Quarhus
propoſitio ſimiliter ſe habeat rurſum idemerit ſyllogiſmusHic ponit ſecūdam coniugationem dicens. ꝙ quando ābo interualla ſiue ꝓpōes ſunt priuatiue. ſicut ſi a dicatur vniuerſaliter nō ineſſe b. b autē dicatur vniuerſliter contigere nō ineſſec. ſic em̄ ꝑ ea que ſumpta ſūt intermīs ⁊ ꝓpōnibus nullo mō fit ſyllogiſmꝰ. ꝓpter cauſam ſuꝑius aſſignatā. Cōuerſa aūt mīore ꝓpoſitione ē̄eſt de contingēti ad oppoſitā qualitatē. erit ſyllogiſmꝰin ſecundo modo pͥme figure ſi em̄ ſumat̉ in prima ꝓpoſitione. a nullib ineſſe. ⁊ in mīori ſumat̉ b contingerenulli c. ꝑ hec quidam ſic ſumpta. nihil ſequit̉ neceſſitate ſyllogiſtica. Si aūt cōuertat̉ mīor ad oppoſitam qͣlicatem ita ꝙ ſumat̉ b om̄i c cōtingere. quod quidē veruꝫeſt. eo ꝙ in terminis cōtingētibus mīor ſumēda eſt etꝓpoſitio maior que eſt a b. ſimiliter ſe habeat in ordineet ſitu ſicut prius. tunc eſt ſyllogiſmus in ſecūdo modoprime figure ſicut in pͥori coniugationeSi aūt non ineſſe ponat̉ b om̄i c. ⁊ noncontingere non ineſſe. non erit ſyllogiſmusſiue ſit priuatiua ſiue ſit affirmatiua. a b ꝓpoſitio. Termini aūt cōmunes ex neceſſitatequidem ineſſe. album animal. nix. non contingere albū aīal pixHic ponit ꝯiugationes inutiles ⁊ ſunt due. Primaſi mīor propoſitio ſit de īeſſe. ⁊ vniuerſal̓ negatiua. ita ꝙb dicat̉ nulli cineſſe. ⁊ non accipiat̉ de contingenti. itaꝙ nō dicat̉ b nullic contingere ineſſe. nullo mō erit ſyllogiſmus. habens ꝯſequētiam ſyllogiſticam. ⁊ neceſſitatem ſiue maior ꝓpoſitio que eſt ab ſit vniuerſal̓ priuatiua. ſiue vniuerſalis affirmatiua. Termī aūt ad inſtantiam ꝙ non ſemꝑ inferatur cōcluſio de contingenti ſiue maior ſit affirmatīa ſiue negatiua ſunt ꝯmunesꝙ em̄ ſequatur concluſio de neceſſe ineſſe. Termini ſūtanimal album nix. ſic arguendo. Omne vel nullū animal eſt album. ⁊ hoc ponatur nulla nix eſt animal. ⁊ tamen omnis nix eſt alba de neceſſitate. Termini autemad non contingere ineſſe ſiue ex neceſſitate non ineſſe.ſunt animal album pix. ſic arguendo. Omne vel nullūanimal eſt album. nulla pix eſt animal. ergo nulla pieſt alba. qd̓ eſt neceſſariū ⁊ non cōtingit.Manifeſtum igitur eſt quoniam cū vniuerſales ſint termini ⁊ hec quidem ꝓpoſitionum ineſſe. illa vero ſumatur contingens.quando que ad minorem quidem extremitatem contingens ſumatur propoſitio ſemper fit ſyllogiſmus. verū alius quideꝫ ex eiſdem alius vero conuerſa ꝓpoſitione. quandoqꝫ autem vtrūqꝫ eorum ⁊ propter quamcauſam diximus.Hic philoſophus epilogat in calce huius textus dicens. Manifeſtum eſt ex his que dicta ſunt. ꝙ cū vniuerſales ſint ambo termini in premiſſis. ⁊ vna quidempropoſitionum ſumitur de ineſſe. ⁊ altera de contingenti. quando quidem illa propoſitio que ponitur ad minorem extremitatem id eſt cum minor ſumitur de contingenti ſemper fit ſyllogiſmus. ſed aliquando quidem ex
