Druckschrift 
4 (1484)
Entstehung
Seite
CCCXXXVIr
Einzelbild herunterladen
 

Sox ſponſi

CCxxxvj

occidit in aīa ſed poſt paucos dies pn̄ia ductus aīa reuiuēte capite trūcatus eſt. poſt cuiꝰ martyriūceſſauit pontificatꝰ ānos. vij. menſes. vi. et dies. xxv. Dioclecianoxp̄ianos ꝑſequēte Ecce audiſti vacaſſe ſedem vicarij mei Audiſti tevacaſſe paſtore tuo o dulciſſimaſponſa Audiſti ꝓtūc nullum fuiſſequi locum petri tenēs in btā petriſede reſideret. neqꝫ imaginari tevolo illo te tēꝑe eodēqꝫ momētomeā fuiſſe ſponſā meqꝫ tuūextitiſſe ſponſū Naꝫ et beata petricathedrā plerūqꝫ ꝓut noſti paſtore vacauit. imo et ip̄a eadē quaꝫſponſaꝫ meā nomino qꝛ tu ip̄a esquaꝫ ecc̄iam voco ſponſa mea. ſepiſſime vacaſti. nec ꝓpter hoc qͥſqͣꝫautumet te māſiſſe ſponſā meāſufficeret nanqꝫ vnꝰ iuſtus etſi omnes ceteri eſſent heretici vt et egoſponſus tuꝰ ſemꝑ et eſſem et remanerē Et abolim in mea mr̄e bn̄dicta fides totā remāſerat cuꝫ diſcipuli mei om̄es a te recidiſſentetiā a tꝑe Balthaſar fuit Ioh̓xxiij. et Gregꝭ. xij reſignarūt tu remanſiſti vnicā et vna ſponſa mea igit̉ ſponſum ꝑdidiſti ſi mei exꝑte vicariū .i. papa non habeasadminiſtrāda aminiſtret et reliqͣad ip̄m faciēda ꝑtinēt exequatur.Ex eodē cognoſce fūdamento Siduo fuerint aut tres ſūmi apl̓atusculmine fungētes te ob eoꝝ ꝑtinaciā aut p̄ſūptionē eſſe biuiramaut triuira reputandā inqͣꝫ illi ſūt ſpōſi tui cēſendi ego ſoluset vnicꝰ ſim ille cui tu nupſiſti inſeparabilit̓ fidem ſeruādo. et ego

eandē tibi integerrime reſeruaboUicariꝰ nāqꝫ vnus ꝯſtituitur qui puri homīs ſed mei qui verusdeus ſū. vicē gerit in terris cui auctoritatē humanā ſed d̓inaꝫtuli ligandi atqꝫ ſoluēdi om̄ia quein celis aut in terris ſūt In qͥdēvicario meo plenitudo ptātis tueita reſidet vt etiaꝫ ip̄e poſſit a tuomr̄imonio ſeꝑari et tu potēis eidēlibelluꝫ dare repudij quē ego tibiaut tu dare valebis vlloPoterit enī papa reſignare ſūmopōtificio celeſtinꝰ reſignauit. p̄tdeponi. p̄t degͣdari. ſicuti nr̄is iaꝫcōtigit tēꝑibus vt inferius pleniꝰoſtendet̉ Neqꝫ pl̓es vicarios hr̄eqͣꝫ vnū debeo qui petrū apl̓oꝝ pͥncipē ſolū vnicū ꝯſtitui ſuꝑ plebēmeā ꝟo pl̓es fuerint. ſcito euidētiſſime te diuiſā Nec ob hoc bigamꝰ aut trigamus a te volo nuncupari tu ſis ſola et vnica quaꝫego duxi neqꝫ tu alicui p̄ter me inſeꝑabilit̓ nupſiſti. ſed alij etſi tres aqͣtuor fuerint a te potuerūt ſeꝑariaut reſignatione aut alio eos qͦꝝ int̓eſt canonice et iuſtepoterit inueniriDiſtin. iiij. ſpōſꝰ rn̄oetſponſe vbi ip̄a q̄rit qͥs illoꝝ triumſit verus papa ſed concludit.Ueris etiaꝫ int̓ alia ꝑsſit ſpōſa tua aūt Ioh̓is avniꝰ alt̓ius vel duorū autoīm aūt qͦs eoꝝ meꝰ ſit verꝰ vicarius. nūc tibi rn̄dendū cenſeo Secretū nāqꝫ tibi nūc ē nec explanabo ſcies at̄ poſtea Rhōnā tn̄ ſedēcet̓is nolo ābigas p̄ponendaꝫ