Topicoꝝ
Uidendū āt ⁊ ſi alicuiꝰ eoꝝ qͣ nō dn̄t ſpēnō eſt genꝰ qd̓ dcm̄ eſt. vel nō videat̉. ꝯſtruēti aūt ſi eſt alicuiꝰ Idē eī omniū que nō dn̄tſpecie genꝰ. Si ergo vniꝰ mōſtret̉ maīfeſtūqm̄ ōniū. ⁊ ſi vniꝰ non. manifeſtū ꝙ nullius.vt ſi quis inſecabiles ponat lineas eaꝝ īdiuiſibile dicat genꝰ eaꝝ. Nā lineaꝝ hn̄tiuꝫ diuiſionē n̄ ē qd̓ dcm̄ ē geꝰ. cū ſint īdrn̄tes ẜꝫ ſpeciē. īdrn̄tes eī ſibiīuicē ẜꝫ ſpēꝫ rctē linee oēsHic. p. poīt tertiā ꝯſideratōeꝫ q̄ eſt iſta. Si aliquid aſignatuꝫ fuerit alteri pro gn̄e tūc ſi illud nō fuerit genꝰdiuiduoꝝ ꝯtentoꝝ ſb̓ aſſignata ſpē. male eſt facta aſſignatio. ⁊ hec ꝯſideraᵈ ſicut vꝫ deſtruenti ita vꝫ conſtruentiSi em̄ ꝯſtruat id eſt affirmatīe arguat ꝙ idem eſt geeoꝝ q̄ non differunt ſpecie tūc ꝯcludet̉ illd̓ vere eē genꝰ.ꝑ hāc maximā. ꝙ oīm q̄ non dn̄t ſpē eſt idem genꝰ. ſi ergo on̄dat̉ ꝙ nō eſt genꝰ vniꝰ taliū qd̓ eſt aſſignatuꝫ. manifeſtū ē ⁊ ſequit̉ qd̓ nulliꝰ eoꝝ ſit genꝰ. Quia vna rō eſt invno ⁊ oībꝰ quo ad eſſe genꝰ vel non eſſe genꝰ Exᵐ eſt vt ſiquis ponat lineas ex quibus linee diuiſibiles ꝯponūturinſecabiles. vt in libello de indiuiſibilibus lineis d̓t philoſophus. eo ꝙ omne diuiſibile ex indiuiſibilibus conponitur vt dixerunt democritus ⁊ leucippus. ſi ergo qͥsponens indiuiſibiles lineas dicat indiuiſibile eſſe pͥmūgenus lineaꝝ. patet ꝙ peccauit. illud em̄ ꝙ aſſignauit n̄poteſt eſſe genus indiuiſibilium lineaꝝ. Quia indiuiſibile de diuiſibili non p̄dicatur. cum tamen linee diuiſibiles ⁊ indiuiſibiles ſint eedem ſiue ẜm ſpeciem indifferentes. Omnes em̄ recte linee ſiue ſint diuiſibiles ſiue indiuiſibiles indrn̄tes ſtꝭ. Recte āt dicūt̉. qꝛ rectitudo eſtforma ſimplex. ⁊ vn̄ oº q̄ ꝯpetit pͥmis lineis q̄ ſunt p̓ncipia ꝯpoſitaꝝ lineaꝝ. Vnius em̄ forme ē rectitudo ⁊ ſimplex. Curua autem ex duabus formis eſt conpoſita. cōuexa ⁊ concaua. ⁊ ideo curuitas eſt multis modis. ⁊ rectitudo vuo modo. ⁊ ideo indiuiſibile non poteſt eſſe genus ad lineas rectas. ⁊ iſta vt d̓t Albertꝰ eſt vera expoſitio conſiderationis qͣꝫuis alij aliter dicuntCōſiderādū aūt ⁊ ſi qͥd aliud genus eſt aſſignate ſpēi quod neqꝫ cōtinet aſſignatū genus. neqꝫ ſub illo eſt. vt ſi qͥs iuſtitie pōat genus ſcīaꝫ. eſt em̄ ꝟtꝰ genꝰ. ⁊ neutꝝ genꝰ reliquū ꝯtinet. Quare nō erit ſcīa genus iuſtitievidet̉ em̄ ꝙ cū vna ſpecies ſub duobus gn̄ibus ē. alteꝝ ab altero ꝯtineri hꝫ eī dubitationē ī qͥbuſdā. qd̓ hmōi eſt. Uidetur em̄ prudētia qͥbuſdā. ⁊ v̓tꝰ ⁊ ſcīa eē ⁊ neutꝝ gn̄ꝫ a neutro ꝯtīeri. n̄ tn̄ ꝯcedit̉ ab oībꝰ prudētiā ſcīaꝫeē. ⁊ ſi quis admittat qd̓ dcm̄ ē veꝝ eē. attamē ſubalterna l̓ ſub eod̓ ābo fieri. qͥ eiuſdemſtꝭ gn̄a videbit̉ nccm̄ eē. quēadmodū in v̓tute ⁊ ſcīa accidit. vtraqꝫ em̄ ſub eodē gn̄e ſuntnā vtrūqꝫ eoꝝ habitus ⁊ diſpoſitio eſtHic. p. poīt ꝯſideratōeꝫ reſpiciendo ad plura gn̄a. hͦ ē cōpando pl̓a gn̄a ad inuicem. Et eſt ꝯſideratio pͥma iſta.Si aliquid fuerit aſſignatum ꝓ gn̄e alicuiꝰ ſpēi videndūeſt an illius ſpeciei ſit aliud genus. qd̓ nec ꝯtinet iſtud ge
