Quartus
Uerū ex p̄dicatīs qͥdē ꝑfectus ex priuatīsimꝑfectusHic ph̓us epilogādo ex dictis infert vnū correlariumDicēs ꝙ iā maīfeſtū ē ex dictꝭ ꝙ ex vl̓ibꝰ de cōtingēti ſiue affirmatīs ſiue negatīs ſiue altera ſit tm̄ affirmatīa. q̄cūꝫ ſit illa. ſꝑ fit ſyll̓s ī pͥma figura. veꝝ ex ābabꝰ p̄dicatiuꝭ ſiue affirmatiuis fit ſyllogiſmus ꝑfectusex ambabus autem priuatiuis imꝑfectus.Oportet aūt cōtingere ſumere in neceſſariis ſed ſecundū dictam definitionē aliquotiens autem latet huiuſmodi.Hic. p. ī calce textꝰ poīt vnū documētū ad formādū debite ſyll̓os de ꝯtigēti Dicēs ꝙ oꝫ ī formatōe iſtoꝝ ſyll̓orū ſumere ꝯtingēs nō neceſſariū. quod ſuꝑiꝰ definitū ē.quod nec ē nem nec eſt īpoſſibile Et quia ml̓totiēs laiin qua acceptione ſumat̉ hͦ ꝯtingēs iō hͦ facit aliqn̄ difficultatē ī hijs que dicta ſunt.Circa textum expoſitum ſūtdub̓Primū dubiū ē Quare. p. pͥus determīauit de generatōe ſyll̓oꝝ de nccō. qͣꝫ de cōtingēti. cū tn̄ ꝯtingēs ſit generalius nccō Soº Alb̓ti Quia ncm̄ ē cōtingētꝭ pͥncipiū ſicut dcm̄ ē ī ꝑih̓menias Et iteꝝ ncm̄ nō variat inherētiā ſimpliciter ⁊ ẜm rē. ſꝫ ẜm modū tm̄ Cōtingēs ātvariat īherentiā ſecūdū rē ⁊ modū ſimul. vt in ſequētibꝰpatebit ergo prīus ponēda fuit generatio ſallogiſmoꝝde neceſſario qꝫ de contingenti.Secundum dubium eſtAn cōtingēs ī textu definiat̉ bene ꝑ ncm̄ ⁊ impoſſibileEt videt̉ primo ꝙ non Quia vnū oppoitorū non debetdefiniri ꝑ reliquū. contingens autem neceſſarium ⁊ īpoſſibile opponuntur ſibi īuicem ergo non debꝫ illo modefiniri 2º ſicut contingens dicit̉ qͦ exn̄te non neceſſario. poſito tn̄ ineſſe nullum ſequit̉ impoſſibile. ita dictūfuiſſet. contingens eſt quo exiſtente non impoſſibili poſito tamen ineſſe non accidit neceſſarium ergo non eſtdefinitio p̄dicta bona Solutio eſt ꝙ ſic. Quia contingens eſt medium inter neceſſarium ⁊ impoſſibile. ergo ꝑ priuationē vtriuſꝫ ꝯueīenter definitur. Ad obiecta ī oppoᵐ. Ad pͥᵐ ē dd̓m. Ꝙꝛ definitō ꝓprie dicta q̄datur ꝑ genus p̄dicabile et differentias formales nonadmittit in ſe aliquid oppoſitum definito. ſed definitiocoīter dicta q̄ eſt qͣliſcūqꝫ rei notificatio exiſtens tn̄ cūea conuertibilis bene poteſt dari per priuationē oppoſitorum Quia mediū inter duo hͦ cognoſcit̉ ꝑ priuatōnēilloꝝ. cōtingēs aūt ē mediū int̓ nēm ⁊ impoſſibile Quiancm̄ ſolū hꝫ ſe ad eē. īpoſſibile ꝟo ad nō eē. cōtingēs aūthic definitū mediū ē inter hec Quia p̄t eē. ⁊ ī hͦ differt abīpoſſibili. p̄t etiā nō eē. ⁊ in hͦ differt a ncō ⁊ ita ē mediūꝑ priuatōeꝫ dictū int̓ ncm̄ ⁊ īpoſſibile. ⁊ ꝑ ꝯn̄s definiri oꝑ vtriuſqꝫ priuatōeꝫ Ad 2ᵐ ē dd̓ꝫ ꝙ ſicut veꝝ aliqn̄ ſequit̉ ex fl̓is. ita nem̄ ſeqͥt̉ aliqn̄ ex nō ncārijs. vt ex ꝯtīgtibꝰ exᵐ ē vt oē currēs ē aīal oīs hō ē currēs gͦ oīs hō eſtaīal. ⁊ ita nō potuit dicere contingens eſt quo poſito ineſſe nihil accidit neceſſarium.Tertium dubium eſt.
