Tractatus
ſyllogiſmus. nam. a quidem de b verū eritb aūt dec nō erit verum. nā bonum qm̄ bonum p̄dicare de iuſticia falſum ⁊ non intelligibile. ſimiliter aūt ⁊ ſi ſalubre o ſtendatur.quoniā diſciplinatum eſt in eo ꝙ bonū. authircoceruus opinabile in eo ꝙ nō exiſtensaut homo corruptibile in eo ꝙ ſenſibile. inomnibus em̄ p̄dicatum ad extremum maiꝰreduplicatio eſt ponendaIſtud eſt t̓tium capittulū iſtius tractatus in quo. ꝑdocet reducere ſyll̓os in qͥbus ponitur reduplicatio. Etratio eſt qꝛ aliquis poſſet credere ꝙ reducendo oratōe:ſyllogiſticam. ad ſyll̓m reſoluendo ad duas ꝓpōnes ettres t̓minos illud extremū ad quod ponitur reduplicatio deberet reduci ad ſimplex nomen. ideo hoc r̄mouēdodocet ex reduplicatis ſyllogizare. Et duo principaliterfacit. pͥmo docet cōſtitutōem ſyll̓mi ex r̄duplicatiuis viper hoc habeatur noticia reſolutōnis eius Scd̓o poītaliqua documēta pro faciliori eoꝝ reſolutōne habendaibi (oportet aūt. Quo ad pͥmum docet ſyllogizare cōcliſionem reduplicatīam ſumēdo maiorem extreītateꝫ cuꝫreduplicatōe medij. Scd̓o cum reduplicatōe mīoris etremitatis) ibi. nō eſt āt eadeꝫ pō. Quo ad pͥmū dicit. ꝙad ſyllogizandum cōcluſionē reduplicatiuam in primafigura reduplicatio medij addenda eſt maiori extremitati ⁊ nō ipſi medio. Et iſtud ptꝫ in t̓minis. qꝛ ſyllogizādo ꝙ iuſtitia eſt diſciplina qm̄ bonum ſiue ẜm ꝙ bonunoportet reduplicatōem in eo ꝙ bonum poni ad maioreꝫextreītatē vt ſit. a maior extreitas adiūcta ſibi reduplicatōe et ſit diſciplīa qm̄ bonū ſiue inqͣꝫtuꝫ bonū. Id āt inquo eſt. b medium dicatur bonum abſolute ſine reduplcatōe. Id āt in quo eſt. cmīor extremitas ſit iuſticia abſolute nō cōiūcta ſibi reduplicatōe. tūc ſtāte tali t̓minorum poſitione veꝝ eſt. a predicari de. b. qꝛ bonū eſt diſciplia inqͣꝫtū bonū. ſꝫ etiam. b de. cdicere facta tali pōne. qꝛiuſticia eſt bonū quiddaꝫ ꝑſe ⁊ nō ꝑ accn̄s. In quibusverbis vult ph̓us ꝙ ad ſyllogizandum iſtam cōcluſiōeiuſticia eſt diſciplina quoniā bonū. p̄miſſe ſic ſtꝭ ordināde. Om̄e bonū eſt diſciplīa in eo ꝙ bonū. iuſticia eſt bonūigit̉ iuſticia eſt diſciplia in eo ꝙ bonū. hic em̄ recte ſyllogizatur. qꝛ reduplicatō iſta in eo ꝙ bonū ponitur ad iſtuꝫt̓minum diſciplia qui eſt maior extremitas. ſic ergo fittalis orōnis in tres t̓minos reſolutio. vt maior t̓minſit p̄dicatū pͥme ꝓpōis iūcta ſibi reduplicatōne medij. etmedium ſit abſolutū. ⁊ etiam minor extreītas. Si veroad. b. ſiue medium ponat̉ reduplitatio. quoniam bonuꝫnō erit ſyll̓s. nam. a maior extremitas veruꝫ erit de. b. qꝛveꝝ eſt qm̄ bonum eſt diſciplīa. b āt de. cin minori extremitate. in ſcd̓a ꝓpōe nō erit veꝝ bonū quidem qm̄ bonump̄dicari de iuſticia flm̄ eſt. In qͥbus verbis phūs vultſi iſta reduplicatio ponatur in minore ꝓpōne ad mediūdicendo. iuſticia eſt bonū inqͣꝫtuꝫ bonuꝫ. tūc mīor ꝓpō eſtflā et inītelligibilis. Falſa qͥdem. qꝛ ſenſus eius eſt. iuſticia eſt om̄e bonuꝫ. hoc āt flm̄ eſt. Intelligibilis vero. qꝛ ſeqͥtur ꝙ idem eſſet cauſa ſuiip̄iꝰ. qꝛ reduplicatio d̓t cam⁊ ergo ſi poneret̉ ad mediū denotaret̉ ꝙ medium eſſetcauſa ſuiipſius. Et de iſto ponit phūs in textu ad huctria exempla. Primum eſt ſi quis velit ꝯcludere ꝙ ſalubre eſt diſciplīatū in eo ꝙ bonum ſiue ẜm ꝙ bonuꝫ tunc
