Druckschrift 
Commentaria in quattuor libros nove logice se[cundu]m processus burse laurentiane Coloniensis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Primus

negatōe moī Eodē mō ē de vl̓i affirmatīa ⁊ ꝑticl̓ariaffirmatīa de nccārio .ſ. ꝙ ꝯuertūt̉ ꝑticl̓arit̓ ſicꝭ ille de īeē Si eī det̉ ꝙ a ex nccītate inē oī l̓ alicui b vt ſi ſic dicat̉de nccītate Oē b ē a ſeqͥt̉ tā ex vl̓i affirmatīa qͣꝫex ꝑticl̓.ri affirmatīa ꝙ ex nccītate aliqd̓ b ē a Si aūt aliqͥsdixerit ꝙ n̄ ſeqͥt̉ ⁊ ꝙ nō nccō aliqd̓ a ē b tūc etiā ſeqͥt̉ ꝙnō nccō b ē a. Datū āt fuit ꝙ l̓ oē l̓ aliqd̓ b nccō fuit aEt ē eadē ꝓbaº cū pͥma Qꝛ ſi det̉ ꝙ de nccitate oē b eſt atūc aliqd̓ a de nccītate ē bl̓ oppoītū eiꝰ ſeqͥt̉ſ. nō de nccitate aliqd̓ a ē b ⁊ ex illo ſeqͥt̉ ꝙ aliqd̓ a cōtingit nō eē b.Ponat̉ gͦ illa tūc hͨ erit ꝟa nō aliqd̓ a ē b. Datū āt fuitꝙ ōneb de nccītate fuit a. gͦ cū illa de nccārio relinquat⁊ ponat eam q̄ eſt de ineſſe an̄ ſe erit hec ꝟa. Omne b ē aſꝫ hec ꝯuertit̉ ꝑticl̓arit̓ vt sͣ on̄ſū fuit gͦ ex hac. Omne beſt a inferret̉ illa aliqd̓ a ē b. ⁊ hec nō pōt ſtare cū vltīaq̄ dicit nō aliqd̓ a ēb ⁊ eodē mō ꝓbat̉ ꝙ ꝑticularꝭ affirmatīa cōuertit̉ ī ꝑticularē affirmatiuaꝫ Particularisꝟo pͥuatīa ſiue negatīa nō p̄t cōuerti ī ꝑticularē negatīaꝫ. vt dictū fuit Et vt plaior ſit lrā pōt poī exᵐ ī t̓minisſignificatīs vt nullū hoīēm nccē ē eē aſinū. gͦ nullum aſinū nccē eſt eſſe homineꝫ. que connerſio bona eſt qꝛ oppoſitum ꝯn̄tꝭ repugnat ancedenti. Eſt autē oppoſitū ꝯn̄tꝭnullum aſinum non neceſſe eſt eſſe hominem. que eqͥualet huic quēdam aſinū poſſibile eſt eſſe hominē. ad quāſeqͥt̉ quēdā hominē poſſibile ē eſſe aſinū. hec aūt eqͥpollꝫhuic Nullū hoīeꝫ nō nccē ē eē aſinū q̄ ē ꝯͣdictoria an̄tisEt eodē mō dicēdū eſt de vl̓i affirmatiua ⁊ ꝑticl̓ari affirmatīa q̄ ꝯuertūt̉ ī ꝑticl̓arē affirmatīaꝫ eo ꝙ oppoītumꝯn̄tis repugnat ancedēti ⁊ pōt inferre oppoītū eius vtoīs bō de nccītate ē aīal vl̓ aliqͥs homo de nccītate ē anmal cōuertit̉ ī iſtā gͦ aliqd̓ aīal de nccītate ē homoTūc ibi In contingentibusIn cōtīgētibꝰ qm̄ et ml̓tiplicit̓ dr̄ cōtīgereNā ncc̄m̄ ⁊ nō neceſſariū et poſſibile contigere dicimusIn hac ꝑte docꝫ cōuertere ꝓpōes de cōtingēti Et dīdit̉iſta ꝑs ī qͣttuor ꝑtes In pͥmaꝑte diſtinguit