An veꝝ ſit quod dicitur ī textu ſcꝫ ꝙ nō cōtingit eſſe⁊ īpoſſibile ē eē. ſicut etiā ī modalibꝰ ſignificat tertia linea que ē yliace ꝯuertūt̉ Et videt̉ ꝙ nō Quia vl̓ loqͥtur de cōtingēti pro poſſibili. quod ē cōe ad nem̄. ⁊ nō neceſſariū. ā de cōtingenti nō nccō tm̄. vt de cōtingēti ad vtrūlibꝫ Si de ꝯtīgēti coī tūc male dixit ī ſua definitōe. ꝙꝯtīgēs ē quo exn̄te nō nccō qꝛ poīto cōi nō excludit̓ ſuumīferiꝰ. Si ꝟo loquat̉ de ꝯtīgēti ad vtrūliꝫ. tūc iſta nō ꝯtīgit eē hꝫ duas cās ꝟitatis ſcꝫ ā quia nccē eſt eē aūt qꝛ īpoſſibile ē eē Soº ſic qꝛ cū definit ꝯtingēs intelligit deꝯtingēti ad vtrūlibꝫ. licꝫ em̄ cū dicit nō ꝯtingit eē. ⁊ īpoſibile eſt eē ꝯuertūt̉ intelligit de cōi ꝯtingēti. tn̄ ſatꝭ on̄tꝓpoītū ſuū Quia ꝯtingēs ad vtrūlibꝫ ancedit ad ꝯtingens cōe. ſꝫquit quid ꝯuertit̉ cū ꝯn̄te inē an̄cedēti gͦ cumnō īpoſſibile eē ꝯuertat̉ cū ꝯtingēti. cōi vt ibidē probatnō īpoſſibile īerit ꝯtīgēti ad vtrūlibꝫ. gͦ ꝯtīgēs ad vtrūlibꝫ erit quo poīto ineē nō accidit īpoſſibile. ⁊ ſic ſatꝭ notificat partem definitionis.Quartum dubiū eſtAn ꝯtīgēs ꝯē dicat̉ eqͥuoce de nccō ⁊ nō nccō vt ī textu d̓rEt videt̉ ꝙ nō Quia quitquid p̄dicat̉ ẜm vnū noᵛ ⁊vnā rōem. p̄dicat̉ vniuoce. ſꝫ ꝯtīgēs p̄dicat̉ de nccō ⁊ nōnccō ẜm vnū nomē ⁊ vnā rōemgͣ p̄dicat̉ vīuoce Minorꝓb at̄ aſſignādo aliquā iſtaꝝ duaꝝ rōnū. Cōtingēs eſtquod nō ē īpoſſibile. vel ꝯtingēs ē quod pōt eē. ⁊ vtraqꝫdicit̉ de ncc̄o ⁊ nō nccō Et ꝯfirmatur qꝛ ꝯtingēs d̓t quadā potētiā eēndi. ſꝫ illa pon̄a eēndi reꝑit̉ ī vtroqꝫ contingenti ergo. Soluto ſic vt ī textu dictum fuit. Adobiectū ī oppoītū ē dd̓m O ꝯtingēs ꝯīt̓ dcm̄. de nccō etnō ncō nec dicit̉ vniuoce pure nec pure analogice qꝛ tn̄ꝯīter loquēdo diciꝰ analogū eqͥuocū iō d̓t. pͦ. ī lrā t aleeqͥuocū. ⁊ ſicut ip̄ꝫ dicitur analogice ita ⁊ rō eiꝰ. ſicut ēꝯtingens dicit quandā potētiam ad eſſendū. que quidēinqͣꝫtū potentia ſe habꝫ ad eſſe ⁊ ad non eſſe. ipſa tn̄ vt ēactu ꝯiuncta. nō hꝫ potētiā niſi ad eē. pͥº gͦ mō cōtingēsreꝑit̉ ī cōtingēti nōncō. 2º mō ī cōtingēti nccō quare manifeſtū ē ꝙ potētia que īportat̉ ꝑ nomen cōtingētis īqͣꝫtum hꝰ modi. ꝑ prius īuenitur in contingēti non ncco.⁊ ꝑ poſterius in contingenti neceſſario. ⁊ ꝑ idem patetſolutio ad confirmatōnem Sed diceres nihil ē cōeẜm rem duobus cōtradictorijs. ⁊ ſi erit eis aliquid cōehoe erit ſola vox. ſed contingens eſt cōmune neceſſarioet non neceſſario. q̄ ſunt contradictoria. ergo iſta cōminitas erit ſolum ẜm vocem. et ꝑ ꝯn̄s eſt pure eqͥuo cumEt confirmatur. qꝛ potentia ad actum ⁊ ipſi actꝰ nōſignificantur eodem nomīe niſi eqͥuoce. ſed cōtingensnon neceſſarium dicit potentiam ad actum. tontingēsautem neceſſarium dicit ipſum actum. ergo hͦ duo nōſignificantur ꝑ nomen contingentis niſi eqͥuoce Adpͥmum dicendum eſt. ꝙ neceſſarium ⁊ non neceſſariumẜm ꝙ cadunt in diuiſione contingentis. non ſunt contradictoria. non neceſſarium enim ponit potētiam. adeſſendum. illud autem non neceſſarium quod contradicit neceſſario nihil ponit Ad confirmationem eſtdicendum ꝙ contingens ſignificat rem aliquam. ſciliꝫpotentiam ad eſſendum que quidem vt eſt in contingiti nō nccō nō ē ſimpl̓r ī actu. ꝓut aūt ē in ꝯtingēti ncc̄ō ēſimpl̓r ī actu. ⁊ ita pꝫ ꝙꝰ ē ſimpl̓r eqͥuocaº ſꝫ analogiaQuintum dubium eſt.
e iij