Sermo Ioh̓is gerſon Cancellarij

illuminatio. Uel vt Hugꝭ. placetCōtemplatio eſt viuacitas intelligentie. que cuncta palā hn̄s aꝑtaviſione cognoſcit In̄ eſt illd̓ ip̄som̄ia ſcrutat̉. glo ſcrutari facit. ec̄ꝓfunda dei Ad qd̓ reducit̉ illudecc̄s Luſtrans vniuerſa in circuituceleſtiū ſcꝫ terreſtriū ⁊ infernorumgit ſpūs Sequit̉ et in ſuos circūlos reuerrit̉ hoc fit dū ꝓpriā paruitatē defectibilitatēqꝫ cōſiderat.Hanc cōſiderationē ſequit̉ lachrymoſa deuotio flante ſpūſācto Nāflauit ſpūs eiꝰ et fluent aq̄ In qͦbꝰaquis lachrymarū ſe lauat balne/at et baptiſat ꝯtemplantis animaquēadmodū dixit ad apl̓os xpūsNos aūt baptiſabimī ſpūſc̄o Etqm̄ nihil ita aīam lauat purificatdecorat illuminat et eleuat ſicut intima ꝯpūctionis deuotō ad hancſequit̉ mentꝭ. illumīatio noua q̄dāne omenia iuxͣ illud yſaie Non abſcondā vltra faciē meā ab eis eoꝙ effuderim ſuꝑ eos ſp̄um meumHec āt facies dei plena gr̄aruꝫ q̄eſt ſol iuſtitie nulla rōne vide̓i pōtſine delc̄atione qꝛ dulce lumē ⁊ delectabile eſt oculis. intellige ſanis.videre ſolē Tūc ſentit̉ virtus ⁊ veritas illiꝰ verbi Spūs meꝰ ſuꝑ meldulcis Qd̓ ſenſerat ſapiēs qui iocūdus exclamabat O qͣꝫ bonus ⁊ſuauis eſt dn̄e ſpūs tuus in nobisTūc enī ẜm meliorē mentis nr̄e etrōnis ꝟtutē ineffabilibꝰ et ignotisineffabilit̓ et ignote cōiūgimur aitdionyſiꝰ Ineffabilit̓ ergo delectamur dū fit ineffabilis ſūme ꝯueniētis ꝯiūctio Et qm̄ eodem dicentedionyſio dinus amor extaticus ē

et ꝑfecte amantē ſui iuris eſſe nonſinit ſed amati Ad hanc delectationē amoroſaꝫ ſequit̉ trāſformatio.exemplo auri et argenti. qd̓ qͥdemdurū eſt ⁊ ſolidū ſꝫ ꝑ virturē igniscalerit et liqueſcit ac in aliā mutat̉maneriē vt quālibet formaꝫ poſſitacciꝑe. Exemplo p̄terea ferri candentis qd̓ plicabile reddit̉ naturāinduēs ignis. Exemplo rurſus aeris lūinoſi. Exēplū de gutta aque.q̄ multo vino mixta ꝯuertit̉ in ip̄ꝫnō placet. ꝓpt̓ errorē Almerici pariſius damnati et alioꝝ dicentiumaīam ꝯtēplantis in drū ꝯuerti. ⁊ ꝑdere iā eē qd̓ hēbat in ꝓprio gene̓et hr̄e ſolū eſſe ideale in deū Itaqꝫnō hoc mō ſꝫ prioribꝰ fit in animotrāſformatio quedaꝫ ꝑ ſpm̄ſc̄m ſic̄notat Opl̓s Nos āt reuelata faciegloriam domini ſpeculantes tranſformamur a claritate in claritatetanqͣꝫ a dn̄i ſpū. A claritate fidei īclaritatē cognitionis. A claritaterōnis in claritatē intelligētie. a claritate in intellectu ī claritatē experimētalis notitie in affectu. deindeſequit̉ defectio ſiue caſus vel extaẜExemplū de alauda q̄ qn̄ illūinat̉aſcēdit. aſcendēs cantat et iubilatcantās obliuiſcit̉ ſui. et tandeꝫ velut ſtupida vl̓ ſpāſmata cadit SicDion̄ Nos inqͥt caſtiſſimis ꝯtemplationibꝰ et diuinis ſplēdoribusrēpleti ſuꝑapparentiū radioꝝ. ī beatis exꝑimētis ꝑ exceſſū mētis deficimꝰ. Cōcordit̉ ad pſalmiſtā Defecit in ſalutare tuū aīa mea. Et iterū Defecit caro mea ⁊ cor meum.deus cordis mei et pars mea dein eternum. Et in proſa Mirantur