Liber primus de cōſolatione eccleſie
Decidit in rabiē ve mͥ ſpōſe mePena mihi mea vita grauis meavita peribitAorsqꝫ erit infelix ve mihi ſpōſemeus Et ſequor plangens.Sequit̉ ꝓſa qͦ diuidit̉in diſtinctiones¶ Diſtinctio pͥma tractat mat̓iaꝫin qua ſponſa loquit̉ de duplici ciuitate figurata in cayn et abel etarguit̉ plangēs ꝙ ip̄a inceperit̉ incayn et nō in abel per ea que ſibieueniūt.¶ Diſtinctio ſcd̓a ꝓbat arguēdoꝙ ecc̄ia. que eſt ſponſa xp̄i inceꝑita cayn ꝓpter ꝯtinuationē malorūque iā in ecc̄ia fuerūt qͣi. xl. annis.¶ Diſtinctio tertia tractat materiā in qua ſponſa arguit ſe incepiſſe a cayn vel lamech ⁊ nō ab abelqꝛ nō eſt monouira ſed biuira auttriuira ⁊ quō intelligit̉ oꝑtet cp̄meſſę vnius vxoris virū¶ Diſtinctio qͣrta ponit materiāſponſe vbi inuehit cōtra mīam ſpōſi rogans vt ſui velit miſcreri et finem malis imponereDiſtinccio prīa in quaſponſa loqͥt̉ de duplici citate figurata ī cayn et abel et arguit ꝙ inceꝑat a caynProſa prima SponſaB origine machine mūdialis cū tuio mi ſponſe amātiſſime ceteris creatis formauiſſes hoīem ad tuā imagineꝫtuāqꝫ deiformē ſil̓itudinē cui mandatū poſuiſti vt multiplicaēt infir
mū adhuc mūdū Tognouit vxorem ſuā anno vite ſue. xv. ille videlicet pͥmus accola ꝑadyſi t̓reſtriscuſtos adā et genuit cayn qui cuꝫadoleret factus factꝰ eſt auarusagricola quē pr̄ eius docuit deo pͥmicias ac decimas offerre Obtulit ergo corroſas ſpicas ⁊ vatuasfructu iā excerpto ſibi ip̄i meliorareſeruās Tranſactis igit̉. xv. ānisalijs poſt ntītatē cayn Eua genuit abel virū totiꝰ innocētie cultorēcui de gregibꝰ cura fuit. offerensdeo oblationeꝫ gratā acceptꝰ illifactus eſt. ⁊ id qͥdē ex ſacrificij immolatione ꝑnotuit Naꝫ ignis decelo deſcendēs offertoriū eius ſuccendebat Qua re a fr̄e penſata cōcidit ip̄ius facies īmutatusqꝫ eſtvultus illiꝰ. et doloſe Abel i agrodamaſceno ꝑemit E qͥbus due ciuitates ortū habue̓. vna videlicetſc̄oꝝ que ꝑegrinat̉ in terris expectans hitationē in celis Hec inqͣab abel incepit et nō ab adā qꝛ ſicꝯtinua nō fuiſſet In hoc igit̉ iuſtoet ſc̄o hoīe ego pauꝑcula initiumſumpſi et non in pͥmo parenteadā vt inicij mei atqꝫ fontal̓ pͥncipij nullus vnqͣꝫ finis adeſſet Fuitet iſte monogamꝰ p̄ſignās vniusꝟginis vnū et vnicū eſſe debe̓ ſpōſum vt fides int̓ ſponſū ſponſāqꝫſtabiliſſima ꝯſeruet̉ quos deꝰ gl̓ioſus ꝯiunxit ne et ip̄os poſſit hō aꝓprio aut diabolico perſuaſus inſtinctu ſeꝑare Altera ve̓o ciuitasreꝓboꝝ eſt q̄ in hac terra ſuū cōſtituit hitaculū ab amore ſui incipens vſqꝫ in ꝯtemptū dei. hec eſt q̄de ſalute et̓na ſicuti cayn deſꝑat