Druckschrift 
4 (1484)
Entstehung
Seite
CCCCXXr
Einzelbild herunterladen
 

iuxta numerū dierum hebdomade C C C C xr

lux vera ſacietas plena iocunditasconſūmata felicitas perfecta gaudium permanens in ſecula ſeculo/Sed o clerumAme. Algliſtinus mentiſſimepater de hac cōmunione gratie tuedeſperare vtiqꝫ potuiſſem ꝓpter nimia peccata mea et infinitas negligentias meas que quotidie et indeſinenter ago corde ore et oꝑe etbus modis quibus humana fragilitas peccare poteſt. niſi verbum tuum deus caro fieret et habitaret innobis. Sed deſperare iam non audeo quoniam ſubditus ipſe tibi vſqꝫ ad mortem tulit chyrographumpeccatorum meorum et affigens illud cruci peccatum crucifixit et occidit mortem In ipſo autem ſecurusſuſpiro qui ſedet ad dexteram tuaꝫet interpellat pro nobis cum oſtenſione vulnerum que pro nobis ꝑtulit in cruce Eta ergo ieſu dulcis memorie quid digne tibi retribuamhomo miſer et inanis et vile figmentum Nam etſi me milies et mileſiesmilies rependere poſſim quid ſū addeum miſer ego quantum teneor diligere te. HIEL utē mea facere deQue nanqꝫ pro ſabuiſti et non feciſti. Utinam recole poſſim ea quō mihi expedit quomodo tibi placetNam idcirco mihitanta bona dediſti. tam dura et indigna ab vtero matrꝭ. vſqꝫ ad mortem ſuſtinuiſti. vt ſemꝑ ea in memoria habeam. et nunqͣꝫ a tuo amoreſcam. Abertinuitorpe/ C.En aſpicioin te attē

do in omnibus membris tuis ſingularibus tormentorum pro me excruciatus es generibus. Videonon eſt punctus in corꝑe tuo qui ſingulari ſit repletus dolore abſqꝫeo intrinſecus latet Quicquid obone ieſu feciſti et ſuſtinuiſti actūextrinſecum. licet ſit multuꝫ et valdemultum. eſt tamen puſillum ad tuiinterni amoris et doloris cōparatūexceſſum. En ego reſpicio vniuerſūmundum iſtum; et nihil conſideroin eo qd̓ mihi non ſeruiat. Om̄is natura ad hunc finem curſum dirigitvt obſequijs meis famuletur et vtilitati deſeruiat meisqꝫ oblectamentis pariter et neceſſitatibus ſecundūaffiueritiam indeſinentem occurrathoc celum. hoc terra. hoc aer. hocmare cuꝫ his que in eis ſunt vniuerſis explere non ceſſant. Et hoc qͥdēcōmuniter cum omnibus accepi. eavero que mihi ſingulariter dediſtiquis numerabit. O quot et quantiboni ſunt qui minus me acceperūt.Alios coetaneos meos in tenebrisignorantie dereliquiſti. et mihi preillis ſapientie lumen infudiſti Tu dediſti verius agnoſcere te. purius diligere te firmius credere in te ardētius ſequi te. Sed o quot iam perierunt qui omnia mecum acceperuntſed amiſſa iterum mecum reciꝑemeruerunt Plus ergo iſtis omnibꝰdilectus ſum quia mihi tam benigne amiſſum redditur quod illis perditum tam deſtricte negaſti. Deniqꝫ vt mundum relinquereꝫ tu inſpiraſti. tu mihi locum hunc preparaſtiin quo mihi feciſti nomen grande

Gg 2