Liber ſeptimus de conſolatione ecclelie
Non fuit in mūdo tante miſerabilis vnqͣꝫQui mihi par fuerit qui ſimilis fieretSum monſtrum monſtri monſtro deformiꝰ omniAe monſtrant omnes. fabula facta nouaHeu quid agā plorans plorabo nec ſatis illudSufficiet menti que vaga que miſeraO fortuna volans vbi nunc es len mea verſaIn planctum eſt cithara. fit lacrimoſa diesSūma mihi fuit in ſpecie ſpes firma manendiAbſqꝫ dolore graui. ſed dolor hincqꝫ pudor.Dum putat exire captus rete flumine piſcisUoluitur e medio iam lacerandus humo.Cerno quidem cerno nihil infelicius vnqͣꝫQuā ſpem fruſtratā q̄ rata facta fuit Et ſequorProſa .i. diſt. i. de Iohāne qui poſt reſignationem cepit fugam ſcandaloſamIperius memoraſti exultabilē Ioh̓is pape reſignationeꝫ q̄ exitiale hoc atqꝫ nephandiſſimū. ſciſma pellēt̉ e medioet qͣſi iā vnitatē inueneris letatꝰ esEadēqꝫ vt aſſeruiſti effecta. pacemplenā. vnionēqꝫ ꝑfectā ꝓphetabasaduēturā Ecce reſignatio fc̄a ē. necdū pacē vides ꝑfectā aut plenam.imo nouiſſiā pͥoribꝰ peiora ſt̓ effectaTimeo ne ſpūs ille qͥ decepit achab⁊ illi illuſerit. aut certe Iezabel illaimpijſſima mulier q̄ naboth innocētiſſimū viꝝ falſo ꝑemit teſtimonioilli ꝯſuluit vt delicto vnionis ſc̄e ꝓpoſito cui inuerſabat̉ ad ſciſmatisꝯfirmatōeꝫ ꝓcede̓t cū effectu ⁊ meinnocentē ſeuis obrueret lapidibꝰ.tā atrociter qͣꝫ traditorie ꝑimendo.Neſcio ſi qͣ fuit infamia iſta maior
cui ſe ſubdidit ille qͦ reſignauit ſummo pōtificatui de qͦ pn̄s verſat̉ ſermo. ſceleratiſſimus inqͣꝫ hō ille qͥ nouo genere mētiendi ſe amicū tuummeūqꝫ mōſtrarat. vt ſic ſub doli p̄cipicio me imaculatam p̄cipicaret. etnouello inueniret ingenio ſathanecalliditate ſeductus vt q̄ verbo atqꝫ ſcripto ꝯpoſuit et elegāti ꝓnūciabat eloq̄ncia corā totiꝰ xp̄ianitatꝭ.pn̄tia. facto ipſemet diſcindēt et relictā tunicā incōſutilē ſcinderet atqꝫdiuide̓t in gētiliū Iudeorumqꝫ cachinū ac deriſum. et mee lacrimoſematris infamiā ſcandalū ac grauamen Ecce abſalon parricidā pr̄emſuū ꝑſequit̉. ſꝫ iſte pr̄em mr̄emqꝫ int̓fice̓ machinat̉. O horrendū ⁊ mundo notoriū flagiciū. fugit ſcām congregatōeꝫ Balthaſar coſſa vt nouū ſciſma generet qui vtiqꝫ aīam etcorpꝰ ꝓ me expone̓ debet. Sꝫ attēdamꝰ modū et intueamur fraudē fuge. quam ſcādaloſe ꝯfinxit ſathant