talis ſpll̓s fiet p̄dicto modo. id eſt poſit a reduplicatōnemedij cum maiore extremitate ſic. Om̄e bonuꝫ eſt diſciplinatū ẜm ꝙ bonū. om̄e ſalubre eſt bonū. ergo om̄e ſalubre eſt diſciplinatū inqͣꝫtū bonū. In iſtis terminis vt dicit Albertus. diſciplinatū nō denomīat̉ a diſciplina queeſt diſciplinal̓ ſcīa. ſed a diſciplina q̄ eſt morū ordinatioet compoſitio ⁊ hoc maīfeſtiꝰ eſt in lingua greca vbi diſciplinal̓ ſcīa d̓r epiſtemon. diſciplīa ꝟo moris phediaScd̓m exemplū eſt ſi velit aliqͥs ꝯcludere ꝙ hircoceruꝰeſt opīabil̓ in eo ꝙ nō exn̄s. tūc ſic ſumēde p̄miſſe nō exiſtēs eſt opīabile inqͣꝫtū nō exn̄s hircoceruꝰ ē nō exn̄s. gͦhircoceruꝰ eſt opīabilis inqͣꝫtū nō exn̄s. Tertiū exᵐ eſtſi qͥs velit cōcludere ꝙ hō ē aliqͥd corruptibile. tūc ſic ar̄.ſenſibile eſt corruptibile in eo ꝙ ſenſibile. hō āt ē ſenſibile qͥddā. gͦ hō ē corruptibile in eo ꝙ ſenſibile. In oībꝰ em̄iſtis p̄dicatis vel dcīs ſyllogiſticaꝝ ꝓpōnū ponēda ē reduplicatio medij ad maiꝰ extremū qd̓ ſimpl̓r vocat̉ extremū. qꝛ ſi iūgat̉ ad mediū tūc iuxta p̄dcā faciet in pͥma figura mīore flām qꝛ reduplicaº ſigͣficat ꝙ termīꝰ cui adiūgit̉ tenet̉ vl̓r. ⁊ iō cū mediū in pͥma figura ſit p̄dicatumin mīore ꝓpōne. oꝫ ꝙ p̄dicatū mīoris ꝓpōis vl̓r referat̉ad ſb̓cm̄. ſicut ſi dicat̉ ꝙ iuſticia eſt bonū inqͣꝫtū bonū. iuſticia erit om̄e bonū ꝙ ē flm̄. Qn̄ āt in maiori ꝓpōe reduplicatio medij ponit̉ ſic arguēdo Om̄e bonū inqͣꝫtū bonūeſt diſciplinatū. nō ſeqͥt̉ ꝙ mediū vl̓r accipiendū eſt ſb̓maiori extreītate ⁊ hͦ ē ꝯueīens ⁊ nō falſificat ꝓpōemNō eſt āt eadē poſitio termīoꝝ. qn̄ ſimpl̓r qͥdē ſyllogizatū fuerit. ⁊ qn̄qꝫ hͦ aliquid.aut quo. aut quō. dico āt vt qm̄ bonū diſciplinatū on̄ſum erat. ⁊ qn̄ diſciplīatū qm̄ bonū. Qn̄ ſimpl̓r qͥdē diſciplīatū on̄ſū ē. medium ponēdū ē ens Si āt qm̄ bonuꝫ. qͥd ensſit a qͥdē diſciplīa qm̄ qͥd ens. in quo āt bēsqͥd. ⁊ in quo at c. bonū. veꝝ ē gͦ a de b p̄dicari. erat em̄ diſciplīa alicꝰ entꝭ. qm̄ qͥd ens. ſꝫet b de c. nā in quo cbonum qͥd qͣre ⁊ a decerit gͦ diſciplīa boni qm̄ bonū. erat eī qͥd ensꝓprie ſubſtātie ſignū Si ātens mediū ſit poſitū. ⁊ ad extremū ens ſimpl̓r. ⁊ nō qͥd ēs dictū ſit. nō erit ſyll̓s. qm̄ diſciplīa ē boni. qm̄bonū. ſꝫ qm̄ ens. vt ſi ſit in quo a diſciplinaqm̄ ens in quo brens. in quo c bonum Manifeſtuꝫ ergo qm̄ in particularibus ſyllogiſmis ſic ſumendi ſunt terminiHic conſequenter phūs docet concludere cōcluſiōeꝫreduplicatiuam ſumendo reduplicationem mīoris extremitatis. et innuit differentem modum ſyllogizādi cōcluſionem ſimpliciter. id eſt non reduplicatiuam. dicēsꝙ non eſt eadem poſitio ſiue diſpoſitio terminorum inpropoſitionibus quando ſimpliciter aliquid ſyllogizatum fuerit id eſt ſine reduplicatione. et quando ſyllogiſatum fuerit cum reduplicatione reſtringente ad hoc aliquid. id eſt ad partem ſubiectiuam. aut hoc quantumad reſtrictionem factam ad modum eſſentialem aliquēaut quo modo qͣꝫtū ad reſtrictioneꝫ ſignificatā ad ꝑtēin modo ſiue eſſentialem. Iſtud autem ſic oſtenditurquia aliter diſponuntur premiſſe quando ſyllogizandaeſt concluſio reduplicatiua. et quando eſt ſyllogizanda