Tractatus

etiam ẜm iſtum modū fieri ſylis ſb̓ſumēdo in mīori ſb̓duplici diſtributōe maioris. vt om̄is homo om̄eꝫ hoīeꝫvidet. rex eſt bomo. gͦ rex om̄eꝫ hoīeꝫ videt. et vlteriꝰ ſb̓ſumatur ſb̓ cōcluſiōe. rex eſt homo. ergo rex regem videt q̄eſt virtualiter duplex ſyll̓s ſb̓ordinatus. vt om̄is homoom̄em hominem videt. et vlterius ſb̓ſumatur ſb̓ cōcl̓oerex eſt homo. ergo rex regem videt. et p̄t iſte modꝰ conſequēter applicari ad ſcd̓am et t̓tiam figuras. et cauendūeſt ſꝑ ne nō diſtributum in p̄miſſis diſtribuatur in ꝯcluſione. et vt mediuꝫ in aliqua p̄miſſaꝝ diſtribuaturAd obiecta inoppoſitum. Adpͥmū eſt dd̓m ꝙ nō oportet in omī ſyll̓mo ſumere aliqͥdde aliquo in recto. qꝛ nō om̄is p̄dicatio dicit hoc eſſe hocin recto. ſꝫ alique dicūt hoc eſſe huiꝰ vel huic ⁊ ſic de alijset tales fiūt ꝑ obliqͦs Ad ſcd̓m rn̄det. Albertus ꝙ eſtduplex ſb̓ctu. vnū eſt ſb̓ctū locutōis ſiue enūtiatōis. etaliud eſt ſb̓ctū ꝓpōnis ſiue diſtributōis. Obliquꝰ nō p̄teſſe ſb̓ctū enūtiatōis vel locutōis qꝛ nō ſignificat id dequo poſſet aliquid enūtiari. ſꝫ bene p̄t eſſe ſb̓ctum ꝓpōisſiue diſtributōnis. Ꝙꝛ tale vocatur ſb̓ quo in ſyll̓mo fitſb̓ſūptio. ſꝫ in ſyll̓mo p̄t fieri ſb̓ſūptio ſb̓ aliquo vt ptꝫ inhoc ſyll̓mo. Oīmoppoſitoꝝ eſt eadem diſciplīa. bonuꝫet malū ſtꝭ oppoſita. ergo eoꝝ eſt eadem diſciplina Adtertium eſt dd̓m ẜm dn̄m. Albertum ꝙ talis diuerſitasẜm rectum et obliquū non eſt niſi ẜm accn̄tales materias. et nō variat eſſentialem habitudinem medij ad extrema in pͥma figura. ⁊ ideo non impedit ſyll̓m Ad qͣrtum reſpondet. Albertus ꝙ nō ſemper in pͥma figura accipitur mīor ſb̓ medio ſicut in linea p̄dicamētali ſb̓ſtāseidem. ſꝫ vt quo qͦmodo vere ſe habeat ad ip̄m. et ideo bonū in ſyll̓mo cacto in textu bene ſb̓ſumit̉ ſb̓ ſophia. ſꝫ inobliquo et hoc mō fit ſyll̓s Ad quintū eſt dd̓m ꝙ male ibi arguit̉. qꝛ ad bene arguēduꝫ in obliquis ex negatīs oportꝫ p̄miſſam negatiuam ſumere de obliquo. iamhic p̄miſſa negatīa nō eſt de obliquo ſed de recto Sꝫforte diceres. hic arguit̉ ex negatīa de obliquo. nulliusequi eſt aſinus. cuiuſlibet homīs eſt aſinus. ergo nullihomīs eſt equꝰ. ⁊ tn̄ nō ſequitur cōcl̓o Ad quod dd̓meſt ꝙ arguēdo ex puris de obliquo in negatīs debet inferri cōcl̓o de recto. iam hic infertur cōcl̓o de obliquo. debuiſſet em̄ ſic illatū fuiſſe. ergo nullꝰ hō eſt equꝰ Ad ſextum eſt dd̓m. ꝙ phūs nō facit mentōeꝫ de ablatīo. quiagreci a qͥbus in lingnā rhomanā traducta eſt hec ſciētiacarēt ablatīo. et vtūtur pro eo genitīo vel datiuo ẜm diuerſas exigentias cōſtructōnum. De vocatīo vero nihildicit. Quia per vocatiuū nō fit indicatīa orō. De accuſatīo p̄t ītelligi ſicut de alijs obliquis. vt ptꝫ. ſumendoverbum trāſitiuū ſic. om̄eꝫ hominem videt aſinꝰ. ſorteseſt homo. ergo ſortem videt aſinus Ad ſeptimum eſtdd̓m ꝙ nō oꝫ cōcl̓oeꝫ eſſe ſimilem p̄miſſis quo ad rectūet obliquum. ſed ſolū quo ad qualitatemCirca predicta ſūt dubia. Primūeſt. Quare phūs ſpecialiter determinat de modo ſyllogizādi ex obliquis Solutio. quis ſb̓ctū vel predicatumvariatum penes obliquū nō remanet in ſua pͥma veritate. ſed diſtrahitur aliquo modo a forma ſyll̓mi adueniente obliquitate. nō aūt ſic eſt de alijs accidentibus genere et numero. quia cuiuſcūqꝫ generis vl̓ numeri fueritſb̓ctum ſemꝑ p̄t eſſe in ratōne eius a quo egreditur act