ipſis ſumptis propoſitionibus fit ſyllogiſmus. aliquādo autem conuerſa minore vt dictum eſt ad oppoſitamqualitatemCirca textu expoſitū ſūt dubia Primum eſt. An maiore affirmatiua vel negatiua de ineſſe. ⁊ minore de contingenti ſequatur concluſio de contingenti vt dictum eſt Et videtur primoꝙ non. Quia in tali coniugatione arguitur a minusamplo ad magis amplum. igitur non oſtenditur valere. Probatur. quia cum maior propoſitio ſit de ineſſeſimpliciter. ſiue ſit affirmatiua ſiue negatiua. predicatum conuenit his que actu ſtant ſub ſubiecto. quod eſtmedium. In minore autem propoſitione illud idemmedium eſt predicatum ⁊ per modum contingētis ampliatur ad ſtanduꝫ pro pluribus qͣꝫ ſtetit in ea que fuitde ineſſe ſimpliciter. ergo ſtat pro pluribus in minoreqͣꝫ in maiore. igitur videtur incidere fallacia figure dictionis vel conſequentis. Secundo ſic. ſupra dictum fuit ꝙ concluſio debet aſſimilari alteri premiſſarūſed hoc non eſt hic quia minor eſt de contingēti ad vtrūlibet. concluſio autem de contingenti pro poſſibili. vttactum fuit. ⁊ ſic nec. aſſimilatur maiori nec minori. ergo erit coniugatio inutilis Solutio Sic. vt in textu probatum fuitAd obiectain oppoſitumAd primum eſt dicendum. ꝙ in hac mixtione maiorerit de ineſſe ſimpliciter. talis auteꝫ eſt neceſſaria. in ꝓpoſitione autem neceſſaria predicatum conuenit actualiter oībꝰ ill̓ que ſunt actu ſub ſb̓iecto. ⁊ etiā ꝯueīt poſſibil̓r oībꝰ ill̓ q̄ poſſibiliter ſunt ſub ſb̓iecto. Un̄ ſi hec ēneceſſaria. homo eſt animal. omne quod eſt actu homo.eſt actu animal. ⁊ quod poſſibile eſt eſſe hominem. poſſibile eſt eſſe animal. ⁊ ſic equalis eſt ambitus ſiue ampliatio medij in maiori ⁊ in minori. ⁊ ideo non eſt ibivariatio medij. nec fallacia figure dictionis aut conſequentis Ad ſecundum eſt dicendum. ꝙ concluſioaſſimilatur minori. cum vtraqꝫ ſit de contingenti necoportet eas ſpecialius aſſimilari ad inuicem. ad hoc ꝙſequatur concluſio. cum ex vna de contingenti ⁊ alia deneceſſario. poſſet ſequi concluſio de ineſſe. vt patebit incapittulo ſequentiSecundumdubium eſtAn philoſophus conueniēter probat iſtas cōiugationes imperfectorum ſyllogiſmorum Et videtur ꝙnon. quia probat vtilitatem cōiugationis affirmatiuead impoſſibile faciēdo ſyllogiſmuꝫ mixtum de neceſſario et ineſſe in quinto tertie. ſcilicet bocardo. ſed talemmixtionem ſuperius dixit omnino inutilem. igitur deductio ad impoſſibile facta eſt per cōiugatōem īutilemSecūdo probatur vtilitatem cōiugatioīs negatiue incelareūt per deductōem ad impoſſibile faciendo ſyllogiſmum mixtum de neceſſario. ⁊ de ineſſe in tertio tertie maiore exiſtente particulari de neceſſario et minorivniuerſali de ineſſe. ſed talem ſuperius reputauit īutilē.Solutio Alberti ꝙ ſic Ad obiectū vero dicēdūſcd̓m eūdē qͣꝫuis tales ꝯiugatōes īutiles ſint ad ꝯcl̓oeꝫdencārio. ſicꝭ p̄hītū ē. ſtꝭ tn̄ vtiles ad ꝯcl̓onē de īeſſe. ⁊ ſiccōcluditur ꝯcl̓o de īeſſe. qn̄ ſtat cū maiore ꝓpōe pͥmi ſyll̓i