nꝰ. nec ab eo ꝯtinet̉. nec ābo ſub tertio. quia ſi ſic genusmale eſt aſſignatū ⁊ problema deſtruēduꝫ. ꝓpter hͦ ꝙ ſubdiuerſis gn̄ibꝰ non ſubalternatī poſitꝭ non eſt eadē ſpēsverbigrā ſi ẜm ſocrateꝫ aliqͥs ponat iuſtitiā eſſe ſpēm ſcie.⁊ ſcīam genꝰ conmunicādoꝝ vel diſtribuēdoꝝ. ſic ꝯſiderati ſtatī occurrit qd̓ aliud eſt genꝰ qd̓ eſt virtꝰ moralis ⁊neutꝝ iſtoꝝ eſt ſb̓ altero. ergo ſcīa non poteſt eſſe genusiuſtitie. Oruis em̄ ſcīa ſit ꝟtus nō tn̄ eſt virtus moralisQuia ſcīa eſt ſpeculatīa. ⁊ ꝟtus moralis eſt habitꝰ ī modum nature rōni ꝯſentaneꝰ vt dicit tulliꝰ. ⁊ ſic nō ꝯtinentur ſub vno cōi. ſꝫ ſunt ſb̓ diuerſis ordinibus p̄dicabiliū.Et medium virtutis eſt inter plꝰ ⁊ minus. ⁊ mediū ſcieeſt ratio recta vt dicit ph̓s ī ſexto ethicoꝝ. ⁊ ſi vtraqꝫ dicatur virtus non erit hͦ ꝑ vnam rationem ⁊ ſic non p̄dicatur vt genꝰ Sed ꝯtra p̄dictā ꝯſiderationē ph̓s format inſtātiam dicens vna ſpēs vt videtur poteſt eſſe ſubduobus generibꝰ. qꝛ prudētia q̄ eſt ſpecies determīata etaſſignata eſt in genere virtutis ⁊ etiā ſcīe. ⁊ tn̄ vnū illorum geneꝝ non ꝯtinetur ſub altero. Ad ꝙ ē reſpōſioꝙ prudentia non concedit̉ ab oībus ſcīa hͦ eſt prudētiaſcīa. niſi accipiat̉ ſcīa large ꝓ quolibet habitu ītellectuali tunc em̄ prudentia eſt ſcientia. Et ſi concedatur ꝙ hocmodo accepta ſcīa large ſcꝫ eſſet genꝰ prudentie. tunc nōſeqͥtur īconueniens. qꝛ amboſtꝭ ſub vno tertio ẜm generis p̄dicatōnem. qꝛ ſtꝭ habitꝰ ⁊ diſpō. ⁊ hoc poteſt ſufficeread aliquā eoꝝ ſubalternatōem. Tūc ibiCōſiderandū ergo ſi neutꝝ īeſt aſſignato generi. ſi em̄ neqꝫ ſubalterna genera. neqꝫſub eodē ambo. nō erit qd̓ aſſignatū eſt genꝰConſiderādū aūt ē ⁊ genꝰ aſſignati gn̄is. etſic ſemꝑ ſuꝑius genꝰ ſi oīa p̄dicātur de ſpē. ⁊in eo ꝙ quid eſt p̄dicant̉. Nā omne ſuꝑiꝰ genus p̄dicari oportet de ſpecie in eo ꝙ quid ēſi ergo alicubi diſſonat. palam qm̄ non ē genus qd̓ aſſignatum eſt.Hic. p. poīt ſcd̓aꝫ ꝯſiderationē dicens ꝯſiderandū eſtad oīa gn̄a aſſignata. vtꝝ oīa illa p̄dicāt̉ de ſpē affignatavel nō. qꝛ ſi nō deſtruit̉ ꝓblema. Quia ꝑ pͥmā regulā an̄p̄dicamentalem cum vnum genus p̄dicatur de ſpecie inquid. tūc omnia ſuꝑiora illius generis etiam p̄dicāturde ea. licꝫ mediate. Quia omnia ſuꝑiora de eadem ſpēiquid p̄dicabuntur. nam omne ſuꝑius genere aſſignatode ſpecie aſſignata in quid p̄dicari oportet. ⁊ ſi aliquid ſuꝑioris affirmati generis non p̄dicatur de ſpē aſſignata.non erit genus qd̓ pro genere aſſignatum eſtRurſum ſi genus ꝑticipat ſpeciem vel ipſum. vel aliqd̓ ſuꝑiorum generum. Nullumem̄ ſuꝑiorum ꝑticipat qd̓ inferiꝰ eſt. Deſtruenti igitur quemadmodum dictum eſt vtendum. Aſtruenti autem conceſſo quidem ineſſe ſpeciei qd̓ dcm̄ eſt geꝰ Qm̄ autem vt gedubitato ineſſe ſufficit oſtendere aliqd̓ ſuperiorum generum in eo ꝙ quid eſt p̄dicari deſpecie. vno em̄ in eo ꝙ quid eſt p̄dicari. on̄ſoomnia ſuperiora huius. et inferiora de quibus ſi p̄dicantur in eo ꝙ quid eſt p̄dicātur.