Liber ſeptimus de conſolatione eccleuie

auſtrie viri potentiſſimi manus nōadeſſet qui p̄fato Ioh̓i auxiliū ꝑit̓et ꝯfiliū p̄buit prebet et p̄bebit. quivt aſſerit̉ attractꝰ munere illiꝰ in caſtris et opidis ſuis ip̄m ſecurauit.potēs in deſpectū cuiuſqͣꝫ eundē deducere. et ad patriā ſuā remittē manū ſua armata ſe iuuāte Tuius exercitus arene maris dicitur cōꝑari.Quaꝓpter timendū ne ſicut in piſanō ꝯcilio vnū papā creare conatiſunt illi ad. quos electio ſpectare videbat̉ et accreuer̄t tres pape et in fine nouiſſima pͥoribꝰ peiora ſunt effecta Sic et nūc fugientem Iohānēpapā xxiij. et ad lares patrios rediturū ꝓ papaᵇ ꝯſtituent et habebūtPetrus etiā de luna non reſignabitet hi qui ſacro inherent ꝯcilio tercium creabūt. et ita deinceps ſciſmafouebit̉ et me miſerabilē mr̄em impijs telis ꝯfodiēt et crudeliſſime lacerabūt. Hoꝝ oīm et ſinguloꝝ cuꝫrecordata fuero. quō incidet in mētem horrendi huius caſus mei ⁊ infortunij mei plangendi felix aut optatus finis Hec me ſponſe mi dulciſſime ꝯmouēt et ꝑturbāt. Eſtimo menō inculpandā cū et cās mei indicibilis ꝓferam doloris qͣs tibi tanqͣꝫſponſo meo fideliſſimo occultare n̄audeo. neqꝫ eaſdem te latere volo.cui oīa mei ſecreta precordij manifeſto.Diſt. iii. Qd̓ Iohāneshus colitur ꝓ martyre a ſuis ⁊ ſi nōpoteſt reſiſti vni regno quomodototi mundo.

Lura imo plurima occurrunt et mirabiliter multaſcām et deſideratam deprimentia vnionē. Suꝑius em̄ eleganter Iohānis hus incendiū ꝓnūciaſti dānate memorie leticiā mihi inditurus vt illiꝰ quē ignis cremauitnō noceat in futuꝝ error aut he̓ſisquā impio ore p̄dicabat. Nā tantifactū eſt vt reges. duces. comites.nobiles et ignobiles illiꝰ venerent̉ ⁊acceptant dānatos errores. ꝑſonāqꝫ p̄fati hereſiarche martyrij plenāet ꝑcolant et honorent Aſſerit̉ veridicoꝝ ẜmonibꝰ qui et nō ſolū audierunt ſꝫ et vidiſſe ſe aiūt Ioh̓eꝫ husꝙͣ ſacra Cōſtan̄ ſynod purū dānauit hēticū ꝓ martyre depictū ī ſolēni ciuitate pragenſi et tanqͣꝫ ꝓ fidecertauerit iuſtū et ſanctū illū virumꝯſecrarūt opinātes eundē inter ſacroꝝ numeꝝ deoꝝ feliciter ac gl̓oſe collocatū. Si igit̉ tā pauca populi ꝯgeries ſe p̄fato ſepe apponit concilio illius monita ſpernes. acta cōtēnens. et doctrinā aſꝑnans ſalutarē quid facient alia regna ducatꝰ.comitatus ve dum hec viderint etaudierint. nōne et ſenſus eoꝝ ꝑuertētur qui in quocūqꝫ hoīm ꝓni ſūtad malū Reſiliūt equidē p̄fati a ſācta rōna ecc̄a que repn̄tatiue in ſacro ꝯſiſtit Conſtantien̄ ꝯcilio. Reſiſtūt plenitudini romani imperij q̄ex electōe romani regni reſidet in ſereniſſimo pͥncipe Sigiſmūdo aduocato vl̓i ſanctiſſime ſponſe tue quinos defendere debuerūt. Sed exhis amariſſima mēte recolligo. nonſatis age̓ verba q̄ ꝓmpſiſti ſolacij