Druckschrift 
Commentaria in quattuor libros nove logice se[cundu]m processus burse laurentiane Coloniensis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Octauus Tractatus

Viij. dubiū eſt. Quomō verificat̉ hoc qd̓ dr̄ ꝙ hō nec eſt vere albuꝫ. nec aliqd̓ albūcū er hͦ videat̉ ſequi ꝙ neutra iſtaꝝ ſit vera. hō eſt albꝰ. hōeſt aliqd̓ albū Sol̓o Intētio ph̓i nō eſt ꝙ neutra taliū vera ſit. ſꝫ ſua intentio eſt ꝙ albū nec dicit totā eſſentiā hoīs. nec ꝑtē eſſentie ſue. ⁊ tn̄ poterit albū p̄dicari dehoīe ſicut accn̄s ꝯcretiue acceptū de ſuo ſb̓iectoNonū dubiuꝫ eſt. Propter qͥddicit ph̓s ideas eſſe mōſtra Soº Hoc iō dicit. qꝛ ideenec ſūt vtiles ad gn̄ationē reꝝ naͣlium. cū nō ſint cā motus alteratōis. Nec etiā ſūt vtiles ad cognitionē. qꝛ nōſt̓ dicibiles de rebꝰ. cū ſint ẜm rē ⁊ rōneꝫ ab eis ſeꝑate. ⁊gͣdicit ph̓s Baudeāt genera ⁊ ſpēs. qꝛ ſūt q̄dā monſtraextra res accepta. Debent enī gaudere. qꝛ hn̄t nobiliuseſſe qͣꝫ res ꝑticl̓ares ⁊ mobiles ⁊ maͣles. exqͦ ſt̓ vl̓es ⁊ inmateriales. Siue āt ſint ſiue nō ſint: nihil ad pn̄tem intentionē ꝑtinet. qꝛ intēdimꝰ h̓ de ill̓ rebꝰ de qͥbꝰ nob̓ ſcientiā per demōſtrationē adquirimusX. dubiūiē. Propter qͥd in 2mō dicendi ꝑ ſe nō pn̄t eſſe infinita p̄dicata. cū nō ſeqͣt̉ſicut ph̓s p̄tendit in textu. definientia nō pn̄t eſſe infinita. gͦ illa que ꝑ ſe p̄dicant̉ ſcd̓o mō nō pn̄t eſſe infinitaTalia enī p̄dicata nō ſūt definientia: cū nō definiāt ſuaſubiecta. ſꝫ ecōn Sol̓o Ip̄m definiens eſt cauſa definiti. ſꝫ nō p̄t eſſe aliqͥd cā infinitoꝝ ordinatoꝝ ad inuicē ẜm prius ⁊ poſteriꝰ. gͦ nō p̄t eſſe aliqͥd definiens infinita ordinata ad ſe inuicē ẜm priꝰ ⁊ poſteriꝰ. cū gͦ ꝑ ſe ſb̓iectum: ſit definiens ſuū ꝑ ſe: accn̄s nō hēbit vnū ꝑ ſe ſb̓iectū infinita ꝑ ſe accn̄a. ⁊ ſic erit ſtatꝰ in illis q̄ ꝑ ſe p̄dicant̉ 2º mō. Uel etiā ſeq̄ret̉ ꝙ infinita p̄dicata p̄dicarētur de tali ſb̓iecto. ⁊ ſic aliqd̓ p̄dicatū in infinitū diſtareta pͥmo ſb̓iecto. gͦ ſi illud definiret̉: oporteret ip̄m definiri ꝑ oīa accna media vſqꝫ ad pͥmū ſb̓iectū. et ſi hͦ ꝯcedatur: tūc daret̉ definitio ꝑ infinita. qd̓ eſt oīo incōueniēscū infinita nō ꝯtingat cognoſcere. definita āt ſt̓ cognitaXi. dubiū eſt. An bene ph̓svocat ꝓpōnes īmediatas elemēta demr̄atōis Et videtur ꝙ nō. qꝛ elemētū eſt illud ex quo fit aliqͥd. cui tale elementū ineſt poͣn ⁊ nō actu. ſꝫ ꝓpones īmediate ſūt in demr̄atione actu. ⁊ nō ſolū poͣn. gͦ ꝓpōnes īmediate nō ſūtelemēta demr̄atōis Sol̓o Sic. qꝛ elemētū eſt vltimūſiue t̓minꝰ reſolutōis. ſꝫ ſyll̓s nō ꝓprie dr̄ niſi ex ꝓpōnibꝰigit̉ cū eadē ſint pͥncipia ꝯpōnis et t̓mini reſolutionis:ip̄e ſyll̓s reſoluit̉ in ꝓpōnes. Que āt ꝓpōnes vltime etreſolutorie demr̄atōnis ſt̓ ꝓpōnes īmediate: iō oꝑꝫ elementa eſſexpōnes īmediatas. non qͣſlibet. ſꝫ eas in qͥbꝰcontinetur pͥmaria ꝟtus ſyll̓mi. puta que ſe tenet ex ꝑte maioris ꝓpoſitionis. Ad obiectū dd̓m eſt ꝙ ꝯtingit ꝯſiderare elementuꝫ dupl̓r. Uno mō in ſe. alio mōẜm ꝙ eſt in ꝯpoſito. Scd̓ꝫ ꝙ eſt in ꝯpoſito eſt poͣn: nō actu. ẜm aūt ꝙ in ſe ꝯſiderat̉ dr̄ elemētū. indiuiſibile ī ſuaforma. quia forma eius ē indiuiſibil̓ ⁊ mīma. ⁊ ſic eſt actu. ſꝫ cū ex illo ⁊ alio fit aliqd̓ vnū: tūc vtrūqꝫ eſt ſolū inpoͣn. Sil̓i mō ꝓpō īmediata pōt dupl̓r cōſiderari. Unomō ẜm ſe. ⁊ ſic p̄t dici elemētū reſpectu demr̄atōis. qd̓ ēmīmū ⁊ indiuiſibile ẜm formā. ⁊ ſic eſt actu. et poſſibileeſt vt ex ea ⁊ alia fiat demr̄atio. nec tn̄ ſunt adhuc in demr̄atione. Vel p̄t ꝓpō īmediata ꝯſiderari ꝓut actu eſt

