Liber tertiusde conſolatione eccleſie
ſpiritales ſiue ſeculares. ſed gregēſuū oberrare ꝑmittūt. facti mercenarij ſc̄aruꝫ ouiū quas p̄cioſo ſanguine tuo redemiſti Sed vt finemfaciā hoꝝ oīm vna eſt ratō qꝛ acephala ego ſū cū in his pͥncipaliterdeficiā qui nc̄arij paſtores eſſe deberēt. vn̄ vacate papatū ꝓpter paparū pl̓alitatē vacat imꝑiū ex ꝑſone defectū. qua ꝓpter oīs lex om̄isordo ⁊ om̄is iuſtitia ꝯfuſa ē. publica ob hoc malicia oīm in omnes ⁊ſinguloꝝ in ſingulos dn̄ante. ꝓceſſurus igit̉ ad reliqua his vel eqͣliavel mala maiora exordior in hūcmodum¶ Diſti. vij. de ignorantia rectorū eccleſie.Utinā malis adeſſet finis9optatus quē ꝓrogari iu-bet ſequentiū iniqͥtas maloꝝ vt malū malo cohereat et iaꝫmalis pleriſqꝫ enumeratis pluraſequant̉ mala. nūqͣꝫ ceſſant mali teꝑſequi et me infeſtare atqꝫ mee iniuriari benignitati ſed in his cōtrap̄latos et rectores ago Iſti enimſunt qui te ꝑſequūtur de qͥbus tudixiſti Amici mei et ꝓximi mei aduerſū me aꝓpinquauer̄t et ſteterūtSic et ego tecū q̄ror et pre om̄ibꝰturbata dolens nimis ego ſū quiavniuerſitas tota ppl̓i xp̄iani aduerſum nos cōiuraſſe vident̉ Et egreſſa eſt iniqͥtas a ſenioribꝰ iudicibvicarijs tuis qui gentē tuā etiā qͣcūqꝫ cuſtodia paſcere cernunt̉. ⁊ oꝓhpudor qui rectores et pͥmatespoſiti ſūt in ꝑſecutione mea primi
ſūt quorū gradus ſacri occaſiōesturpis ſūt lucri. ⁊ auaricie queſtusbonū pietatis eſt Cura magna ill̓eſt circa p̄laturā. ſed de ſalute aīarum ſolicitudo nulla Ibi nūc p̄latoꝝ dulcedo vbi ſapīa perijt dulcedo qꝛ regnāt tyranide dulcedoallicit. ſꝫ illi repellūt a ſe ſua impiacrudelitate ſubiectā ſibi gentē Sꝫvbi ſcīa p̄latoꝝ vbi ſapīa. Reueraſapīa in ſtultitiaꝫ ꝯmutata eſt. qͥaſapīa huiꝰ mūdi ſtultitia eſt apuddeū Ignorātia ſcpͥture ſacre pl̓esfecit errare Plato mūdū dixit aureū cū ſapiētes regnabāt Et rhomani nō armis aut potētia ſed ſapiētia mūdū ſibi ſubiecerūt Un̄ ⁊ego tui ꝓuidentia tribꝰ ſū dotatapͥuilegijs videlꝫ ſacerdotio imꝑioet ſtudio tanqͣꝫ pͥncipali qͦ vicarijtui ſiue pōtifices ſiue reges ſibi populū ꝯceſſuꝫ debēt gubernare Incuiꝰ ſignū Sc̄us vir ⁊ rex illuſtriſſimus kerolus magnꝰ ſtudiū trāſtulit ꝑiſius per hoc innuēs mundumſapīa regi et ꝓuident̓ ſuſtētari Etſi aliqn̄ vt pn̄ti cōtuemur tꝑe pͥncicipes legū fuerint ignari ⁊ ſciarūad minꝰ prudētes et ſapiētes hr̄edebebūt quoꝝ ꝯſilio religio xp̄iana regat̉ et corrigat̉ na cū roboāiuuenū et inſipientū vteret̉ ⁊ regeretur ꝯſilio ꝑtem regni ſui maiorēꝑdidit Qua ꝓpt̓ philippo ab athenienſibus. x. poſtulāte oratores vtſic illis habitis recederet reſpōſuꝫaccepit ab oratore eloquentiſſimooemoſthene hāc fabulā cōfingētelupos aliqn̄ paſtoribꝰ qͦrū diligētiā deciꝑe voluiſſent ſuaſiſſe vt in