Druckschrift 
4 (1484)
Entstehung
Seite
CCLXXVIIIv
Einzelbild herunterladen
 

Tractatꝰ magrīAullhelmi orem

monetarū vt ſatis pꝫ ex multis pͦcedētibꝰ capl̓is. Per hͦ pꝫ ad alid̓qd̓ addebat̉ vlteriꝰ de cōitate nōcōcordi in ordinatione monete q̄p̄t ꝯdeſcende̓ qͣntum ad hͦ in pͥncipis arbitrio. Dico ꝙ ſic p̄t qͣntuꝫad aliqua et ad tp̄s. ſꝫ nō ſibi cōcedendo ptātē tāti lucri ſumendi ſuꝑ indebitis mutatiōibꝰ ſupra dc̄isAd aliud argumentū ſūptū ex capitulo. vij. de hͦ ꝙ pͥnceps pōt aliqd̓ emolimētū hr̄e ſuꝑ monetam.Rn̄det̉ facilit̓ ꝙ hͦ eſt qͣſi quedampenſio parua et limitata q̄ non p̄tqͥntūlibet augeri ꝑ mutatōes predictas. ſꝫ ſtat ſine mutatiōe quacūqꝫ. Ad aliud concedit̉ ꝙ pͥncepsp̄t habe̓ redditꝰ et debꝫ habe̓ magnificū et honeſtiſſimū ſtatuꝫ. ſediſti redditꝰ pn̄t et debent alibi aſſignari et aliter ſumi qͣꝫ ꝑ mutationes indebitas ex quibꝰ tāta malaet tot incōueniētia oriunt̉. ſic̄ oſtenſū eſt an̄. Poſito etiam ꝙ aliqͣ portio iſtoꝝ reddituū eſſet ſuꝑ monetam. Ip̄a tn̄ debet eē certe et det̓minate qͣntitatis. ſicut ſupra quālibet marcha q̄ monetaret̉ duo ſolidi vel ſic. et tūc iſtud eſſet abſqꝫ qͣcūqꝫ mutatiōe ſiue lucri augmētoirrōnabili et enormi. qd̓ p̄t ꝓuenire ex deteſtabilibꝰ mutatiōibꝰ ſepedictis. De qͥbus vniuerſalit̓ cōcludendū eſt ꝙ pͥnceps nō p̄t eas facere aut talit̓ lucruꝫ accipe̓. nec deiure cōi ſeu ordinario. nec de pͥuilegio ſiue dono. cōceſſione. pacto.ſeu qͣuis alia aucͣtoritateº. vel alioqͦcūqꝫ mō. nec p̄t eſſe de ſuo dn̄ioaūt ſibi qūolibꝫ ꝑtinere. Itē quia

iſtud ſibi denegare non eſt ip̄m exhereditare aut maieſtati regie cōtraire. ſicut mentiunt̉ falſiloqͥ adulatores ſophiſtici et reipublice ꝓditores. Rurſū cuꝫ pͥnceps teneat̉hͦ non facere ip̄e non meret̉ habe̓aliquā penſionē ſiue donū pro abſtinendo a tali abuſiua exactione.Hoc em̄ nō videt̉ aliud eſſe niſi p̄cium redemptiōis a ſeruitute qd̓nullus rex aut bonꝰ pͥnceps debꝫa ſubditis exigere. Itē ſuppoſito ⁊non cōceſſo ꝙ ip̄e haberet pͥuilegium capiendi aliquid ſupra monetā ꝓ faciēdo eā bonā et ꝓ tenēdoeam in eodē ſtatu adhuc ip̄e deberet tale pͥuilegium perde̓ in caſu inqͦ tātū abuteret̉ ꝙ ip̄e mutaret etfalfificaret monetam ꝓ ſuo lucronon minus cupide qͣꝫ turpiter adaugendoCapitulum viceſimumqͣntum Ꝙ tyrannus non pōt diudurareN iſtis duobꝰ capl̓is intēdo ꝓbare ꝙ exige̓ pecuniā ꝑ tales mutationes monēte ē cōtra honorē regiū et in preiudiciuꝫ totiꝰ regalispoſteritatis. Sciēdū ē igit̉ int̓ pͥncipatū regis et tyrānicum. hoc intereſt ꝙ tyrannꝰ plus querit ⁊ p̄diligit ꝯmodū ꝓprium qͣꝫ cōmune cōueniens ſubditorū. Et ad hoc nititur. vt teneat ppl̓m ſibi ſeruilit̓ ſubiugatum. Rex aūt cōtrario vtilitati priuate publicam prefert et ſuꝑomnia poſt deum et animam ſuaꝫdiligit bonū cōe et libertatē publicā ſb̓ditoꝝ ⁊ hec ē ve̓a vtilitas ⁊