¶ ¶ Cxlilij.Llber tercius
herba terre fructiſera et ſicuti pratū floribus aſperſū et eris corona triumphalis mortuos ſuſcitans Surdos reſtaurās. le ꝓſos mūdans et tuncinnumeras mihi ſpōſo tuo grates reddes dulciſſimō et erit pax ſuꝑ om̄ia regna tua. et multiplicabitur imꝑiū tuū in pace ſempiterna Et per hec q̄p̄fatus ſū ad om̄ia et ſingula per te mihi ꝓpoſitaeſtimo me ſufficienter rn̄diſſe Si quid ꝟo occurrerit tibi de cete̓o ꝓponēdū ī futurū librū reẜuatoExplicit liber ſcd̓us de ꝯſolatione eccleſie.In hoc libro? ponſa ponit metꝝLiber terfills in quo perit rn̄deri quō tot malapoſſent abſcidi que iam ſunt in eccleſiaUlcia pulcra ve ꝟba canis mi ſponſe venuſteFloridā letaqꝫ dicta ſeris ſolamine plenaProſpera ſic et amena paris ſermone peritoMellea naͣm tua carmina clam. me carpere noſcasDaqꝫ modū iam ſolue nodum. dic qualiter extetTriſtis ouans merēsqꝫ parās ſe ad gaudia letaTolle moras que dando placas ſolamina verbiCerno malū vetus atqꝫ nouū que tollere curesTollito peſſima ſcandala plurima garrula vulgiMorbidā pellito pocula fundito pocula virusUincula ſi poteris ſimul atque ꝑicula pellePelle timorem redde fauorē pellito morbūSit medicina tuo formata per omnia ſenſuSit fortis dulcis. ſit viuidā ſitqꝫ ſerensNon poterit firma quercus radice locataAbſqꝫ labore graui diuelli ſeu lacerariEcce timor meus eſt non poſſe nefas ſpoliariMundū quo plenus ex omni parte probatur Et ſequorProſaprima diſtin. jͣ.Sponſa ad ſponſū mouet per quēmodū poſſit fieri finis huiꝰ ꝑiculo-
piat et ego pͥſtinū in ſtatuꝫ reuoͣtaqͥeta atqꝫ ſecura tibi ẜuire tibi poſſim Et id qͥdē parū mͥ eſt vt tantedeſolatiōis intuear finē vn̄ mͥ huiꝰ.cemōi attēdenti gͣuis accreſcit doloris inopinati anxietas cū videāgͣuiſſimū ſuꝑ me filiosqꝫ meos iugum depͥmens atꝫ onerās totiusſtatū vniuerſi Et o vtinam aduertere valerem quomodo tot ſciſmata tantaʸ ve ſcandala. infamie at