Liber quartus de conſolatione eccleue

Sacerdotes fuerūt ampliſſiā laude famoſi phinees et mathatias qͦin delinquentes manu ſua vlti ſuntAlter amplexꝰ venereos māu ſuaconfodit. alter idolis īmolantē immolatico cruori cōmiſcuit. zacharias ſacerdos ſacrificantē regem expulit et procul dubio non dubitaſſꝫoccidere niſi deus illuꝫ acceleraſſetcedere. p̄uenit ep̄alē manuꝫ plagadiuina vt illiꝰ cadauer depaſceret̉lepra. cuius animus vſurpaſſet illicitaParū eſt qd̓ excuſo ſed laudādū eſt qd̓ feci Contuli em̄ illis bn̄ficium quibus videor intuliſſe exitiū. penā minui dū mortē acceleraui Sceleratus em̄ quanto plus vixerit tanto plus peccabit. Sed qm̄et mee et vr̄e rōcinatōnes falli poſſunt cōmittamus oīa diuino examini Corpus meū anteceſſoꝝ meorūmore ꝯpoſitū ante ianuas eccleſieſi ſtite ianuis ſeris et repagulis obſeratis Si deus voluerit vt ingrediar applaudatꝭ. miraculo Sin aūt decadauē facite ſicut placet Quo mortuo hoſtijs clauſis et obicibus int̓iectis funus ibi poſitū eſt. ⁊ ecce turbo vehemens diuinitus emiſſus repagula reſerauit et ianuas aꝑuit. ⁊in eccleſia corpus eius ſepelierunt.Ex quo patet exēplo. ep̄os et pontifices in neceſſitate. et eccleſie vtilitste. vti debere etiā gladio corꝑali etſic faciūt ep̄i ī alemania qui vtroqꝫvlciſcūt̉ enſe vt prefatū eſt. Claretergo quō vti pn̄t gladio vtroqꝫ etqualiter nō debēt vindictaꝫ ſiue inſuos ſiue in extraneos exercere Ethec dcā ſufficiant de ep̄is et ponti

ficibus qui locū tenent iudicū ⁊ ſacerdotū Alij vero ſunt pontificesitalie qui ſunt vicarij illius qui relicta ſyndone nudus aufugit. et hipugnant gladio p̄ciſe ſpiritali docētes verbo veritatis vitā et ꝯuerſatione honeſti ſciā prepollentes quorū ſtatū multū recōmendo. Iſti exviris religioſis eligūtur. vite exemplaris et ſcīe atqꝫ eloquentie ſingularis. Quicquid igitur in his defcūoſuꝫ repertū fuerit emendabitur infuturū Et qd̓ propoſuiſti ſexto deignorantia rectoꝝ non potero excuſare ſed ꝓuidenduꝫ eſt vt illi quidigni fuerint preficiantur. qui veronon meruerint euellanturDiſtin. xii. Reſponſioad id qd̓ de hereſibus poſitum eſtEptimo et vl Sponſustimo in mediū ꝓdux iſti hereticos quoſdam cum ſuiserroribus et hereſibus quoꝝ nomina etiā poſuiſti Terte reuelato lumine dixiſti veritatē et reuertūtur hereſes que primo in mūdū ſeminateſūt Nā vt ſupra dixiſti hereſis prima fuit Symonia. Secunda hēſiscirca ſanctiſſimi corꝑis mei ſacram̄tum erat que velut a duricia ſermonis mei ſcā eſt Nā cuꝫ dicerē illudIoh̓. vi. Niſi quis māducauerit carnem meā et biberit ſanguinē meumnon habet vitā eternā Illi non intelligentes dixerunt ad inuicē. Durus eſt hic ſermo quis eum p̄t manducare: Dicētes durus eſt hic ẜmoſeipſos a me ſeꝑauerūt et remanſicum. xij. Qui cū diſceſſiſſēt inſtruxi