de contractusprima pars¶ Clolli

tum reipublice et in fraudeꝫ et fauorē vſurarū ꝓprie dictarum ꝓhibuerūt hmōi contractꝰ illicitos etꝑnitioſos reipublice ſb̓ penis vſure debitis. p̄cipue dū ſatis conſtatex oꝑibus de mala et fraudulētaintentiōe contrahentiū. vbi ſi conſtaret vel conſtitiſſet legiſlatori debona et ſimplici et pura intētionecōtrahentiū aut non tuliſſet talesleges ꝓhibitorias. aut a ſuis legibꝰ iſtos tales excepiſſet tanqͣꝫ verus epikeyes et director legisSequitur videre depoteſtate legiſlatoris in moderandis contractibꝰ lege poſitiua ſubqͣnto conſiderationum quaternario ¶ Conſideratio xvij.Iſta lege pōt inſtitui in aliqͣ patria vt nulla fiat vēditio redditualis ꝑpetua. qͥn poſſit redimi vnomodo vel alio. ad tempus vel adſēꝑ Apparet hec veritas ex dictisin ſexta conſideratione ꝑ cōtextūlegis antiq̄. que tūc vtiqꝫ fuit rationabilis et cuiꝰ ſimilis poteſt nouiter inſtitui. Siquis autē dixerit inātiquā lege cautū eſſe vt dū redēptio fieret deducerent̉ fructus recepti medio tempore. et ita debereſtatuē lex iuſta que redemptionēhereditatis vēdite concederet. Fatendū eſt ꝙ hoc poſſꝫ. attamen ſinon fiat. nihilominꝰ poterit eſſe iuſta. ſi pro qualitate patrie ⁊ rei publice cuꝫ circumſtantijs ceteris videatur expedire. vt videlꝫ ſuccurratur ex vna parte indigentibꝰ pecunia prompta. et prouideatur ex

altera parte̓ ne diſtrahantur hereditates et inſtabiles fiant de perſonis in perſonas. et de heredibꝰad non heredes p̄ſertim in feudisPropterea reperitur vt in pluribꝰnullam eſſe venditionem maximehereditariam. qͥn lege ſtatutum ſitvel conſuetudine firmatuꝫ vt ſaltēinfra annum et diem venditor velꝓximꝰ ſuus poſſit retrahere pro ſimili ſūma non deductis etiam fructibus interim receptis Qua in refirmatur vnum dictuꝫ prius ⁊ memoriter habenduꝫ ꝙ non eſt d̓ intrinſeca ratione venditiōis vel em̄ptionis impotentia vel non facultas redimendiCōſiōe. xviii.Iſta lege poteſt in aliqua patriaprohiberi ne fiat in contractu venditionis et emptionis pactū interꝑtes de facultate redimendi Poſſet alicui prima facie videri repugnantia iſtius dicti ad precedensquia ſi lex iuſta poteſt dari de facultate redimendi. qūo nō erit faspartibus pactum facere. Sed reſponſio facilis eſt ſi cōſideretur intentio legiſlatoris ad ꝓhibitionētalium pactorum perſonalium nevidelicet data libertate abutāturin fraudem vſurariaꝫ Intereſt em̄legiſlatoris ne quilibet paſſim abutatur re ſua vnde et apud paganos ec̄ ph̓os ſtoicos. noīatiꝫ apd̓maſſilien̄. qui ſētiebat licet erroneehominem ſe ipſuꝫ licite poſſe occidere ꝓpter infortuitū vel euadendum vel cauēduꝫ Lex erat ne hoc

K 2