Secūdus liber
bus prius elaborata ſunt ⁊ a poſteris aucta qͥ ſua prioribus inuentis adiungentes ꝑticulariter auxerūt ⁊ pͥmainuēta ſolent a ſucceſſoribus qui accipiūt a pͥmis accipere incrementū. eo ꝙ ip̄i addūt ſua ad artis ⁊ ſcīe incrementum ⁊ ſic pͥma que inuēta fuerunt ſolent valdeſumere incrementum. quia non ſunt niſi q̄dam cōmuniſſima. quibꝰ ſcitis paꝝ ſcit̉ deſcientia. Augmētum vero quod ꝑ ſucceſſores fit vtiliꝰ eſſe videt̉ de illo iuuēto qꝛtale additū variatū eſt ⁊ apropriatū cōcluſionibꝰ artiset ex his fit artis et ſcientie debitū. Principiū vero maxime oīm fortaſſe eſt d̓r fortaſſe nō qꝛ dubiū eſt. ſꝫ qꝛ ipſumnō eſt maximū in qͣꝫtitate. cū ſit vnū ex duobꝰ ſimpliciſſimis pͥncipijs cōplexū ſcꝫ ſubiecto ⁊ p̄dicato. ⁊ ideo qͥntitate ſb̓ſtantie mimum eſt. Maximū aūt in poteſtateQuia ſuꝑ omnes cōcluſiones influūt pͥncipia ⁊ hoc dicitur ab om̄ibus philoſophis ꝓpter quod pͥncipiū maxime primū adinueniendū. nō aūt ad cognoſcendū eſtdifficilimū. ⁊ hoc ſi cōſideret̉ in rōne pͥncipij. ⁊ nō tm̄ inratione veri ẜm ſe. Ꝙ aūt ſit oīm difficilimū ꝓbat ph̓squia quāto ip̄m eſt optimū ſiue potiſſimū poteſtate influendi ſuꝑ plures cōcluſiones. tato ꝑuiſſimum eſt magnitudine ſb̓ſtantie ſue. Ex duobꝰ em̄ minimis ſimpliciſſimis ſb̓iecto ⁊ p̄dicato vt tactū eſt ꝯpoſitum eſt. ⁊ ꝓptehoc difficilimū eſt ip̄m videri. quo ad inuentōem ẜminfluentiā habet ſuꝑ om̄es ꝯcluſiones ſciētie. ⁊ ergo taliprincipio inuēto facile eſt addere ſequētia. que poteſtate ſunt in ip̄o pͥncipio. ⁊ ideo noticia pͥncipij. illuminatad ſequētiū inuentōem. vn̄ facile eſt inuēto pͥncipio augere reliqua ad ſcientiam ⁊ artem ꝑtinētia Et iſtud probat phūs ꝑ ſimile. quia talis inuentio ⁊ talis additioaccidit etiā circa rhetoricas or̄ones. ⁊ pene circa omnesaccidit iſte modus augēdi. Nam primi qͥ pͥncipia ſcīaꝝinuenerūt om̄ino vl̓iter ad ꝑuum qͥd ip̄am ſciētiam reduxerūt. Qui aūt ſucceſſores nūc ſunt famoſiores quāprimi inuentores. aſſumētes inuēta a multis pͥoribusvelud ex ſucceſſione. ꝑticulariter hoc eſt ꝑ ꝑteꝫ facta col-ligentes oīm p̄deceſſorum. ad ꝑfectā ⁊ debitam qͣꝫtitatiſciētias ⁊ artes deducētes. Sic em̄ qͥdam tyſias poſt colatē ⁊ alios antiqͥſſimos rhetores. quoꝝ dcā collegit. ettyſias qͥdē poſt pͥores auxit. Tyſimacus vero poſt tyſiamTheodorꝰ ꝓlongādo penultimā. vltimꝰ poſt tyſimachūet ſic multi rhetores multas ꝑ ſucceſſum tꝑis inuenerūtꝑtes Quaꝓpter nō miꝝ eſt ſi multū in voluminibꝰ ha-bet ⁊ qͣꝫtitate que ſic a multis eſt aucͣtaHuiꝰ aūt negocij nō hͦ quidē erat. illd̓ ātnō erat ꝑſcrutatū. ſed nihil oīno erat̉. Nā eorū q̄ circa litigioſas orōes ſunt mercēnarijquedā erat doctrīa gorgie negatio Orōnesem̄ hi qͥdē rhetoricas. illi āt īterrogatias docebāt edicere. ī qͣs ſepiꝰ cadere ſolebāt vtrī.qꝫ alternoꝝ orōes. Quaꝓpter velox quideꝫet ſine arte. erat doctrīa diſcētibꝰ ab eis Nōem̄ artē ſed q̄ ex arte ſunt dātes. erudire arbitrati ſunt. veld̓ ſi qͥs dicat diſciplinaꝫ. tradere vt nō doleāt pedes. dein̄ſutoriā qͥdemnō doceat neqꝫ vn̄ poſſint inueīri talia. docaūt pl̓ima gna oīm moꝝ calciamētoꝝ. hͦ aūtprofuit qͣꝫtū ad vtilitatē artē āt nō tradidit.
