Druckschrift 
Commentaria in quattuor libros nove logice se[cundu]m processus burse laurentiane Coloniensis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Quintus liber

vel poſteriore eo aliquo nō eſt ꝓpriū bn̄ aſſignatuꝫ Quiaoppoſita ſtꝭ ſil̓ natura ⁊ neutꝝ ē altero nociꝰ. inqͣꝫtum ſtoppoſita tunc ei nō erit ꝓpriuꝫ bn̄ aſſignatum. qꝛ qd̓ ſil̓natura ē cuꝫ ſb̓ctō vel qd̓ poſteriꝰ eſt ſb̓ctō nō p̄t ſb̓iectumfacere notiꝰ. Exᵐ eſt. vt qui dixerit boni ꝓpriū eē qd̓ maxime ē malo oppoſitum tunc vſus eſt oppoſito ī aſſignando ꝓprium. ⁊ gͦ aſſignatio non eſt bonaAſtruēti aūt ſi nullo vſus ē. neqꝫ oppoītoneqꝫ ōnino ſimul natura neqꝫ poſteriore eritem̄ ẜm hoc bn̄ aſſignatū ꝓprium. vt qm̄ quipoſuit diſciplīe ꝓpriū opinionē maxime faciētem fidē nullo vſus ē neqꝫ oppoſito. neqꝫ omnino ſil̓ natura neqꝫ poſteriore erit ẜm hͦ bn̄poſitum diſcipline ꝓpriumHic poīt ꝯſideratōem oppoſitā ꝯſtructiuā dicens. ꝙ inſpiciēduꝫ eſt volēti aſtruere ſi nulla vſus ē neqꝫ oppoſitoneqꝫ qd̓ ſil̓ eſt natura. neqꝫ poſteriore. erit eī ẜꝫ hͦ bn̄ aſſignatū ꝓpriuꝫ Cuiꝰ eſt exᵐ. qui poſuit ꝓpriuꝫ diſciplīe. ꝙ eſtopīo ſiue ꝯceptꝰ maxīe faciēs fidem. nullo vſus neqꝫ oppoſito. neqꝫ ōnino qd̓ ſil̓ eſt natura. neqꝫ poſteriore. eritergo ẜm hͦ id eſt quo ad hocbn̄ poſitū ꝓprium diſciplineDicimꝰ āt hͦº diſciplinā q̄ in diſciplīalibꝰ ⁊ demrātonibꝰacceptꝰ eſt hītꝰ ꝯcluſionū ⁊ nō dcam ab opīabili eo ꝙ accipit demrābile ꝑ mediū nō ꝓpriū ⁊ ꝓxiᵐ ſꝫ ꝑ effectū l̓ cāmremotā l̓ cōeꝫ Sꝫ ꝯtra p̄dcā inſtat̉ ſic pͥuatō ⁊ hītꝰ ſtꝭoppoſita ⁊ tn̄ nō ſtꝭſil̓ natura. qꝛ pͥuatō notificat̉ ꝑ hītūAd qd̓ rn̄dꝫ Albertꝰ ꝙ oppoſita ſtꝭ ſil̓ natura īqͣꝫtuꝫ ſtoppoſita. pͥuationē āt notificat hītꝰ nō inqͣꝫtuꝫ ſibi opponit̉. ſꝫ inqͣꝫtuꝫ ē pͥnᵐ materiale ⁊ naturale ad pͥuationemqꝛ nō eſt pͥuatio niſi ip̄iꝰ hītꝰ ⁊ eſt pͥuatio ī ordīe ad actūſiue hītuꝫꝘ āt d̓r ꝙ oppoſita nō dn̄t poni ī ꝓprio ītelligēduꝫ eſt inqͣꝫtū ſtꝭ oppoſita. Et ꝙ dcm̄ eſt ꝙ ꝓpriū nō dꝫeſſe poſteriꝰ cū tn̄ ſit accn̄s ⁊ ſil̓r ꝑticule q̄ in definitōne cicunloquunt̉ ꝓpriuꝫ ſint accidentales. ītelligi dꝫ quo acillā ꝯgnitioneꝫ qͣ ꝓpriuꝫ ſb̓ctm̄ notificat ⁊ hͦ eſt quo anos ⁊ nō quo ad ꝯgnitōneꝫ ſimpl̓r cū ſubiectum ingrediatur definitionem ꝓprijDeſtruēti quid̓ ſi qd̓ nō ſꝑ ſeqͥt̉ ꝓpriū aſſignāt. ſꝫ hͦ qd̓ fit qn̄qꝫ nō ꝓpriū Nō ei bn̄ poſitūꝓpriū Nā neqꝫ ī quo ꝯp̄hēdimꝰ īeē idē de hͦ ⁊nomē ex nccītate veꝝ erit. neqꝫ ī quo nō ꝯp̄hēdit̉ nomē eidē ineē. ⁊ de hͦ ex nccītate nondicet̉ idē quare nō erit bn̄ poſitū ꝓpriū. Ampliꝰ āt ad hͦ. neqꝫ qn̄ aſſigͣuit ꝓpriū erit manifeſtū ſi inē. ſi quid̓ hmōi ē vt aīttere ſit Nō gͦplanū erit ꝓpriū. vt qm̄ qͥ poſuit aīal̓ ꝓpriummoueri qn̄qꝫ ⁊ ſtare tale aſſignauit ꝓpriū qd̓ſit qn̄ꝫ nō ꝓpriū. nō erit bn̄ poſitum ꝓprium.Hic iteꝝ poīt. pͦ. ꝯſideratōeꝫ deſtructiuā dicēs. ſi qͥs aſſinauerit ꝓpriū id qd̓ nō ſeʳ ſꝑ ⁊ ꝯuerſim ip̄m ſb̓ctm̄. hͦ en̄poſteriꝰ ē. ⁊ nō pͥus ẜꝫ alique modū. nec p̄t eē ꝓpriuꝫ niſqn̄. ⁊ ī ꝑticl̓ari de quo n̄ p̄t eē ꝯgnitō ꝑ rōeꝫ. vn̄ hͦ aliqn̄ fitnō ꝓpriū. gͦ hmōi ꝓpriū nō eſt bn̄ poſitū. Et rō eſt. qꝛ id inquo ꝯp̄hedimꝰ idē ꝓpriū īeſſe ſb̓ctō. de hͦ nō de ncc̄itate ⁊ꝑ ſe d̓r ꝓpriū cū aliqn̄ nō inſit. ⁊ ſic ſꝑ nō erit veꝝ ꝓpriuꝫp̄dicatū de ſb̓ctō Quia noꝰ ꝓprij aliqn̄ de ſb̓ctō nō p̄dicafꝫactū. neqꝫ ī quo nō ꝯp̄hēdit̉ in eē noꝰ de hoc negabit̉ exnecītate. ſꝫ qn̄ īeſt ꝯtīgit nō ineē. qm̄ nō nccārio inē. ꝓpͥū

vero qd̓ eſt ſimpl̓r ꝓpriū dꝫ ꝯuertibil̓r ⁊ nccārio īeſſe. ⁊ ſictale nō ẜuat rl̓as ⁊ maxīas collcās ex definitione ꝓprij.Alia etꝭ rō eſt. qꝛ cū aſſignat quis tale ꝓ ꝓprio ꝙ p̄t ineē⁊ nō ineſſe. hͦ eſt qn̄qꝫ īeſt ⁊ qn̄qꝫ nō īeſt. ſic maīfeſtū eſt ꝙꝯtīgit tale ꝓpriū amittere. ⁊ gͦ nō erit planuꝫ ⁊ notuꝫ taleꝓpriū qd̓ ſꝑ declaret Exᵐ huiꝰ eſt apud Areſtotilem. vt ſiquis aīal̓ ꝓpriuꝫ aſſignet moueri vel ſedere male aſſigͣtqꝛ moueri vl̓ ſedere nō ſeqͥtur aīal. qꝛ nō vꝫ ꝯn̄a aīal eſt.ergo ſedꝫ. aut aīal ē gͦ mouet̉. ſed qn̄qꝫ aīal mouet̉ ⁊ ſtatAſtruēti aūt ſi qd̓ ex nccītate ſꝑ eſt. ꝓpriuꝫaſſignauit. erit em̄ ẜm hoc bn̄ poſitū ꝓpriumvt qm̄ qui poſuit virtutꝭ ꝓpriū qd̓ habenteꝫfacit ſtudioſum qd̓ ſemꝑ ſeqͥtur. ꝓpriuꝫ aſſignauit. erit ẜꝫ hoc bene aſſignatū v̓tutꝭ ꝓpriūHic. p. poīt ꝯſideratōeꝫ affirmatiuā ꝑ oppoᵐ dicens. ꝯſiderāduꝫ eſt ſi aliquis aſſignauerit tale ꝓpriuꝫ qd̓ de neceſſitate ſꝑ ineſt ⁊ ſeqͥtur ſubiectuꝫ ꝓpriuꝫ erit bn̄ poſituꝫſiue aſſignatuꝫ ẜm hoc. Exᵐ huiꝰ eſt. vt ſi quis poſuit ꝓprium virtutis. in ꝯꝑatione ad ſubiectum ſiue ad eum cuieſt virtus. ꝙ facit habētem ſtudioſum ſiue virtuoſuꝫ. tal̓aſſignauit ꝓprium qd̓ ſꝑ ſeqͥtur id cuiꝰ eſt ꝓpriū. ⁊ iō quoad hoc bene eſt ꝓprium aſſignatumDein̄ deſtruēti quid̓ ſic qd̓ nūc ꝓprium eſtaſſignās nō determīauit qm̄ nūc ꝓpriū aſſignauit. nō em̄ erit bn̄ poſitū ꝓpriū aſſignatuꝫ.Primū qͥdem qm̄ qd̓ extra morē fit om̄eꝫ ſꝑdetermīatōne īdiget. Solēt aūt plerūqꝫ ones. qd̓ ſꝑ ſequit̉ ꝓpriū aſſignare. Scd̓o autēobſcurꝰ eſt. qͥ nō det̓mīauit ⁊ qd̓ nūc ē ꝓpriuꝫvoluit ponere. Nō ergo dāda eſt īcrepationis occaſio. vt qm̄ qui poſuit ꝓpriū alicuiushomīs ſedere cū aliquo homine qd̓ nūc ꝓpriū eſt poſuit. nō erit bn̄ ꝓpriū aſſignatū ſi nondet̓minās dixit qm̄ nunc ꝓprium eſt.Hic. p. ad idem poīt aliā ꝯſideratōem deſtructiuā. dicēsſi aliquis vult aſſignare ꝓpriū vt nunc alicuiꝰ ſubiecti. ⁊nō determīet ꝑ aliquid ī ẜmone poſitum ꝙ ſoluꝫ aſſignauit ꝓpriū vt nūc. ⁊ non ſimpl̓r. tūc erit bene poſitum taleꝓpriuꝫ. Cuiꝰ pͥma rō eſt qꝛ tale ꝓpriū fit extra morē ⁊ cōſuetudīeꝫ aſſignādi ꝓpriuꝫ. qꝛ tale ẜm om̄e tempꝰ ſolꝫ aſſignari. ⁊ iō det̓mīatōe īdigꝫ. ſolēt em̄ plerūqꝫ oēs ph̓i ꝓpͥum appellare qd̓ ſꝑ ⁊ om̄i īeſt Scd̓a rō eſt. qꝛ obſcuruꝫ ē vtꝝ ſit tale ꝓpriū vt nūc. ſi aſſignās hoc nō det̓minauerit. hͦ eſt dixerit ipſum vt nunc ineſſe ⁊ non ſimpliciterAſtruēti aūt ſi nunc ꝓpriuꝫ aſſignās. qm̄ꝓpriū nūc det̓minando poſuit. erit eī bn̄ poſitu ẜm hoc ꝓpriū. vt qm̄ qui poſuit ꝓpriumhomīs ābulare nūc ſegregās poſuit hͦ. beneerit ẜm hoc poſitum ꝓpriumHic. p. on̄dit ꝙ eadē ꝯſideratio ꝑ oppoſitū inſpctā vꝫꝯſtruēti ſi aliquis aſſignās ꝓpriū vt nūc. deſignat hoc ī ẜmone .ſ. ꝙ tm̄ ē ꝓpriū vt nūc. tūc ꝓpriuꝫ ē bn̄ aſſignatum.Exᵐ eſt vt ſi quis dixerit ꝙ alicuiꝰ hoīs ꝓpriū eſt ābularenūc l̓ tūc ſegregans ꝑ hunc terminū ꝓpriuꝫ vt nunc. ip̄ma ꝓprio ſimpliciter bene aſſignauit ꝓprium.

H ij