Tractatus
An duo modi ſcꝫ baroco ⁊ bocardo nō poſſunt reduciſimiliter ꝑ impoſſibile in illis de nccārio ſicut in illis deineſſe Et videtur pͥmo. ꝙ pn̄t ꝑ impoſſibile reduci inillis de neceſſario ſicut in illis de ineſſe. qꝛ ſi fiat iſte ſyllogiſmꝰ de nccītate om̄e b eſt a. de nccītate aliqd̓c non ē aergo de nccītate aliqd̓ c nō eſt b. que eqͥpollethuic. Contingit om̄e c eē b. ⁊ fiat hec mīor ⁊ dicatur ſic. De nccitate om̄e b ē a ꝯtingit om̄e c eē b. gͦ ꝯtīgit om̄e c eſſe a. q̄non pōt ſtare cū mīore p̄dicti ſyllogiſmi. Qd̓ aūt iſtudargumentū teneat ꝓbatur ꝑ ph̓m inferiꝰ dicentē. in mixtione ꝯtingētis ⁊ nccārij. qd̓ maiore exn̄te de nccārioet mīore de ꝯtīgenti. ſeqͥtur ꝯcluſio de ꝯtigenti. in primopͥmeẜꝫ erit ſyll̓s imꝑfectꝰ. Et fil̓i mō on̄ditur qͥntꝰ tertiefigure ⁊ fiat pͥmo ſic ſyll̓s. De nccītate aliqd̓ b non eſt ade ncc̄itate om̄e b eſt c. gͦ de nccītate aliqd̓ c nō eſt a. autdetur oppoītū hͦ ſcꝫ Nō de nccītate aliqd̓ c nō eſt a. q̄ eqͥpollet huic. Cōtingit om̄e ē eē a. ⁊ fiat ſyll̓s in pͥmo moprime figure. ex iſta ⁊ mīore prioris ſyll̓i ſic. Contingiom̄e ē eſſe a. Nccē eſt om̄e b eſſec. gͦ ꝯtingit om̄e b eſſe aque nō poteſt ſtare cū prima ſcꝫ hac de nccītate aliqd̓ onō eſt a. In oppoſitū tn̄ arguūt alij dicētes eos nō ꝑ impoſſibile poſſe reduci ſic in ſequētibꝰ docetur mixtio neceſſarij ⁊ cōtingētis. ſꝫ in tali mixtōe accipitur ꝯtingēspro nō nccārio. qd̓ p̄t eē ⁊ nō eſſe. in ſyll̓is aūt qui adducti ſunt accipitur ꝯtingēs ꝓ poſſibili. qd̓ ſeqͥtur ad nccārium. gͦ nō accipitur ẜm doctrinā mixtōis nccārij ⁊ ꝯtīgentis. ⁊ ita tal̓ forma argumētandi nō valet Et cōfirmatur qꝛ ꝓpō q̄ eſt de ꝯtingēti vel poſſibili q̄ ꝯuertiturcū negatīa de ncc̄ario ē de ꝯtingēti ꝓ poſſibili. Tale aūtcōtingēs abſtrahit ⁊ a termīs qͥ ſimpl̓r dicūt ineē. ⁊ abhis qͥ ſimpl̓r dicūt nō ineē. qꝛ pōt ineſſe ⁊ nō ineſſe. et ſiccōtingēs accipiehatur in dcīs ſyll̓is. Si gͦ tale ꝯtingēsponatur in eē nō oꝫ ꝙ fiat de nccario ſyll̓s qꝛ p̄t eē de ineſſe vt nūc. ⁊ nō ſimpl̓r. ſꝫ maiore exn̄te de nccārio ⁊ mīore de ineē vt nūc. non ſeqͥtur ꝯcl̓o de nccārio. gͦ videturper talē modū mixtōis nō p̄t ꝓbari ꝓpoſitū Sdº Alberti mōi p̄dcī reduci pn̄t ꝑ impoſſibileꝘ āt ph̓s dicitiſtos mōs nō reduci ꝑ īpoſſibile iō ē. qꝛ tal̓ verificatio ꝓprie ꝓbat ꝑticularē. qͥ ꝓbatur vno ſingulari demōſtratocui inſit. vel nō inſit. ⁊ illo non obſtante per impoſſibilepūt on̄di vt ꝓbāt rōnes pͥme Hec em̄ ꝓbatio que eſt ꝑimpoſſibile. valde generalis eſt ita ꝙ etiā pͥncipia ꝓbatur ꝑ eā. tamē quia tal̓ ꝓbatio fit ꝑ mixtionē nccarij etcōtingētis. de qͣ adhuc nihil determīatū ē. iō locū nō hꝫſed exponēdo faciliter ꝓbatur ⁊ iō illā ph̓s hic ponit etſufficit. Vt tn̄ cognoſcatur modus reductōisʳ p̄dictormodoꝝ per impoſſibile cōſiderandū eſt ẜm dn̄m Albertum ꝙ reducuntur ꝑ impoſſibile per mixtionē neceſſarijet cōtingētis vt tactū fuit. ſed mīor que eſt de tali cōtingenti in tali mixtione. cū maior ſit de neceſſario poteſteſſe de contingenti tripl̓r ẜm quod tribꝰ modis diciturcontīgēs. Aut eī erit de contingenti accepto ꝓ poſſibiliquod eſt contingens ẜm genus quod indifferenter ſehabet ad vtrunqꝫ contingens ſpeciale ſcꝫ ad contingēsneceſſarium. ⁊ ad contingens non neceſſarium. Iuterit de contingenti non neceſſario. qd̓ pōt eſſe ⁊ non eſſeAut erit de contingenti neceſſario. ſi ſit de contingenti nō neceſſario qd̓ ſcꝫ pōt eſſe ⁊ non eſſe. tunc in reductōne quarti modi ſecunde figure maiore exiſtente de neceſſario. ⁊ minore de tali contingenti. ſequitur concluſiode contingenti pro poſſibili. ẜm qd̓ inferius docebitu-
