Druckschrift 
Commentaria in quattuor libros nove logice se[cundu]m processus burse laurentiane Coloniensis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Primus

domo currit. nulli ſuppoſito ſb̓iecti. qͦ ad vl̓eꝫ negatiuāvt nullꝰ bō eſt lapis Particularꝭ v̓o eſt q̄ alicni ſuppoſito ſb̓iecti pͣtū ieſſe ẜt. vl̓ alicui nō. ſiue nō oī. qd̓ idē eſtvt qͥdā hō currit qͦ ad pͥmū. qͥdā bō nō currit. qͦ ad ſcd̓m.⁊ nō oīs hō currit qͦ ad t̓tiū Indefinita ꝟo eſt q̄ īeē vl̓ n̄īeſſe ẜt pͣtū ſb̓iecto ſiue ſigno vl̓i vl̓ ꝑticulari vt ꝯͣrioꝝ ēeadem diſciplina voluptas non eſt bonaDiffert aūt demōſtratīa ꝓpō a dialecticaqm̄ demōſtratia qͥdē ſumptio alteriꝰ ꝑtis ēcōtradcōis. Nō em̄ īterrogat ſed ſumit quidemōſtrat Dialectica v̓o īt̓rogaᵈ ꝯͣdcōis ēHic ph̓s remouꝫ dubiū qd̓ orīt̉ ex p̄dcīs. ſupͣ eī dcm̄eſt in definitōe ꝓpōis. ꝙ ꝓpō eſt or̄o affirmatīa vl̓ negatiua. alicꝰ de aliqͦ: ⁊ cū hͦ ꝯueīt eqͣl̓r ꝓpōni dya lectice ⁊ demōſtratīe. iō poſſet rōnabil̓r aliqͥs credere: ꝙ n̄ differrꝫꝓpō dyalectica a demr̄atīa. Hoc dubiū remouēdo. p. ponit pͥmo drām earūdeꝫ ⁊ ſcd̓o ꝯueīentiā. dicēs pͥº ꝙ ꝓpōdemr̄atīa dr̄t a dyalectica accipiēdo dyalectica ꝓ oī eaqͦd ꝯſenſum rn̄tis int̓rogat ſicꝭ ſtꝭ ſophiſtica ⁊ tentatīaqꝛ demr̄ator nō int̓rogat ꝯſenſuꝫ rn̄tis ꝓpt̓ ip̄aꝫ nccītatē rei. eo ꝙ in talibꝰ oꝫ addiſcentē credere. ⁊ n̄ ꝯͣdicere.dyalecticꝰ ꝟo ꝯſenſum rn̄tis int̓rogat. ⁊ ſic ꝓpō demr̄atiua eſt ſumptio alteriꝰ ꝑtis ꝯͣdcōis. q̄cūqꝫ eſt ꝟa ⁊ neceſſaria. qꝛ nō int̓rogat cōſenſum rn̄tis demr̄ator. ſꝫ ex ip̄arei ꝟitate nccītatē ſumit qͣſi ꝯceſſaꝫ ille qͥ demr̄at Dyalectica ꝟo ꝓpō nō ſic cū ꝯſenſu ſumi p̄t. qꝛ nō hꝫ rei certitudīem. ſꝫ ex ꝯſenſu ꝓcedit rn̄tis. Et iō dyalectica ꝓpō ēcum interrogatione alteriꝰ ꝑtis ꝯͣdictionis. quācunqꝫſcilicet velit reſpōdens concedere.Nihil āt diſtabit vt fiat ex vtriſqꝫ ſyll̓usnā ⁊ qͥ demr̄at ⁊ qͥ interrogat ſyllogiſat ſumēs aliqͥd de aliquo eē vl̓ n̄ eē. Quare eritſyllogiſtica qͥdā ꝓpō affirmaº ſimpl̓r aut negatio alicꝰ de aliquo ẜꝫ p̄dcm̄ mōꝫ Demr̄atiua ꝟo ſi ꝟa ſit ⁊ ꝑ p̄mas ꝓpōes ſūpta Dyalectica vo ꝑcūctāti qͥdē īter rogatio ꝯͣdcōisſyllogizāti v̓o ſūptio apꝑntꝭ ⁊ ꝓbabil̓. quēadmōm ī topicꝭ dcm̄ ē. Ꝙ āt ē ꝓpō ⁊ qͥd dr̄ſyllogiſtica a demr̄atīa ⁊ dyaletica ſubtil̓r.dē in ſeq̄ntibꝰ d̓r Ad pn̄tē ꝟo vtilitatē ſufficiēter nobis determīata ſunt q̄ dcā ſuntHic. p. poit ꝯueīentiā earūdē dicēs. ꝙ ī hͦ n̄ diſtabitvna eaꝝ ab alia: qͥn vtraqꝫ p̄t eē ꝑs ſyll̓i ſimpl̓r dcī. ſiue ẜm formā ſuā ꝯſiderati. qꝛ vt̓qꝫ .