacebo etnō quieſcā: donec egrediat̉ vt ſplēdor vultuſtuus: ⁊ ſermo de te ꝯceptꝰ: ſi non vt lampas:ſaltē vt ſcintilla accendat̉. Mouet fateor ꝙdiſponēte deo peccāt rōnales creature: ⁊ multis annoꝝ milibꝰ tam celeſtia qͣꝫ terreſtria incaſſum ſtare videant̉: ſemirutis illis: iſtis dirutis. Stat illa magna ciuitas: ciuiū ſuoꝝ numeroſitate fraudata: ⁊ a ſtellantibꝰ palacijs:multiplex habitātiū multitudo ꝓpellit̉. Obſcurant̉ ſtellarij ignes: ſolē loquor ⁊ lunaꝫ etſtellas: ⁊ multa ſui lumīs claritate mutant̉.Terra maledicit̉: cū damnat̉ hoīum ſucceſ.s ſio: ⁊ oīs creatura iuxta apl̓m parturit ⁊ ingemiſcit. Tacet deꝰ op̄s: ⁊ ordinās eius oīpotētia tanta diſſimulat ꝯfuſionē. Tandeꝫ naſcit̉maria: ⁊ ad nubiles annos egrediēs ſpēm induit ſpecioſam: que ipſum alliciat deū: ⁊ diuinitatis oculos in ſe ꝯuertat. Uide quid indedicat ille nō mīmus explorator ſecretoꝝ dei.¶ Audi ⁊ vide ⁊ inclina aurē tuā: obliuiſce̓ populū tuū ⁊ domū pr̄is tui: ⁊ ꝯcupiſcet rex decorem tuū: qm̄ ipſe eſt dn̄s deꝰ tuus. Germinet igit̉ virga ieſſe de tortuoſa radice generishūani ⁊ pr̄iarcharū arbore in altitudinē ⁊ rectitudinē erūpens: oēm ignorat nodoſitateꝫ:filioꝝ tenebras neſcit: fruticoſa queqꝫ nō habet. Uidet ⁊ ardet ille vehemēs amato r: ⁊ totum epytalamiū in eiꝰ laudibꝰ decantat: vbimanifeſte ſponſus inducit̉: ſpirās amorē ſin-
ceriſſimū: nec vltra valēs diſſiml̓are qd̓ patit̉Euocat̉ ſtatim celeſtis ille ꝯuentꝰ: ⁊ iuxta ꝓphetā: Inijt d̓s ꝯſiliū: cogit ꝯſiliū: facit ẜmonē cū angelis de reſtitutiōe eoꝝ: ⁊ de redemptione hoīum: de elemētoꝝ reuocatiōe. Illiſſtupentibꝰ ⁊ mirātibꝰ p̄ gaudio: q̄rit̉ modusredemptionis ⁊ ſtatim de theſauro dīnitatismarie nomē euoluit̉: ⁊ ꝑ ipſam ⁊ in ipſa: ⁊ deipſa ⁊ cū ipſa totū hͦ faciendū decernit̉: vt ſicut ſine illo nihil eſt factū: ita ſine illa nihil refectū ſit. Tradit̉ epl̓a gabrieli: in qͣ ſalutatiovirginis: incarnatio redemptoris: plenitudogr̄e: glorie magnitudo: multitudo leticie ꝯtinetur. Miſſus gͦ angelus gabriel a deo: etiāanteqͣꝫ ad virginē ꝑueniret: inuenit deū virgineis illapſum viſceribꝰ ⁊ maieſtatē dei virginalis ventris breuitate ꝯcluſum. O vent̓ diffuſior celis: terriſqꝫ amplior: capatior elementis: qͥ totū claudit oīa ꝯcludentē in qͦ deꝰ glorie reclinat̉. Deniqꝫ ⁊ archāgelus nō ait: auemaria replēda: ſꝫ plena: nō dn̄s veniet in te ſꝫdn̄s tecū: qꝛ inde totaꝫ eā ſibi rapuerat ſpūſſctūs: ⁊ celeſtibꝰ inſignierat ornamētis. Iamꝯſecrata erat in loco voluptatis: de quo fonsiſte debebat aſcēdere qͥ vniu̓ſam terre ſuꝑficiem̄ irrigaret. Satis hucuſqꝫ ſparſimꝰ verba:et volaticis ſermōibꝰ diu̓ſa p̄ſemīauimꝰ: nūcinſiſtamꝰ h̓ ſi forte aliqd̓ dignū elicere valeamus. Fluuiꝰ ait ſcriptura egrediebat̉ de locoʸvoluptatis ad irrigandā vniu̓ſam ſuꝑficiemterre: qͥ inde diuidit̉ in qͣttuor capita. Fluuiꝰiſte ē dn̄s meꝰ ieſus: qͥ de duobꝰ locis voluptatis egredit̉: ex vtero pr̄is: ⁊ ex vtero virginis. Un̄ ꝓph̓a: Dn̄s deꝰ nr̄ fluuiꝰ glorioſus:exiliēs in terrā ſitientē. Sꝫ ineffabilibꝰ differētijs longe alit̓ a pr̄e qͣꝫ a mr̄e egredit̉: qꝛ ⁊ ſi hͦtꝑalis natiuitas glorioſa ē: multo glorioſiorēeterna. Hortātibꝰ vob̓ de vtraqꝫ gnaͣtiōe volo aꝑire qd̓ ſentio: nō ꝙ aliqͥd exponere p̄ſumā: cuꝫ hͦ vltra oīum vires: qͣꝫtomagis vltrameas ſit: ⁊ extreme demētie ſic velle fari ineffabilia: maxīe hoīem imperitū. Nō enī oblitus ſum Salomonē dicentē: Sicut qͥ nimiuꝫcomedit mel: euomit illud: ſic qͥ ſcrutator eſtmaieſtatis oppͥmet̉ a gloria. De vtraqꝫ enimꝑ ꝓph̓am dici puto: Gnaͣtionē eiꝰ qͥs enarraªbit? Quia ⁊ pr̄is illa ineffabil̓ ⁊ inacceſſibil̓ eſtꝙ nulli ꝑuia creature. Hoc ſenſu crede apl̓mdixiſſe de eo: Qui ſolus habitat lucē inacceſſibilē: cū etiā pruriores nature tāto reu̓berent̉intuitu: nec poſſint irrūꝑe tāte claritatis abyſſum. Ipſe enī filiꝰ ꝓteſtat̉: Nemo nouit filiuꝫ Aniſi pr̄: neqꝫ pr̄em qͥs nouit niſi filiꝰ: ⁊ cui voluerit filiꝰ reuelare. Nō ſicut eſt: ſꝫ ſicut caperepoteſt: cui tanta dignatio reuelat̉. Un̄ ⁊ illa
Aoma. 8
pͣs. 44
Exod̓ .3.
Phil̓. 2
Mat. n
Prouer. 35
Eſa. 53.
1. Timo. 6
Gen̄. 2.
Eſa. 16