In hac ꝑte ph̓s on̄t nouā logicā nō inuētā mō p̄dcōdices ꝙ ſic nō ē inuēta hͨ ars ſophiſtica ⁊ vl̓r logica: qͥaan̄ nos nō ſic erat. ꝙ q̄dā ꝑs logice erat inuēta ⁊ q̄dā nōSed nil̓ qn̄ nos de logica ſiue de hoc negoq inuētū erat.Quia ⁊ ſi qdā doctrīa erat in libro platōnis qͥ appellat̉orgīas. circa litigioſas ſiue ſophiſticas orōes. tū illaſil̓ erat mercēnarij hͦ eſt mechanicis qͥbꝰ vtebātur ideoteet mercēnarij in ꝯputatōibꝰ. Sicut gͦ ſequētes illū librūdocebat multas oroes rhetoricas ſine arte. ita etiā illiqui docuerūt logica an tp̄s Ariſto. docebat multos ſyllogiſmos ſine arte. Tal̓ at doctrīa nō fuit difficil̓. ſꝫ faciliter ab oībꝰ capiebat̉. ⁊ putabāt ſe docere ſb̓ arte qd̓ tn̄nō fecerūt. ⁊ ſic vocat̉ velox qꝛ ſenſibil̓ ⁊ exēplaris ſolū ⁊nō doctrinal̓. Et pꝫ iſtd̓ ſcd̓o ꝑ ſimile in mechanicis. qͥaſi qͥs mechanicoꝝ diceret ſe tradituꝝ diſciplina. vt homīes ābulātes ꝑ calceos nō doleat pedes qd̓ facit arsſutoria. ⁊ nō doceat artēſutoriā ꝑ p̄cepta vl̓ia ad vnū finē tradētia ⁊ nō talia q̄ faciūt ad nō dolere pedes in ambulādo ⁊ atterere eoſdē. det at̄ pl̓a ornamētoꝝ calciamētoꝝ exēpla ꝑticularia. hic em̄ talit̓ exēpla ꝓferens ꝓfuitaliqͥd ad vtilitatē nō dolēdi. ſiue ad nō atterere pedes artem aūt ẜm principia artis nō tradidit. ſic etiam antiqui ante Ariſtotilem fecerunt.Et de rhetoricis erāt qͥdē multa ⁊ antiqͣdcā De ſyll̓is āt oīno nil̓ habuimꝰ priꝰ aliuddicere qͣꝫ attritōe q̄rētes multū tp̄s laboraremꝰ Si āt videt̉ ꝯſiderātibꝰ nobis veld̓ exhis q̄ a prīcipio eē haberi ars ſufficiēter ſup̄alia negocia q̄ ex traditōe adaucta ſunt. reliquū erit oīꝫ vr̄m vl̓ eoꝝ qͥ audierīt opꝰ omiſſis qͥdem artis indultionem. inuentis auteꝫmultas habere gratesIſta eſt tertia ꝑs ⁊ final̓ hꝰ libri in qͣ. p. petit veniā ⁊ indulgētiā de omiſſis. ⁊ gͣtes de īuētis. dicēs ꝙ exqͦ de rhetoricis multa ⁊ ātiqͥ ⁊ bona dc̄ā erāt. de ſyll̓mis āt nihilhmōi traditū fuit ab atiqͥs. ⁊ ꝑ ꝯn̄s nec de tota logica q̄eſt de ſyll̓is niſi forte exēpla q̄dā ꝑticularia ex qͥbꝰ actōneexercitij ⁊ adaptatōis qͣrētes ſil̓ia ex ſil̓ibꝰ multū tp̄s laborauimꝰ ſine arte q̄rētes ea q̄ſtꝭ artꝭ qd̓ ꝑ ꝯpēdiū artꝭ cito fieri potuit. tūc ſi nob̓ ꝯſideratibꝰ ea q̄ h̓ poīta ſtꝭ ꝑſpicuū ē. ꝙ hͨ ars heat oīa illa q̄ a pͥnº pollicita fuerūt dicēdade ſyll̓o. ⁊ heat etꝭ ea ſuꝑ alia negocia q̄ ī gorgia ⁊ zenoneexēplarit̓ ſtꝭ poīta Reliquū ex dcīs relcm̄ erit oīm vt qͥ hͨlegerit dent de omiſſis veniā ſiue indulgentia. ⁊ de inuētis grates. eo ꝙ nullū p̄uium habuerit adiutoriūCirca iſtū libꝝ eſt q̄ſtio vnicavtꝝ oportunū fuit ꝓ ꝯplementoartꝭ ſophiſticē ph̓ꝫ duplice ꝑalogiſmoꝝ in hoc ſecundo libro rcamet apparentem tradere.Et viʳ pͥº ꝙ nō. qꝛ ſufficiēter de ꝑalogiſmoꝝ ſol̓one determīatū ē ī pͥº libro. gͦ n̄ fuit nccāriū addere iſtū 2ᵐ An̄s pꝫqꝛ ſol̓o ꝑalogiſmoꝝ ē maīfeſtaº flōꝝ ſyll̓oꝝ ẜꝫ moᵐ qͦ ibieſt flm̄. ſꝫ tal̓ maifeſtatō fit in pͥmo libro. qꝛ ibi tradūturcauſe defcūs ſinguloꝝ. Scd̓o ſic. qͥcūqꝫ ſcit aliqͣ ꝯponere