in mixtione cōtingētis ⁊ nccārij Sed nō p̄t ꝑ hoc ꝓbari qͣrtꝰ ſcd̓e figure. qꝛ illa ꝓpō de ꝯtingēti q̄ ꝯuertit̉ cū oppoſito ꝯcluſionis eſt de ꝯtīgenti accepto ꝓ poſſibili. qd̓eſt vt gena Alia aūt eſt de ꝯtīgenti nō nccario. ⁊ iō talisꝓbatio nō valꝫ. qꝛ ꝯtingens in vna acceptōe dꝫ accipiet in ſyll̓o ꝓbate ⁊ ꝓbato Si vero dicat̉ ꝙ eſt de ꝯtingenti cōi. qd̓ ad vtrūqꝫ ſe hꝫ nccāriū. ſcꝫ ⁊ nō nccārium.Cōtra hoc arguit̉ ẜm tale ꝯtīgens inutilis eſt ꝯiugatiomaiore exn̄te de nccario. ⁊ mīore de tali ꝯtīgenti nō neceſſario. ſicut infra patebit. Inutil̓ quidē qꝛ nō p̄t inferre ꝯcl̓onem de ꝯtīgenti ꝓ poſſibili. Quia nō oꝫ ꝙ ad ſequat̉ ad ꝯn̄s. qd̓ ſeqͥtur ad an̄s. tal̓ em̄ ꝯcl̓o de tali ꝯtingenti ſeqͥtur maiore exn̄te de nccārio. ⁊ minore exn̄te decōtigenti ꝓ nō nccārio. ⁊ ad tale ꝯtīgens ſeqͥtur ꝯtīgēscōe. Nec iteꝝ ex tali mixtione ſeqͥtur ꝯcl̓o de nccārio niſi illa de cōtingēti eēt tal̓. ꝙ ip̄a poſita ineē eſſet de ineſſeſimpl̓r. ⁊ nō vt nūc. ſꝫ hoc nō eſt ꝯtingens cōe. quia nonoportet ꝙ ſi contingēs cōmune ponat̉ ineſſe. ꝙ ſit de ineſſe ſimpliciter. ſꝫ poteſt eſſe de ineſſe vt nūc. Si auteꝫ inpredicta mixtione contingens in minori ꝓpoſitione accipiatur pro contingenti neceſſario ita ꝙ ip̄a poſita ineſſe ſit de ineſſe ſimpliciter. tunc ſequitur cōcluſio de neceſſario. ⁊ vtraqꝫ concluſio hoc eſt tam illa que eſt de neceſſario. qͣꝫ illa que eſt de tali contingenti. deſtruit minorem quarti modi ſecunde figure. ⁊ ẜm hunc modum.accipiendo illam de contingenti poteſt quartus modꝰſecunde figure reduci per impoſſibile ⁊ non aliter. Et cūilla propoſitio que eſt de cōtingenti quod conuertitur.cum negatiua de neceſſario accipiatur de contingentipro poſſibili. non verificatur talis de contingenti. niſiponatur in terminis de ineſſe ſimpliciter in quibus accipitur contingens pro neceſſario. Et in his paterepoteſt quomodo quartus modus ſecunde figure reducitur per impoſſibile. ⁊ quomodo non. Et patet ꝙ illæreductio non multum eſt ad ꝓpoſitum. fit em̄ per mixtionem neceſſarij ⁊ cuiuſdam contingentis Hic autem loquimur de ſyllogiſmis ẜm ꝙ vniformiter conſtituuntur per modos neceſſitatis. Et eodem modo dicēdum eſt de perfectione quinti modi tertie figure. In illaem̄ reductione etiam fit mixtio de neceſſario ⁊ contingenti. Et quia illa de contingenti accepta pro maioriconuertitur cum negatiua de neceſſario. ⁊ ſic eſt de contingenti pro poſſibili ⁊ eſt ita de contingenti pro poſſibili. ẜm ꝙ ipſum vt genus deſcendit in neceſſarium ſicut in ſuam ſpeciem. ita ꝙ ſi ponatur ineſſe. ẜm ꝙ conͣuertitur cum negatiua. de neceſſario erit de ineſſe ſimpliciter. Ex tali autem contingenti in maiori ꝓpoſitione. ⁊ minori de neceſſario. ſequitur ex neceſſitate contingens pro poſſibili. quod repugnat maiori in quintomodo tertie figure. ⁊ per idem contingens cum neceſſario mixtum ⁊ vt dictum eſt acceptum perficitur quintus tertie figure modus. ⁊ ſi poneretur illa de contingēti ineſſe. ſequitur concluſio de neceſſario. cum maior ſitde ineſſe. Si aūt aliter qͣꝫ dictum eſt accipiatur contingens in ſyllogiſmo perficiente duos ſyllogiſmos hos.tunc nō pn̄t ꝑfici ꝑ impoſſibile. ⁊ ergo phūs ꝑficit eosper expoſitionē ⁊ nō ꝑ impoſſibile.Accidit aūt quādoqꝫ ⁊ altera ꝓpōneneceſſaria neceſſariū fieri ſyllogiſmū. verūnō vtrolibꝫ ſed que ad maiorē extreītatē eſt