mōs cōtingētꝭ In ſcd̓a ꝑte docꝫ cōuertere ꝓpōes affirmatīas de cōtīgēti In t̓tia ꝑte docꝫ cōuertere negatīas In qͣrta ꝑter̄mouꝫ qͦddā dubiū Scd̓a ibi In affirmatis ꝟo Tertiaibi In negatīs ꝟo Quarta ibi Nunc aūt nob̓ Quo adpͥᵐ dicit ꝙ cōtingēs d̓r multipl̓r pͥº d̓r cōtīgēs qd̓ ē nccͣꝫqͥa ad nccm̄ eē ſeqͥt̉ cōtīgere eē Et etꝭ cōtīges qd̓ ē nō neceſſariū ꝙ ſe hꝫ ad vtꝝ libꝫ hͦ ē ad eē ⁊ ad nō eē ⁊ tl̓e n̄ ſetur ad nccē vt ꝓbat̉ ſcd̓o ꝑih̓m eīas Et tale ē duoꝝ. Ꝙeſt cōtingēs natū ⁊ cōtingens infinitū quod eqͣlit̓ ſe had eē ⁊ ad nō eē Tertio dicitur cōtingēs poſſibile qd̓ ēqͣſi genus ad nccm̄ ⁊ ad nō neceſſariū ⁊ tale poſſibile ſequitur ad neceſſariū ſicut genus ſiue vl̓ ad ſpēm ſuamſiue ꝑtem ſubiectiuam Tūc ibi In affirmatiuisIn affirmatīs qͥdē ſimilit̓ ſe habebit ſecūdūcōuerſioēꝫ ī oībꝰ. Nā ſi a ōni aut alicui b cōtingit. et b alicui a cōtinget. Si eī nulli īeſtnec a ullib oſtenſū ē em̄ hoc priusHic docꝫ cōuertere ꝓpōes affirmatīas de cōtīgēti. Dicens ꝙ ꝓpōes affirmatīe de cōtīgēti qͦcūqꝫ mō accipiat̉cōtīges ꝯuertūt̉ eodē mō ficꝭ ille de īeē ⁊ de ncciō vt affirmatīa vl̓is ꝯuertit̉ ī affirmatīaꝫ ꝑticl̓arē ⁊ affirmatīaꝑticl̓arꝭ ī affirmatīaꝫ ꝑticl̓arē Et iſtd̓ on̄dit̉ exēplarit̓ ſic

arguēdo Oē b contingit eſſe a. ergo quoddam a contingit eſſe b. ⁊ ſi aliquod b contingit eē a. ſequit̉ conſequēt̉ꝙ aliqͦd a cōtīgit eē b. Qꝛ ſi nō ſeqͥt̉ tūc oppoītū ſtabitcū p̄miſſo. oppoītū āt vltīe ꝯcluſioīs ē ꝙ nullū a cōtintingit eē b. ⁊ ex illa ſeqͥt̉ tāqͣꝫ ex an̄te ꝙ nullū b cōtingiteē a q̄ nō pōt ſtare cū hac ōne b cōtingit eē a ⁊ hͦ in ſimilion̄ſū ē in ꝯuerſione illaꝝ de neceſſarioIn negatīs v̓o nō ſil̓it̓ ſꝫ q̄cūqꝫ contingeredicūt̉ ex eo ꝙ ex nccītate nō inſūt vel ī eo nōꝙ ex nccītate īſūt ſil̓iter vt ſi qͥs dicat hoīemcōtīgere nō eē equū ā albū nl̓li tuīce ineſſeHorū eī vnū qͥdē ex nccītate nō inē. alterūꝟo nō nccē ē ineē ⁊ ſil̓iter cōuertit̉ ꝓpō Nā ſicōtīgat nulli hoī equū eē ⁊ hoīeꝫ contingitnulli equo ⁊ ſi albū cōtīgit nulli tuīce ⁊ tuicacōtīgit nulli albo Si eī alicui neceſſario inē⁊ albū tuīce alicui īerit ex nccītate hͦ eī on̄ſūē pͥꝰ ſil̓iter āt ē ī ꝑticulari negatiuaHic docꝫ ꝯuertere ꝓpōes negatīas de cōtīgēti Et pͥº decōtīgēti nccārio ⁊ ꝯit̉ dicto Scd̓o de cōtīgēti ꝓpͥe accepto ibi (Quecūqꝫ ꝟo) Quo ad pͥᵐ d̓t ꝙ ī negatis ꝓpōibꝰ de cōtīgēti in qͥbuſdā nō ſil̓r ſe hꝫ cōuerſio ad ꝯuerſioēs negatiaꝝ de ieſſe ⁊ ad ꝯuerſioēs eaꝝ q̄ ſtꝭ de ncciō.