Druckschrift 
Formulariu[m] aduocato[rum] et p[ro]curatorum Romane curie et Regij Parleammenti : practicam [secundu]m iura co[m]munia clarissime ostendens
Entstehung
Seite
LXXXr
Einzelbild herunterladen
 

LXXX Itē ꝙ diuidēdo ꝑ mediū dictas. xvj. horas ꝓ die artificiali reſtātes remanent octo hore ab ortuſolis ante meridiē: ⁊ octo hore poſt meridiē vſqꝫ ad occaſuꝫ. ⁊ ſic ꝯiungēdo dictas octo horas an̄meridiē cū octo horis noctis hora meridiei in p̄fato feſto ſancti Uiti aūt circa eſt hora. xvj. ad mi-nus ⁊ nō infra ẜm horalogiū Ro. Et ſic fuit. Itē ꝙ poſt feſtū ſancti Uiti dies artificiales incipiūt decreſcere ꝓut decreſcūt ꝯtinue ꝑ ſpaciummēſis vel circa: et iuxͣ cōem hoīm opinionē vſqꝫ ad feſtū ſcē Lucie virginis. Et Item ꝙ practica quarta die mēſis. A. hora meridiei fuit ⁊ eſſe cōſueuit ac eſt ẜm pretactum horalogium Ro. hora. xvij. parū plus vel minus. De p̄miſſis om̄ibus ⁊ ſingulis fuit ⁊ ē aſſertō vul-garis: ac publica vox ⁊ fama. Et ſic fuit. Premiſſis igit̉ veris exn̄tibus ꝓut vera ſunt clare ꝯſtat p̄tactā pn̄ſam ſubſtitutōem ꝑ aliqͦs dieſet pl̓a horaꝝ mom̄ta fuiſſe fcām pꝰ pretactā pn̄ſam appellatōem. ⁊ ꝓpterea eādē pn̄ſam appellatiōꝫtanqͣꝫ ꝑ nō ꝓcurem interpoſitā fuiſſe ⁊ eſſe nullā: ⁊ nullitatis vicio ſubiacere. Et p̄miſſa qͣtūs facta ſunt ⁊ ī facto ꝯſiſtūt. ſibiqꝫ onus ꝓbādi illa incūbit offert ſe ꝓcur̄ p̄dictus⁊cͣ. de quo ꝓteſtat̉ petēs ꝓpterea ſuꝑ hmōi nullitatis articl̓o ꝓnūciari ꝓut ſibi in actis hmoi cauſepetitum eſtSaluo iure ⁊cͣ Articuli ſuꝑ reſtōne aduerſus ſnīamRo verificatōe ꝯmiſſiōis vob̓. R. p. d. n. ſacri palacij cāꝝ ap. ⁊ pn̄ti ac ptꝭ infraſcpͥtꝭ auditori: ꝑ. s. d. n. M. dīna ꝓuiden̄ papā qͥntū aucͣte ap. deputato ꝓ ꝑte venerabil̓ viri .n. r̄ctoris ꝑro. ec .n. ſucceſſiue pn̄tataꝝ: ⁊ ad finē ⁊ efſcm̄ vt vob̓ dn̄o auditori ꝯſtet ⁊ valeat ꝯſtare de bono iure dc̄i .n. ⁊ de nō iure .n. aduerſarij in pro. ec. p̄dc̄a cū ānexis ip̄m dn̄m .n. valeatis reſtituere. ⁊ reſtō aduerſarij certā pn̄ſam diffinitiuā ſnīam ꝓ dcō jo. ⁊ ꝯtra Ro. an̄dcm̄ ſuꝑ dcā pro.ec .n. ꝑ venerabilē viꝝ dn̄m jo. de To. coadiutorē nr̄m vt pn̄dit̉ latā: necnon per modū libelli ſiuepetition̄ ſummarie ⁊ al̓s ad omnē meliorē finē ⁊ efſcm̄ que ꝓ parte dicti dn̄i Ro. dat facit et exhi-bet poſitōnes ⁊ articulos infraſcpͥtos: necnō dat̉ ⁊ aſſerit ponit ⁊ aſſignat: ⁊ ſi neceſſe fuerit ꝓba-re intendit ea que ſequūtur: citra tamen ſuperfluam ꝓbatōem ⁊cͣ. In pͥmis dicit aſſerit ⁊ ponit et ꝓbare intēdit. ꝙ a decem viginti icͣ. de exiſtētia ciuitatis ⁊ cathedralis eccleſie vt in forma. Itē ꝙ in dc̄a dyo. ſunt duo bn̄ficia ānexa: ⁊ infra ipſam dyo. int̓ cet̓a eccīaſtica bn̄ficia in eadeꝫdyo. ꝯſtituta ⁊ exn̄tia: fuerūt eſſeqꝫ ꝯſueuerūt ⁊ hodie ſunt ꝑrochial̓ de .n. ⁊ archipb̓ratꝰ d̓ .n. dcēdyo. ſil̓ annexe hn̄s dcā parro. eccīa plures ꝑrochianos vtriuſqꝫ ſexus exn̄tes ⁊cͣ Itē ꝙ ab eiſdē tꝑibus ⁊ ꝑ ip̄a tꝑa an̄dcā de dc̄is duobꝰ: vidꝫ ꝑro. eccīa et archipb̓ratu predictꝭpro. eccīa de .n. fuit eſſeqꝫ ꝯſueuit ⁊ hodie eſt pͥncipal̓ ⁊ archipb̓ratus de .n. eidē ānexus. qd̓qꝫ ta-les a p̄dcīs tꝑibus ⁊ ꝑ ip̄a tꝑa an̄dc̄a fuerūt reputati tales ꝓut hodie ex reputation̄ publica habētur dicunt̉ ⁊ nominant̉ palā publice ⁊ notorie ac manifeſteItē ꝙ a tꝑibꝰ ⁊ ꝑ tꝑa an̄dc̄a de vſu more obẜuātia ⁊ ꝯſuetudine ltīme p̄ſcpͥtis ⁊ incōcuſſe tētiset obẜuatis: pn̄tato ſeu ius pn̄tādi ꝑſonas idoneas ad dictā pro. ec .n. ⁊ archipb̓ratū ſiml̓ ānexosobtinend̓ qͦtiēs locꝰ vacation̄ eiuſdē occurrit: ad venerabiles viros .n. ⁊ .n. coll̓o vero ⁊ inſtō eiuſdē ad Re. prēm dn̄m ep̄m .n. ꝓ tꝑe exiſten̄ diuiſim ꝑtinuerūt ⁊ ꝑtīere ꝯſueuer̄t ⁊ hodie ꝑtinēt ⁊ ſpectāt. habuerūtqꝫ ⁊ hēre ꝯſueuer̄t a p̄dc̄is tꝑibꝰ ꝓut hodie hn̄t p̄dc̄i dn̄i .n. ius eligēdi ⁊ pn̄tandi. ⁊p̄dc̄s dn̄s ep̄s ius inſtituēdi ⁊ ꝯferēdi. ⁊ al̓s de ipſa parrochia diſponēdi. Et. Itē ꝙ premiſſa om̄ia ⁊cͣ Itē ꝙ a predictis tēporibꝰ ⁊ per tēpora predc̄a ⁊cͣ. ꝙ ē eocleſia collegiata hn̄s decanū tanqͣꝫ caput. ⁊ plures canōicos ⁊c̄. pone de exn̄tia Itē ꝙ ab eiſdē tēporibꝰ ⁊cͣ. dat ꝙ in illa eccīa collegiata int̓ cetera bn̄ficia eccīaſtica ⁊ officia ⁊cͣ. ēquoddā officiū curatū vocatū ſacriſtia: ꝯſuetū clericis ſecularibus ⁊cͣ. Itē ꝙ ab ipẜ tēporibꝰ ⁊ per ipſa tēpora dc̄s ſacriſta ⁊ qͥlibet dictā ſacriſtiā obtinēs pl̓es ꝑrochianos hūit ⁊ hr̄e ꝯſueuit ꝓut hꝫ modernꝰ. qͥbꝰ eccīaſtica ſacr̄a vt verꝰ rcōr admīſtrar̄ ꝯſucuit. qd̓ qip̄a ſacriſtia ab ipſis tꝑibꝰ p̄dc̄is ac ꝑ ip̄a tꝑa fuit eſſeqꝫ ꝯſueuit curata ꝓut hodie hētur ⁊ reputat̉ Itē ꝙ a temporibus ⁊ per tēpora ſupradc̄a de vſu more ⁊cͣ Itē ꝙ jo. ⁊cͣ. dat de morte et vacan̄ ſacriſtie Itē ꝙ venerabil̓ vir camerariꝰ ⁊ capl̓m dc̄e eccīe ſcī. P. n. dudū. xxiiij. mēſis Har. āni ⁊cͣ. venerabilē viꝝ .n. ad obtinend̓ ſacriſtiā ip̄am ⁊ ad efſcm̄ ip̄ꝫ inſtituend̓ in ea ac eā ſibi ꝯferend̓. R. p. d̓.dn̄o. R .n. ep̄o ꝑ ſuas paten̄ ⁊ publicas lrās pn̄tarūt. qͥ qͥdē dn̄s. A. ep̄s p̄fatū dn̄ꝫ .n. ſic ſibi pn̄tatūin ea ſacriſtia inſtituit ⁊ de eadē ſibi ꝓuidit die. xxv. mēſis p̄dc̄i Mar. āni ⁊cͣ ꝓut in lr̄is ſuꝑ hoc cōfectis latiꝰ ꝯtinet̉. quos hic ꝓ poſitōibus ⁊ articul̓ qͣtūs ꝓ parte ſua ⁊ ꝯͣ partē aduerſam faciāt: dictus ꝓcur̄ quo ſupra nomīe hic dat ⁊ nō al̓r alias neqꝫ alio modo