verbi et de quo aliquid enuntiaturSecudum dubiū eſt. Anpoteſt ſyllogizari ex obliquis in pͥma figura Et videt̉ꝙ non. Quia ſi ſic maxime hoc fieret in exemplo ph̓i cūſic arguitur. Om̄is ſophia eſt diſciplīa. boni eſt ſophiaergo boni eſt diſciplina. ſed hoc nō. qꝛ ibi medium ſcilicetſophia ſb̓icitur in maiori et mīori. qꝛ ſuppoīt. huic ꝟboeſt Scd̓o ſic. obliquꝰ nō p̄t eſſe ſb̓ctum ꝓpōnis. ergo cūdicitur boni eſt ſophia. boni nō p̄t eſſe ſb̓ctū. An̄s ꝓbat̉quia dicit phūs pͥmo perihermeīas in capittulo de nomine. ſi obliquis addatur verbum eſt fuit vel erit nō facit oratōeꝫ cōgruam. ergo nō p̄t eſſe ſb̓ctū ꝓpōis Tertio. in ſyll̓mo pretacto nō diſtribuitur mediuꝫ in maiori ꝓ mīore extremitate ſb̓ſumpta. ergo nō eſt bonꝰ ſyll̓spͥme figure. Cōſequētia ꝓbatur. qꝛ ad bonitatem ſyll̓mipͥme figure vt ſupra tactū fuit requiritur ꝙ medium inmaiori ppōne diſtribuatur pro minori extremitate. An̄cedens ꝓbatur. quia cum dicitur. om̄is ſophia eſt diſciplina. boni eſt ſophia. ſophia nō diſtribuitur pro bonoTertio arguitur contra exemplum ſcd̓e regule ſic cūdicitur. om̄is qualis cōtrarij eſt diſciplina. bonū eſt qͣlecōtrariū. ergo boni eſt diſciplina. ſunt quattuor terminiꝓbatur qꝛ vnus terminus eſt diſciplina. aliꝰ eſt ille obliquꝰ qualis cōtrarij. alius eſt hoc totum quale ꝯtrariūet quartus eſt bonū Solutio ph̓us in textu ponit tresregulas. qͥbus pn̄t addi due alie. Prima eſt. ex maiorede recto ⁊ mīore de obliqͦ ſeqͥtur cōcluſio de obliqͦ. cuiꝰeſt exᵐ. vt om̄is ſophia eſt diſciplina. boni eſt ſophia. ergo boni eſt diſciplīa. Omnis hō eſt aīal. ſorteꝫ videt hōergo ſortem videt aīal. vbi obliquꝰ ponitur a ꝑte ſb̓iectiA ꝑte ꝟo predicati ponitur hic. Om̄is homo currit. ſortes videt hominem. ergo videt currenteꝫ. Om̄is homoeſt aīal. aſinꝰ eſt hominis. ergo aſinus eſt aīal. et ſtꝭ ſyll̓iiſti in darij. ſi vero maior eſſet negatīa quēadmodū fuitin argumēto ſuꝑius facto in obiectōe quīta nō valeretScd̓a regula ph̓i eſt. ex maiore de obliqͦ ⁊⁊ mīore derecto. ſeqͥtur cōcluſio de obliquo. vt om̄is qual̓ cōtrarijeſt diſciplina. bonū eſt quale cōtrarium. ergo boni eſt diſciplina. Item cuiꝰ libet hominis eſt aſinus. ſortes eſt hōergo ſortes eſt aſinus. preterea om̄eꝫ hoīneꝫ videt aſinꝰſortes eſt homo. ergo ſortem videt aſinus. iſti ſyll̓mi ſūtin darij. Et tenꝫ iſta regula etiam maiore negatīa in ferio ſic arguendo. nullum aſinū videt homo. brunelluseſt aſinus. ergo brunellum non videt homo Tertiaregula. Ex ambabus p̄miſſis de obliquo ſequitur concluſio de obliquo vel de recto ſb̓ differentia termini. quiaſi ſb̓iectum et predicatum ſint de obliquo. ſequitur concluſio de obliquo. ſi ſb̓iectum ſit de obliquo et predicatūde recto. concluſio erit de recto. exemplum primi. vt cuiuſcumqꝫ eſt diſciplina. ipſum eſt genus. boni eſt diſciplina. ergo boni eſt genus. exemplum ſcd̓i. vt cuiuſcūqꝫeſt diſciplina ipſum eſt genus. boni eſt diſciplina. ergobonum eſt genus. Et quia contingit etiam ſyllogizareex obliquis in celarent. ideo iſtis adduntur due reguleQuarta regula eſt. quando maior eſt vniuerſalisnegatiua cuius ſb̓iectum eſt terminus obliquus et minor eſt affirmatiua habens obliquum predicatuꝫ. tūcſequitur cōcluſio de recto et nō de obliqͦ. Exemplum vtnᵐ hoīeꝫ vidꝫ aſinꝰ. om̄e riſibile videt hoīeꝫ. gͦ nᵐ riſibile