Druckschrift 
4 (1484)
Entstehung
Seite
CCCLXXVIIv
Einzelbild herunterladen
 

Liber lexcus de conſolatione eccleue

et p̄ſertim in his ad finē ꝑtinēt ratas nedū tenēs eas aut ꝓfitens ſedꝯſtanter tenturus et ꝓfeſſurꝰ Ethoc ſto ſacro ꝯcilio atqꝫ ſēꝑ ſtabo in determinationibꝰ Suꝑ ꝯdemnatōe xlv. articuloꝝ mgr̄i Ioh̓. qͦn wikleef aut ſi oēs ſint illiꝰ ſintcuiuſuis alterius. et xxx. articulorūmgr̄i Iohannis hus Directe atqꝫſynce̓ ꝓfitēs rite ac vtiliter illasꝯdēnatas ſn̄ias tāqͣꝫ xp̄ifidelibꝰ obnoxias. atqꝫ dictā ac redictā ſanctādei ecc̄am turbātes in hoc nullūiudiciū faciens ſed et neqꝫ facē intēdens veritatibꝰ ſacris qͣs dicti viriſcripſer̄t aut docuer̄t ſtholaſtice ſeupopulariter Et de articul̓ xxx. mgr̄iIoh̓. hus ꝑcialiter loquēs dico ꝟeatqꝫ veracit̉. mihi pͥma frōtead videndū erāt oblati in ea formain nunc ſtāt. eius eos eſſe non credidi. Sꝫ poſtea informatꝰ qͣſi plenainformatōne egregios doctoe̓satqꝫ mgr̄os p̄fato Ioh̓i hus inillis formis corā pn̄tia ſacroſc̄i ꝯcilij eoſdē legerunt articulos illiꝰ eſſedidici Uerū ad remouendū totumſcrupulū mentis ꝓprio libro p̄dicti redictiqꝫ mgr̄i Ioh̓. hus ſedulediligēterqꝫ inſtiti et tandē libꝝ eiusſcriptū ꝓpria manu illiꝰ adeptus ſūEt tꝑe accepto et acceptato tribꝰ in theo̓ ſacra ſolēnibꝰ doctoribꝰduplicatos ſepedictos articulosa pͥmo incipiens vſqꝫ ad vltimūficiēs eius libro ꝯtuli. eosqꝫ omnes ſingulos in illis p̄ſciſe formisin quibꝰ dānati ſūt in eius libro deſua ꝓpria māu ſcripto repꝑi et ꝓinde ſecure iſtas ſacꝝ pn̄s genera

le conciliū confutatas reprobatasatqꝫ ꝯdēnatas ſn̄ias ꝓfiteor cōfutādas a xp̄ifidelibꝰ reprobādas atqꝫ ꝯdēnandas. oēs vt heticasneqꝫ omnes vt erroneas. ſed quaſdam ex eis vt hereticas. quaſdamvt erroneas et quaſdā vt ſcandaloſas in hoc deū teſtor non intendēsin aliquo p̄iudiciū face̓ aut perſoneaut ſuis meo vidē̓ bonis moribusaut ſacris veritatibus plus qͣꝫ pluribꝰ quas audiui ab codē et in ſcholis et in p̄dicatōibꝰ popularibꝰ plurimis imo vt veꝝ fatear ꝓpter ſuos dulces mores. et aut hoc ꝓpterſacras veritates qͣs inſtāter explanando verbū dei ad populū referebat Intimꝰ amicꝰ erā ꝑſone gr̄averitatis defenſor ſui honoris adquēcūqꝫ locū deuenerā. Nūc ſcriptꝭ.ſuis ꝓprijs certificatus ſuoꝝ erro amicus eſſe volo. eo mihiqui ſemꝑ meo fideli et directo ꝓpoſito cultor veritatis ſū et eraꝫ. Eſto ſint amicus et Plato et Socrates ſed magis amica veritas mihiē et eſſe debet. Nec rogo hoc ſcripto meo libe̓ et volūtarie trado qͥſquā offendat̉ in aīo vt quaſi detractor et calūniator honoris mei putet ſeu aſtruat quoſqͣꝫ reuocare autretractare pn̄s ſcriptū errores ſcūquaſcūqꝫ hēticas ſn̄ias. qꝛ de gr̄adei certus mihi ſū nūquā in ſcripturis ſacris aliꝙͣ errorē aūt aliquāhereſim fide tenuerim qͣꝫqͣꝫ eosaudierim legerim quos ſepe dicta ſc̄a dānauit ecc̄a nūqͣꝫ ſcient̓ auctoritatē eoruꝫ p̄ferens auctoritatimr̄is mee ſce rōne ecc̄e Tandem hec9