ſ. qͥ demr̄at. ⁊ qͥ ꝯſenſum int̓rogat rn̄tꝭ. qͥ ē dyalecticꝰ ſyllogiſat. ita ꝙ ſyll̓usremr̄atiꝰ ⁊ dialeticꝰ ſtꝭ vᵐ ī ſyll̓o. qͣꝫuꝭ n̄ ſtꝭ vna ſpēs māſyll̓i. ſic̄ yſopleurꝰ ⁊ yſo cheles ſtꝭ vna figura. lꝫ n̄ vnꝰ triāgulꝰ Maīfeſtū eī ē cuilibet. ꝙ ⁊ qͥ demr̄at ⁊ qͥ int̓rogatſellogiſat. ⁊ ẜuat formā ſimplicꝭ ſyll̓i .i. facit ſyll̓ꝫ ꝯcludēcōcl̓oeꝫ demr̄atiuā l̓ dyaleticā. ſumēdū aliqͥd eē vl̓ nō eē1id ē affirmatīe l̓ negatīe ꝯcludēº Ex qͥbꝰ. p. ꝯeludit definitōeꝫ ꝓpōis dicēs. ꝙ ꝓpō ſyllogiſtica ē ſimpl̓r ſiue vl̓iaffirmaº vl̓ negaº alicꝰ de aliqͦ. ẜꝫ mōꝫ ſup̄ dcm̄ .i. ꝙ vl̓ ecōẜſu ſuit int̓rogata vl̓ ab ip̄a nccītate accipit ꝯceſſaSꝫ demr̄atīa ꝓpō ē q̄ aūt ꝑ ſe ꝟa ē ⁊ maīfeſta aut ſi nōꝑ ſe ꝟa ē ſūpta ē ꝑ ꝓpōes pͥmas ꝑ ſe vas. Dyaletica āt

ꝓpō ē q̄ ꝑcūctāti .i. ī ꝑcūctāte ſiue inqͥrēte ſiue apd̓ ꝑcūctantē ē int̓rogatio ꝯdcōis. qꝛ dyalcticꝰ hꝫ ꝑcūctari neceſſario. quā ꝑtē ꝯͣdcōis velit ꝯcedere rn̄s. eo ꝙ ip̄e reqͥrit eꝰ ꝯẜſū Syllogiſanti ꝟo .i. ī ſyllogiſāte ſiue apd̓ ſyllogiſantē ē ſūptio apꝑnt vl̓ ꝓbabil̓ ꝑtꝭ eo ꝙ ſyllogiſās dyalectice ſuit ꝯceſſū an̄ ꝑ int̓rogatōeꝫ ⁊ colligit ea ī q̄ iacōſēſit rn̄s quēadmōꝫ ī topicꝭ dcm̄ ē vbi de int̓rogatōe ⁊ꝓhabili ex ītētōe ⁊ pͥncipal̓r det̓iatū ē Quid igr̄ ē ꝓpō ẜmſe. ⁊ qͥd ꝓpō dyaletica ī ſyll̓o ſimplici ⁊ for̄ali poīta. dr̄t ademr̄atia ⁊ dyaletica ī materijs conſiderate ſb̓tl̓r ⁊ ordīate ī ſeq̄ntibꝰ dicet̉ Ad pn̄tē ꝟo vtilitatē ī qͣ ſolū p̄libādaſtꝭ ea q̄ nccā ſtꝭ ad ꝓpoᵐ. ſufficiūt ea q̄ ned ꝓpōe ſtꝭ dcāCirca predca ſūt dubia. Primūeſt Quō ſe hn̄t ad īuicē ꝓpō ⁊ enūciaº Soº Alb̓ti. nōdr̄nt ſcd̓ꝫ ſb̓am ⁊ ẜm id qͥd ſtꝭ. ſꝫ drn̄t tn̄ ẜm eē ſiue intentōes noīm. qꝛ enūciaº ẜm ꝙ hmōi .i. ẜꝫ rōeꝫ noīs refert̉ad rē deſigͣta ⁊ īterp̄tatā ꝑ enūciatōeꝫ. ꝓpō ꝟo d̓t or̄oeꝫindicatī aꝫ n̄ ad rē deſigͣta relatā. ſꝫ poſita ꝓ altero qͦd ꝑip̄am ꝓbatur. ſic̄ p̄miſſa v̓tutē hꝫ ⁊ rōem pͥncipij ꝯꝑataad ꝯcl̓onē. Enūciaº ꝟo ad rē n̄ hꝫ rōeꝫ pͥncipij ſꝫ potiꝰ ꝟ̓tutē ſigni. ⁊ iō