Primi libri poſterioꝝ
Secundum dubium eſtde intellectu textus qͥ pͥma fronte videt̉ habere nodos inextricabiles Sol̓o Alberti ph̓s ꝯcluſiue dixit ꝙ ꝯcl̓odemōſtratōis an̄ demōſtratōem quodāmō ſciret̉. ⁊ qͦdāmō ignoraret̉. Quia ſi oppoſitū det̓ tūc alteꝝ duoꝝ ſetur incōuenientiū ſcꝫ ꝙ aut nihil diſcet aliqͥs. Aut diſcꝫillud qd̓ pͥus ſimpl̓r ꝯgnouit. Et illa ē mēnonis ambiguitas. Fuit āt menno qͥdā diſcipulꝰ platōnis ⁊ ſocratisad quē ꝑ modū epl̓e ſcripſit rn̄ſionē factā ad queſtioneꝫmēnonis q̄ fuit vtꝝ v̓tutes intellcūales ſicut ſtꝭ ſapīa ſcientia intellectꝰ prudētia ⁊ ars. ⁊ ꝟtutes morales fortitudo tꝑantia ⁊ iuſticia eēt bonū aſſueſcibile vel diſcibile vel a dijs datum ꝑ ꝯuerſionē aīe ad ſeip̄am. ⁊ ad ea q̄habuit a ſecul̓ eternis in qͥbꝰ fuit vt ſocrates ⁊ plato dixerūt ⁊ intra ſeip̄am Et conſentiūt Auguſtinus Boetius ⁊ Gregoriꝰ niceuꝰ in hoc ꝙ ꝟtus nec ſit aſſueſcibilebonū nec diſcibile. ſꝫ a deo vel dijs datū ꝑ ꝯuerſionē aīead ſeip̄am. ⁊ illo mō diſcere nō eēt niſi immemoris recordari. Et arguebāt ſic. Aut eī aliqͥs diſcit qd̓ p̄ſciuitet nullo modo ignorat. Aut ſimplicit̓ ignorat ⁊ nullomodo preſcit. Aut ſimpliciter preſcit ⁊ ẜꝫ quid ignoratAut e regione ſimpl̓r ignorat ⁊ ẜm qͥd p̄ſcit. Si pͥmū tūcſequỉ ꝙ diſcere noſtꝝ nō ſit niſi p̄teritoruꝫ remīſci. ⁊ hocſonat muſa platōnis. Si ſcd̓m id eſt ſi ſimpl̓r ignorat ⁊nullo mō p̄ſcit. tūc poſtqͣꝫ q̄ſitū inuentū fuerit nō ſciet ſeinueniſſe ſicut in textu ꝓbatū fuit de ſeruo fugitiuo. Sivero ſimpl̓r p̄ſcit ⁊ ẜm qͥd ignorat tūc illd̓ qd̓ diſcit̉ nondiſcit̉. qꝛ qd̓ ignorat̉ ad remīſcentiā ducit̉ q̄ eſt reditꝰ ſuper ꝑtē obliti. Et qꝛ iſti tres mōi ſtꝭ falſi. gͦ qͣrtꝰ modꝰ ē verus ſcꝫ ꝙ ea q̄ ſyll̓o vl̓ inductōe docent̉ vl̓ addiſcunt̉ ſimpl̓r p̄ignorant̉ ⁊ ẜm qͥd p̄ſciūt̉. Quia ſi det̉ oppoſitū tuncſequit alteꝝ duoꝝ incōuenientiū vt dcm̄ ē pͥus iuxta ambiguitatē mēnonis. hāc aūt nō ꝯtingit ſoluere ſicut quida conati ſunt eā ſoluere dicētes. Cuꝫ q̄rit̉ ab aliqͦ rn̄tediſcēte demōſtratōem. vtꝝ ſciuiſti ꝑ demōſtratōem vl̓emque ꝓbat ꝙ dualitas ē nūerꝰ par. qꝛ diuidit̉ in duo eqͣlia. vl̓r oēm dualitatē eſſe parē vl̓ nō. dicēte āt rn̄te ꝙ ſicafferūt inſtātiā in publicū adducētes quādā ꝑticulareꝫdualitatē forte lapidū quā qͥs hꝫ in manu vl̓ ſinu ſuo abſcōditā. quā rn̄s in ꝑticulari nō ē opinatꝰ eē dualitatemeo ꝙ nullā de ea habuit opīonē. igit̉ nō ſciuit oēm dualitatē eē parē. Hoc aūt qͥdā ſoluūt dicētes ꝙ cū rn̄s diſcitper demōſtratōem fcām. tūc ſcit oēm dualitatē eē paremquā ſcit eē dualitatē ſiue ꝙ dualitas ē Hec aūt ſol̓o vt īquit albertꝰ nulla ē. Quia ꝯtinet in ſe oppoſita ꝑ ꝯtradictionē. qꝛ oēs diſcētes ⁊ doctrinā accipiētes ſciūt ſimpl̓rid cuiꝰ veram habent ꝯgnitōem vl̓ demōſtratōem cū illeſit veriſſimꝰ modꝰ ſciendi. Acceperūt aūt demōſtratōemde om̄i nō aūt de quo tm̄ ſciūt ꝙ dualitas ſit vel triāgulus. Quia hoc nō poteſt eſſe ſb̓iectū demōſtratōis cū necper ſe nec de om̄i cōueniat ei paſſio. Quia hec ꝓpō om̄isdualitas quā ſcio eſſe dualitatem eſt par nō eſt ſimpliciter vl̓is. nec ꝑ ſe cōuenit ei p̄dicatū. Un̄ demōſtratio nōcōcludit de dualitate quā ſcit eſſe dualitatē ſed ſimpliciter de om̄i. Et ſil̓r demōſtratio cōcludēs ꝙ triangulꝰ habet tres angulos equales duobꝰ rectis nō cōcludit de oīquē ſciuit eſſe triangulū. ſꝫ ſimpl̓r de om̄i. ⁊ de oī triangulo figura trilatera ⁊ rectilinea. Quia de alia figura quecōponit̉ ex lineis curuis non eſt veꝝ. habꝫ em̄ aliqn̄ tresangulos maiores duobꝰ rectis. Cuiꝰ ratio dicta fuit intextu. qꝛ neqꝫ vna id eſt nulla ꝓpoſitio in demōſtratiuis
