Liber quartus de cōſolatione eccleſie

Prola prima Diſtin. i.de concilio ſacro conuocando perſynceriſſimum Romanorum regeꝫSigiſmundum.SponſusjEradmirabilis celorumſtellarūqꝫ diſpoſitio. pultritudine quadaꝫ preclariſſima decorata. ſapientiam atꝫ intellectꝰ diuini venuſtiſſimā ſubtilitatem p̄nunciat. qͥbus vt omnis retur humani

Incipit liber quartus Rox ſponūad ſponſam ꝙ ſponſa debet deponere dolorem quiaaliquando ducit in deſperationem. ſed debet ſperarequia omnia mutabuntur in meliusnetrum primū libri quartiOrdet perpetuo tua morſu pectora curaFtinem nec capiet donec tibi vita ſuperſit.Decidat hinc dolor ipſe pͥus pereat dolor ipſeQui ſi longꝰ erit nulla medicabilis arte eſtCerno ſed expertus poſt gaudia plura. repleriMentem gaudentem luctu magnoqꝫ doloreQm̄ dolor ex magno plauſu. maior comitaturDulcius hac nihil eſt qͣꝫ gaudia nulla petiſſeHinc ceſſet dolor. hinc planctus quo vita ſeneſcitInqꝫ ſenem iuuenem mutat iam morte cadentemEt deſperatos dolor efficit inueteratusSe perimit. alios trucidat. ſic deſperatio leditTulcibus hinc verbis te ſolor carmine dulciTempore iam diro grandi ſummerſa doloreAudi conſilium verus quod mittit amicusIllud amicicie cundtis optabile nomenFirmum percipies quauis formidine pulſaCempore nam fuſco ſolet omnis cedere falſusSed verus ſemper manet. immutatus amicus Un̄ ſequor15perſpicacitas ingenij mundꝰ iſte ordinatione pulcerrima conditus eſtꝓpter orbis inferioris cōuenientiāplacentiſſimā vt hierarchia terreſtris. diuine pre omnibꝰ ꝯformeturvenuſtati. ⁊ ordini deiformi. Ad cuius cōformitatē tota hec principūmachina dirigit̉. tendens in ſupremū opificem. candorē lucis eterne.qui eſt fons ſapientie et verbuꝫ deiin excelſis. deus de deo. lumē de lumine. claritas de claritate de patrꝭ.