for̄al̓r loq̄nº accidit e nūciatōi fieri ꝓpōcꝫvel eē ſꝫ ꝯueīt ſibi enūciare de re deſigͣta Et gͦ dr̄ enuciaquaſi extra enunciatio. ⁊ gͦ vtit̉ illo noīe. p. ꝑihermeīasqꝛ ibi de indicatīa oratione intēdit̉ ſcd̓m rōem ſigniScd̓m dub̓ ē. VVtꝝ ꝓpōīs definitio ī tex. poīta ſit ſufficiēs ⁊ bōa Et vi ꝙ n̄ qꝛ definiᶜiſta ꝯueīt ꝯcl̓oni ⁊ tn̄ n̄ ē ꝓpō. gͦ n̄ ē bōa An̄s pꝫ īſpiciēdoſin gl̓as ꝑticl̓as. ſcd̓a ꝑs an̄tꝭ ꝓbaᵉ qꝛ n̄ pō ꝓ alio: ſꝫ ē ioqͦd īfert̉. 2º ſic. Nl̓lū genꝰ ſiue ſuꝑiꝰ dꝫ definiri ꝑ ſuasſpēs ſiue ꝑ ſua īferiora. ſꝫ affirmatm̄ ⁊ negatm̄ ſtꝭ ſpēs ſiue drn̄c ꝓpōis. igr̄ male definit̉ ꝓpō ꝑ ea Mīor ꝓbat̉ ꝑDe. hiſ. didentē ꝓpōeꝫ ꝑ affirmatm̄ ⁊ negatm̄. ī pͥº tractatu 3º Nulla definitio dꝫ dari ꝑ diſiūctōeꝫ: ſꝫ pn̄s datur ꝑ dīſiūctōeꝫ igr̄ n̄ ē bōa. Maior ꝓbat̉. qꝛ q̄libet ꝑsdefinitōis dꝫ ꝟe p̄dicari de definito: hͦ āt n̄ ꝯuenit ꝓponidiſiūctīe. ad cꝰ ꝟitatē ſufficit alterā ꝑtē eē verā Quarto Oīs definitio bōa dꝫ ꝯueīre oī ꝯtēto ſb̓ definito. ſꝫ iſtanō ē hmōi. gͦ ⁊c̄. Mīor ꝓbat̉ qꝛ n̄ ꝯueīt ꝓpōi hypoteticeqꝛ ī illa n̄ ē affirmatō alicꝰ de aliqͦ Quīto Iſta ē categorica. ſor̄s ē hō mgͣnꝰ vl̓ lapꝭ̓. ⁊ tn̄ n̄ cōueīt ſibi definitioqꝛ ibi n̄ ē affirmaº alicꝰ de aliqͦ Sexº Iſta eſt ꝓpō ꝟachimera ē ens imagīabile. ⁊ tn̄ n̄ ē ibi affirmaº. alicꝰ dealiqͦ. qꝛ chimera ē n̄ ens ſiue nihil Septīo. Pe. hiſaddit ī definitōe ſua vl̓ alicꝰ ab aliqͦ. igr̄ vi definiº iſta diminuta Octauo Nulla ē ꝓpō negatīa gͦ illa ꝑticulaalicꝰ ab aliqͦ ſuꝑflue poīt̉ ī definitōe. An̄s ꝓbat̉ qꝛ in oīpōne dꝫ eē vnio pͣti cū ſb̓cō. ſꝫ ī negatīa pͣtū remouet̉ aſb̓iecto. gͦ nō manꝫ ꝓpō Soº Sic. qꝛ nihil diminutineqꝫ ſuꝑflui cōtinet habēs genꝰ qd̓ eſt orō ⁊ aliqͣs ꝑticulas que gerūt vicē drn̄e reddētis definitōem cū definito cōuertibilem. Orō aūt ponitur genꝰ ꝓximuꝫ. quiavt dicit Albertꝰ. ſermo eſt de orōne duplici ꝑfectōe perfecta. ſcꝫ ꝑfectōe orōis ⁊ ꝑfectōe ſignificatōnis. Primaperfectio eſt in hoc ꝙ ē ex nomīe ⁊ ꝟ̓bo. faciens noticiaꝫ de affectu pronunciantis ſicut cum dicitur̄ fac hoc. ꝑtalem em̄ orationem imꝑatiuam perfecte ſignificatureffectus imꝑantis. ⁊ cum dicitur vtinam eſſem clericus perfecte deſignatur optantis affectus. hec autemnon ſufficit perfectio. ſed requiritur etiam perfectio