Prologus epiſtolaris in librū
ſenſū motūqꝫ ꝑtinēt Cū igit̉ xp̄mdicimꝰ eſſe pͥncipiū mēbrorū ecc̄ienō eſt intētionis doctoꝝ qͣntū adeē naturale ẜꝫ ꝙ hoīes ſūt. ſꝫ qͣntūad fidē et charitatē ꝑ quam eccl̓iemēbra vniūtur q̄ ſūt vnū corpꝰ xp̄iet ſūt vnū in xp̄o Hāc aūt vnionēq̄ poſt illā que ſacratiſſimo in ꝟginis vtero fc̄a eſt excellētiſſima cōꝓbat̉. impedit pn̄s flebile ſciſma.vn̄ qͣnte et qͦt fuerint diuiſiōes. qͦtaccreuerint ꝯtentiones. qͦt emanauerint ſciſſure claret mundū ꝑ vniuerſū Qua de cā ſūme nc̄arium eſtcurrēs iſtud miſerandū atꝫ ꝑnicioſū ſciſma extirpari fūditꝰ vt ſacroſc̄a ecc̄ia xp̄i ſpōſa in xp̄o ſit vna.Et ppl̓us hincinde diuiſus p̄cioſoxp̄i ſāguine redēptꝰ diu deſide̓atāet affectatā pacē ꝯſequat̉ qui hucuſqꝫ magnis fluctuans in dubijsignorat cui ꝑti debeat adherere.Quapeſtilēti ac nelaria ſemota ſeditionē ip̄a xp̄i ſpōſa p̄electa vnaet vnica reſplendebit ꝓ qͦ et ꝓph̓adep̄catꝰ eſt in ꝑſona ſpōſi ita dicēsLibe̓a inqͦr demanū canis vnicaꝫmeā ¶ Sane ecc̄ia q̄ vna eē debꝫet vnica inmanū canis fuerat hͦ ēſub luciteri ꝑſtitit ptāte a qͣ ſe qͦtidie ꝑ filios ſuos qͦs enutrit. quosrefocillat gemitibꝰ inſtās. ſuſpirijsinhiās repleta doloribꝰ petit. peſtulat. obſecrat. et exclamat liberari. Hi ſūt qͦs nō filios ⁊ fr̄es ſꝫ patres ⁊ doctores appellamꝰ. Interqͦs qͥdā dignitare atꝫ reuerētia ſacerdotali nonnulli vero regia fungūtur ptāte Quibꝰ pͥſcis ⁊ tēꝑibꝰretroactis q̄ruloſa loq̄bat̉ voce in
hec triſticie ꝟba ꝓrumpēs Filiosenutriui ex exaltaui ip̄i āt ſpreuer̄tme Sꝫ nūc tꝑis aduenit plēitudoquo immaculatꝰ ſpōſus deſolateduduꝫ miſerebit̉ ſponſe. per filiosalios qͦs ꝑturijt. et peꝑit. qͦ ip̄ampeſtilentē turbatā. diuiſam ſciſſamqꝫ in hoc acceptabili tēꝑe totis ꝓviribꝰ intendūt et anhelāt refoͣrre.De qͦꝝ nūero vr̄a Senitas ē ſeraphico demiſſa ſolio caput eſt atqꝫpͥncipiuꝫ. finis atqꝫ mediū et totiꝰoriginis fūdamētū Que non mōpatriū ſolū. dn̄iuꝫ. regnū ve ꝓpriūob crucifixi fidē reliqͥt ſꝫ etiā t̓rasadijt aliēas ⁊ remota climata mūdi. Quatinꝰ ip̄a ſūma cū prudētiaa qͣ ſpōſus eādē excellētiſſime pornauit flebile pn̄s inueteatū imo qͦdāmō induratū ſciſma exterminet⁊ euellat Quā vtiqꝫ illuſtriſſie vr̄emaieſtatis ſēnitatē xpūs caput etſpōſus ſponſe ſue ecc̄e lamētabilit̓eliſe rex regū ⁊ dn̄s dn̄antiuꝫ ſibiſingularit̓ p̄elegit fideliſſimā atqꝫFūdatiſſimā reꝑatricē ꝓut euidentia facti monſtrauit ꝓbat ⁊ ꝓbabit Hāc enī elegit ille atꝫ p̄deſtīauit qͥ p̄deſtinatꝰ ē dei filiꝰ in ꝟtutean̄ vaſti mūdi ꝯſtitutiōeꝫ et ſua inFinita diſpoſuit ſapīa ad taꝫ egregiū arduū nc̄ariūqꝫ negociū ꝑficiendū qd̓ pleriſqꝫ p̄clariſſimis ex oīmūdi ſapīa viris difficile imo īpoſſibile ſc̄m eſt ad effectū. qꝛ qͣꝫqͣꝫ inceꝑint oībꝰ qͥbꝰ poterāt oꝑa ⁊ oꝑenixibus atqꝫ niſibꝰ ſcādaloſū iſtudatqꝫ ſtebile tollere ſciſma in finetamē quem aſpirabant defecerūt.Et id quidē tā excellens ſc̄e vnio-