accipit̉ cum illa limitatōe eo ꝙ demōſtratiue ꝓpōnesſunt ſimpl̓r vniuerſales ⁊ ꝑ ſe vn̄ nulla ſic accipitur quātu ſciuiſti numeꝝ vl̓ quātū noſti lineā rcām vel triagulum. Sed ꝓpō demōſtratiua accipitur demōſtratiue ſimpl̓r de omni ꝓpter quod dans hanc ſolutōem dicit oppoſita. Et ergo vt tactū eſt in textu vere ſoluitur iſta obiectio ſi dicatur ꝙ eſt id ē ꝯtingit ꝙ hoc ꝙ aliqͥs diſcitper ſyll̓m ⁊ inductōem ſic id eſt quodāmo ſcire ſiue p̄ſcire ⁊ ſic hoc eſt alio mō ignorare ſimpl̓r. ſcꝫ ⁊ in ꝓpria forma ſiue ſciētia in agere. ſꝫ incōueīens eēt ſi diceretur eodem mō p̄ſcire ⁊ ignorare. ⁊ hec ē ꝟa ſolutio dubitatōis.Scire autem arbitramur vnumquodqꝫſimpliciter ⁊ non ſophiſtico mō quod eſt ẜmaccidens. Cum cauſam arbitramur cognoſcere ꝓpter quam res eſt. ⁊ qm̄ illius cauſa ēet nō ē cōtingere hoc aliter ſe habereIſtud eſt ſcd̓m capl̓m iſtius tractatus in quo ph̓usincipit determīare de quiditate ip̄iꝰ ſcire. Et diuiditurin qͣttuor ꝑtes. In pͥma parte definit ip̄m ſcire. In ſecūda ponit duas definitōes demōſtratōis ibi Demōſtrationē ant dico) In tertia definit ⁊ diuidit ꝓpōnem immediatam ibi (Eſt aūt pͥncipiū) In qͣrta cōꝑat ſcire p̄miſſarū ad ſcire cōcluſionis penes magis ⁊ minus. ibi.Qm̄ oportet credere) Circa pͥmū igitur an̄qͣꝫ determinet quid ſit demonſtratio definit ſcire quod eſt effectꝰdemonſtratōnis. Et circa hoc quinqꝫ facit. primo oſtēdit cuiuſmodi ſcire ſit quod hic definire intendit. ſecunco ponit eius definitionem ibi (Cum cauſam arbitramur) tertio ꝓbat definitionem ibi Manifeſtum igr̄)Quarto infert correlariū ibi (Quare cuius ſcientia)Quinto remouet dubium reſpondere tacite queſtioniibi Si quidem igitur) Quo ad primū cōnectēdo duas partes ſimul dicit ph̓us ꝙ ſcire opinamur vnūqd̓ſimpl̓r ⁊ nō ſophiſtico modo quod eſt ſcire ẜm accidēscum cauſam arbitramur cognoſcere ꝓpter quas res eſtet quoniam illius eſt cauſa. ⁊ quoniam non eſt contingere hoc aliter ſe habere.Manifeſtum igitur eſt ꝙ hmōi quidemaliquid ſit ſcire. ſed nāqꝫ non ſcientes ⁊ ſcientes. Hi quidem opinantur ſic ſe habere ipſāScientes aūt cauſam habent.Hic ph̓us manifeſtat p̄dictam definitionem ip̄iusſcire ꝑ ſignū dicens ꝙ tam ſcientes qͣꝫ nō ſciētes eſtimātes tamē ſe ſcire hoc modo accipiūt ſe ſcire ſicut dictumeſt. non ſcientes em̄ qui exiſtimat ſe ſcire in veritate. opinantur ſic ſe habere vt dcm̄ eſt cum tamen non in veritate ſic ſe habeant. Scientes aūt vere ſic ſe habent ⁊ ergo p̄dicta definitio eſt bonaQuare quidem ſimpl̓r cuius eſt ſcientia hͦimpoſſibile aliter ſe habereHic infert correlariū dicēs ſi ſcire eſt rē ꝑ cām ꝯgnoſcere tūc ſequitur ꝙ illd̓ cuiꝰ ſimpl̓r ē ſcīa ē nccāriū ⁊ impoſſibile aliter ſe habere. ⁊ tale ē ꝯcluſio demōſtratōis.Si quidē igitur eſt alius ſciendi moduspoſterius dicemusHic ph̓us rn̄det tacite queſtioni exquo em̄ dictum ēꝙ ſcire eſt rem ꝑ cauſam cognoſcere poſſet aliqͥs dubi-