in demr̄atione. ⁊ ſic nō eſt ꝓprie elemētū demr̄ationis.Cuiꝰ cauſa eſt. qꝛ elementū ꝓprie dictū eſt in elementato ſolū poͣn. ꝓpō āt īmediata eſt in demr̄atōne actu. ſedſic/ eſt ꝓpō īmediata/ elemētū reſpectu ꝯcl̓onis. reſpectucuiꝰ ſt̓ p̄miſſe in poͣn. Latet enī ꝟtus maioris ⁊ minorisin cōcluſione ẜm potētiā. ⁊ iō reſpectu ꝯcl̓onis dicūturp̄miſſe elementa.1Xij. dubiūē. An tot ſunt media quot ſūt elemēta ⁊ pͥncipia. et e cōuerſo Et videt̉ꝙ no. qꝛ ſi ſit vnū mediū: oꝫ ꝙ ſint due p̄miſſe ⁊ ꝙ vtraqꝫ illaꝝ ſit īmediata. gͦ ſi ſit vnū mediū: erūt duo elementa. ⁊ ſic multo plura erūt elemēta qͣꝫ media Solo Licet mediū ſit vnuꝫ ẜm rem: eſt tn̄ duo ẜm rōnem. ponit̉enim in vtraqꝫ p̄miſſaꝝ. et ita quot erūt media ẜm rationem: tot erūt elemēta ⁊ pͥncipia in demr̄atione .ſ. ꝓpoſitiones immediateXiij. dub̓. eſt. Quomō ph̓sdicit ꝓpōnem immediatā eſſe ſimplicē. cū tn̄ ipſa ꝯponatur ex t̓minis. ꝯueniens in hoc cū mediata. SolutioPropoſitio hypothetica dr̄ eſſe ꝯpoſita. qꝛ in ea ſūt ſb̓ſtātie pluriū ꝓpōnū ī toto aut in ꝑte. Sꝫ ꝓpō mediata dr̄ꝯpoſita. qꝛ in ipſa ſūt v̓tutes pluriū ꝓponū. ꝟtus enī premiſſaꝝ in ꝯcl̓one eſt. Et reſpectu hꝰ ꝯpōnis dr̄ immediata ſimplex. in ea enī nō eſt ꝟtus alteriꝰ ꝓpōnis p̄cedētꝭ.qꝛ cū int̓ ſb̓iectū et p̄dicatū nō ſit aliqd̓ mediū: non eritipſa diuiſibilis in duas ꝓpōnes qͦꝝ ip̄a hꝫ v̓tutēXiiij. dubiū eſt. Quō intelligitur dictū Linconienẜ dicentꝭ ꝙ plura ſunt pͥncipia qͣꝫꝯcl̓ones. cū famoſū ſit pauca eſſe pͥncipia reſpectu ꝯcluſionū Sol̓o Duplicia ſunt pͥncipia. ſcilꝫ coīa ⁊ ꝓpriaCoīa ẜm analogia ſt̓ pauca reſpectu ꝯcluſionū. ſꝫ pͥncipia ꝓpria ſūt in vno plura qͣꝫ media ad oēm ꝯcl̓onem.qꝛ que hꝫ vnū mediū: hꝫ duo pͥncipia .ſ. maiorē ⁊ minorēVltimūdub̓. eſt. An ꝓponesimmediate reſoluuntur ad immediatos t̓minos. vt .ſ.ex ſtatu in terminis: veniamꝰ ad ſtatuꝫ in ꝓpōnibusSol̓o Sic. qꝛ pͥncipia cognoſcimꝰ: in qͣntū t̓minos cognoſcimꝰ. ꝑ noticiā ſcꝫ terminoꝝ. Sicut ergo concluſioreſoluitur in p̄cognitōneꝫ p̄miſſaꝝ immediataꝝ ⁊ indemōſtrabiliū: ita ꝓpōnes indemr̄abiles reducunt̉ reſolutorie in primā noticiam t̓minoꝝ ſiue in hītudine terminoꝝ ſibi inuicē ꝑ ſe pͥmo coherentiūUm autem ſit demonſtratio/ alia qͥcdem vniuerſalis. alia ꝟo particularꝭEt hec quidem categorica illa verop̄uatiua: dubitat̉ qualis potior ſit. Sil̓iterautem et de ducente ad impoſſibile demonſtratione.Iſte eſt octauus tractatus huius pͥmi librij. In quoph̓s incipit agere de comparatione demōſtrationū adinuicem. Et diuiditur in tria capitula. Primium eſt decomparatione demonſtrationis vniuerſalijs ad particularem. Scd̓um de comparatione demo iſtrationisaffirmatiue ad negatiuam. ibi Ꝙ autem afffirmatīa.Terᵐ ē de ꝯꝑatiōe demr̄ationis on̄ſiue ad de mr̄atōnead impoſtᵉ. ibi (Qꝛ qͥdē cātegorica) Quo ad pͥmiū dicit