Ꝙꝛ negatīe ille q̄ ſtꝭ de cōtigēti nō ncciō eē de non ncciōnō eē .i. ille q̄ ſtꝭ de ꝯtīgēti ꝯīt̓ accepto ꝓ poſſibili qd̓ ſe extēdit ad nccm̄ ⁊ nō nccm̄ ⁊ ad pꝰ ſibile ꝯuertūt̉ ſil̓r ſicutille de īeē vt vl̓is negatīa ꝯuertit̉ ī t̓mīs ⁊ ꝑticularꝭ negatīa nō Et iſtud. p. declarat ī textu ꝑ exēpla Et pͥº de cōtigēti ncciō nō eē vt nl̓lū hoīeꝫ cōtīgit eē equū gͦ nullumequū cōtīgit eē hoīeꝫ bona ē ꝯuerſio ibi cōuertit̉ ꝓpō decōtigēti qd̓ ꝯuertit̉ cū eo qd̓ ē ex nccītate n̄ īeē p̄dicatūſb̓iecto qꝛ nccē ē ꝙ hō nō ſit equus Scd̓o declarat idē ꝑexᵐ de cōtīgēti nō ncciō eē ſiue ꝓ pꝰ ſibili vt nl̓lā tuīca cōtīgit eē albā gͦnl̓lū albū cōtīgit eē tuīcā Iſtud eī cōtigēsd̓r nō nccm̄ ⁊ nō ē iſtud cōtīgēs natū vl̓ cōtīgēs īfinitū.Quia ꝓpō vl̓is negatīa de cōtīgēti nato vl̓ īfinito nonpōt cōuerti ſicꝭ pꝰ tea ptēbit. ſꝫ ītelligit̉ de cōtīgēti qd̓ cōuertitur cū poſſibili ꝙ eſt cōtingēs cōe ſiue altū qd̓ ẜmſuum genus determinari habet ꝑ non neceſſarium necaliter bene poteſt determīari. nō em̄ differt a neceſſarioniſi in hoc. ꝙ ẜm genus acceptum ſꝫ non in ſpetie eſt nōneceſſariū. Quāuis aūt detur exᵐ de hoc contingēti. inhoc ꝙ nulli tunice contingit ineſſe albū. ⁊ hoc exemplūvideatur eſſe de contingenti ad vtrūlibet. tamen ad hocnon inducitur exemplum ſed potius manifeſtatur inſpetie quadam ſui contingens nō neceſſarium. cum tn̄in ſpetie nō accipiatur iſtud cōtingēs ſed in genere. qͥaaliter in eadem acceptione contingentis non poſſet cōuerti ꝓpoſitio negatiua de contingenti. Quod autē negatiue tales de iſtis duobus contingentibus ſimilit̓conuertantur ſicut negatiue de ineſſe. ⁊ ſicut negatiuede neceſſario. ſic ꝓbatur Quia ſi contingit nullum hominem eſſe equum. tunc hec eſt vera nullum equum eſſehominem eſt contingens. ⁊ ſic vniuerſalis negatiua decontingenti quod eſt ex neceſſitate non ineſſe. conuertitur in terminis. Simili modo dicendum eſt de aliocontingenti quod determinatur per non neceſſariumQuia ſi nullam tunicam contingit eſſe albam. tūc bn̄conuertitur. gͦ nullum album contingit eſſe tunicam.b

b ij