Quintus
ideo talis oratio q̄ nō eſt ſimpl̓r vnus ſyllus aut plurainterrogauit ad ꝯcl̓onem principalē. id ē accepit aliqͣsꝓpōnes p̄ternccārias ad ꝓbādū pͥncipalē ꝯcl̓onē quēadmōm docet̉ ī octauo topicoꝝ. Aut non eſt ſyllogiſtita in modo et figura.Secūdū igit̉ principales ꝓpōes ſumptꝭſyll̓is erit oīs ſyll̓s ex ꝓpōnibꝰ qͥdē ꝑfectꝭ extermīs aūt abūdantibꝰ. vno em̄ pl̓es ſtꝭ termī ꝓpōibꝰ. erūt āt ꝯcl̓oes dimidietas ꝓpōꝫIn hac ꝑte phūs ꝯꝑat nūeꝝ termīoꝝ ad nūerū ꝓpōnū dicēs. ꝙ oīs ſyll̓s eſt ex ꝓpōnibꝰ ꝑfectis .i. ex ꝓpōibꝰexn̄tibꝰ in nūero pari. qꝛ ex duabꝰ cū ꝯcl̓o nō ſit ꝓpō ẜmꝙ a ꝓponēdo d̓rꝭ. Et eſt ex t̓mīs abūdātibꝰ hͦ eſt īparibꝰqꝛ ex tribꝰ termīs qꝛ ſtꝭ vno plures ꝓpōibꝰ qꝛ aliter ꝯſequētia extremi ad extremū termīari nō pōt. niſi ꝑ medium. vn̄ exqͦ vnū ꝯcludit̉ de vno ſunt duo termī ⁊ ꝓpterꝯn̄am oꝫ eē tertiū qͥ eſt terminꝰ mediꝰ qͥ bis ſumptꝰ facit duas ꝓpōes ⁊ ꝯn̄am ſiue ſequelā t̓tie q̄ eſt ꝯcl̓o quācōſequētia facere nō poſſet niſi referūtur ad extremumvtriuſqꝫ ppōnis ꝓpt̓ qd̓ eſt etiā tal̓ ꝓportio inter p̄miſſas ⁊ ꝯcl̓onē ꝙ ꝯcluſio eſt medietas ꝓpōnum qꝛ ꝯcluſio pͥncipal̓ eſt vna ⁊ ꝓpōnes p̄miſſe ſunt dueQn̄ aūt ꝑ an̄ſyll̓os ꝯcludit̉. aut ꝑ pluramedia nō ꝯtinua. vt a b ꝑ c. d. ⁊ multitudoquidē termīoꝝ vno ſil̓r ſuꝑabit ꝓpōes. autem̄ extrinſecꝰ. aut ad mediū ponet̉ intercidens terminꝰ vtriqꝫ āt accidit vno minꝰ eſſeinterualla qͣꝫ terminos. ꝓpoſitiones autemequales ſunt interuallisIn hac qͣrta ꝑte phūs on̄t quō in ꝓſyll̓o ⁊ ſyll̓is aucto ꝑ pl̓a media ſe hn̄t t̓mī ad ꝓpōes dicēs. ꝙ in talibſyll̓is ſi altera ꝓpōnū ſiue p̄miſſaꝝ ꝑ an̄ſyll̓os qͥ vocantproſyll̓i ꝯcludit̉ vel accedēdo mediū ad ꝓſyll̓m ſuꝑ alterā vel ſb̓ altera tūc ſicut media qͣſi ꝯtinua. qꝛ ẜm eandēlineā accepta ad vnā ꝯcl̓onē. Qn̄ ꝟo diuerſe ꝯcl̓oneꝫcōcludunt̉ ꝑ plura media nō cōtinua .i. q̄ nō accipiunt̉ẜm eandē lineā ad eandē cōcluſionē ſicut fit ī ſyll̓is qͥ nōſunt vnꝰ ſyll̓s vna finali ꝯcl̓one. quēadmōm ſi ab ꝯcl̓ocōcludat̉ ꝑ pl̓a media putac ⁊ d̓ duo media cōtinual̓nō cōtinua tūc adhuc multitudo t̓mīoꝝ cōſtituētiū ꝓpōnes tales ſuꝑabit in vno ſiue excedit multitudīem ꝓpoſitionū. Qd̓ ſic ꝓbat̉. qꝛ ſi ī cōtinuis t̓mīs ẜm vnā lineā ſuꝑiorū ⁊ īferioruꝫ acceptꝭ accipiatur t̓mīꝰ qͥ ſyll̓opͥncipali ē extrīſecꝰ ⁊ in ꝓſyll̓o ſiue an̄ſyll̓o nccāriꝰ qͥ vocatur t̓mīꝰ int̓cidēs Aut ille ẜm lineā ⁊ ordīem t̓mīorūſumetur extrīſecꝰ ī lineaAut ponetur iutrīſecꝰ ad ordīeꝫmedij int̓ extrēa ī ſyll̓o pͥncipali poītaDr̄ āt extrīſecꝰ idiꝙ ad extrīſecꝰ ī ordīe t̓mīoꝝ ſumēdo .ſ. mediū aliqd̓ ſuꝑmaiorē extremitatē aſcēdendo ſicut ſi ſuꝑ hoīem ſumat̉aīal ⁊ ſuꝑ aīal viuū ⁊ ſuꝑ viuū corpꝰ ⁊ ſuꝑ corpꝰ ſb̓n̄a.Aut ſumatur deſcēdendo ſb̓ mīore extreitate ſicꝭ ſi mediū ſit viuū ⁊ ſuatur ſb̓ viuo aīal ⁊ ſb̓ aīali hō. ⁊ ſb̓ hoīealiqͥs hō. ⁊ ſic deīceps vtrūqꝫ em̄ vocatur extrīſecꝰ aſſūptū Ad mediū āt ſiue ad intrīſecꝰ d̓r poī int̓cidēs t̓minusqn̄ ſuitur īter extrēa pͥncipal̓ ſylli ſb̓ maiori ſcꝫ ⁊ ſuꝑ minorē extreītatē. aſſūpto t̓mīo int̓cidēte. ⁊ hͦ fit qū nō perimmediatū mediū ꝯcluditur extremū diſtās de extrēo.ſicut ſi cōcludatur ſb̓n̄a q̄ eſt genꝰ gn̄aliſſimū de quodā
homīe ꝑ hoc mediū qd̓ ē viuū tūc em̄ īter viuū ⁊ quēdamboīem inferiꝰ ſumi pn̄t media aīal hō. ⁊ int̓ ſb̓n̄am ⁊ viuū pn̄t ſumi media corpꝰ ⁊ aīatū ⁊ hmōi q̄ oīa ad medium qd̓ eſt int̓ extrēa ordinātur. ⁊ vtroqꝫ mō intrīſecꝰ etextrīſecꝰ aſſumēdo multiplicātur t̓mī ꝑ medioꝝ taliuꝫaſſūptōeꝫ. ita ꝙ vno mīꝰ ſꝑ int̓ualla eē q̄ ſtꝭ ꝓpōes t̓mīsSꝑ em̄ mediū aſſumptuꝫ ē īter extrēa cōiungibilia ꝑmeᵐ ⁊ cōiungabilitas nō p̄t eē niſi termī ī vno mediāteint̓ duo qd̓ vocatur meᵐ ſuꝑent ꝓpōes Dn̄r āt ꝓpōnesint̓ualla. qꝛ eqͣles ſtꝭ int̓uall̓. ſeu dimēſionibꝰNō tn̄ he qͥdem ſꝑ ꝑfecte erūt illi ꝟ̓o abundātes ſed ꝑmutati Cū ꝓpōes qͥdē ſunt ꝑfecte abūdātes termī. cū ꝟo termi ꝑfcī abudātes ppōnes. ſil̓ em̄ cū vno termīo vna acdit̉ ꝓpō Un̄cūqꝫ addat̉ terminꝰ qͣre qm̄ hoquidē ꝑfecte ille ꝟo abūdātes erāt nccē eſttrāſmutare eadē additōne ꝑfectaHic phūs infert vnum correlarium remouens dubium quia poſſet aliquis putare ꝙ ſemꝑ ꝓpoſitiones ſyllogiſmi eſſent pares ⁊ termini impares Ad quod reſpōdet ꝙ non ſemꝑ ꝓpōnes aſſumpte ꝑfecte ſunt hoc eſt pares ẜm numerum. ⁊ tamen abundantes ⁊ ẜm numerūimpares. Quia ⁊ ad intrinſecus ⁊ ad extrinſecus. id ēin ſyllogiſmis cōpoſitis vbi fit proſyllogiſatio poſſunt ⁊pariter ⁊ impariter aſſumi. ſed in hoc permutādo ſe habent tamen et ꝓpoſitiones quia cū ꝓpoſitiones ſunt perfecte ſiue pares ẜm numerum. tunc termini aſſumptiſunt abundantes ſiue impares non em̄ vno modo numerus terminorum ſe habere poteſt ad numerum propoſitionum in talibus proſyllogiſmis ſic aſſumptꝭ. Etratio eſt. quia ſemper cum termino vno ſic aſſumptoadditur vna propoſitio per illius relationem ad medium vndecunqꝫ ſiue extrinſecus ſiue intrinſecus ſumptum addatur ꝓpter quod quando termini ſunt abundantes ⁊ propoſitiones erunt perfecte ⁊ econtra. ⁊ ideoneceſſe eſt ſic tranſmutari ẜm par ⁊ impar terminos ⁊propoſitiones addita vna et cadem forma in terminisconcluſiones autem ex talibus terminis ⁊ propoſitionibus concluſe non eundem habebunt ordineꝫ ẜm numerum parem vel imparem. neqꝫ ad terminos neqꝫad propoſitiones vno em̄ termīo aſſumpto additoEoncluſiones autem non iam habebunt eundem ordinem neqꝫ ad terminos.neqꝫ ad propoſitiones. vno em̄ termino addito concluſiones adiungētur. vno pauciores preexiſtentibus terminis ad ſoluꝫ em̄vltimum non facit concluſionem ad aliosautem omnes vt ſi eis que ſunt a. b. c. adiaceat d̓ ſtatim ⁊ concluſiones due adiacentque ad a. ⁊ que ad b. ſimiliter autem ⁊ in aliis. Si autem ad medium intercidat eodeꝫmodo. ad vnum enim ſolum non faciet ſyllogiſmum quare multo plures concluſiones ⁊ terminis erūt ⁊ ꝓpōnibus.Hic philoſophus infert alind corrclarium dicēs.ꝙ concluſiones que ex terminis ⁊ propoſitionibꝰ ſunt
g iiij